#1
·
یک لحظه غفلت ...

... خیلی حالم گرفته ست ... امیدوارم خدا ببخشه منو ! امروز ناخواسته باعث تلف شدن یکی ازقناریهام شدم . واسه اینکه لک نخورده بود و یکم هم چربی داشت از بقیه پرنده ها جداش کردم و بردم گذاشتمش پارکینگ . دونخوریش کلا برداشتم و توی جا دونی هایی که از جا تخمرغی بزرگترند ، کتون تف داده می گذاشتم هر روز دو سه تا قاشق غذا خوری می ریختم . خلاصه بعد افطار رفتم دون بذارم دیدم کف قفس افتاده .. نگاه کردم دیدم همه دونها رو نوک زده و ریخته بوده روی زمین . جلو چشمم هم نبود بفهمم .
نمیدونید چه حالی شدم و چقدر خودم رو لعنت کردم ، که چراااااااا .. چرا واسه خاطر یکم چربی قناری سر حال و سالم رو از بین بردم !
تصمیم گرفتم بیام انجمن و بنویسم و نوشتم . الان که اعتراف کردم ، کمی سبکتر شدم . ولی ای کاش .. ( ... )
شاید از نظر خیلی از دوستان این جریانها سطحی یا عادی باشند و یا حس من خنده دار باشه و بعضی هم تعجب کنند . با این حال نوشتم خوب یا بد ببخشید .
با بعضی از دوستان که در ارتباطیم و در جریان عشقبازی هم هستیم ، میدونند که همه جوره مایه گذاشتم و میگذارم ... من سالهاست با قناری عشق بازی و حال می کنم .. قناریهای مریض که امیدی بهشون نبود و یا صاحبشون قطع امید کرده بود گرفتم و در عین ناباوری سالم و سرحالشون کردم .. نا امید نمیشم تا آخرین لحظه ... حتی خودم سینه قناری که شکافته بود و جناقش بیرون و کلی خون رفت ازش ، چهارتا بخیه زدم و بعد مدتی خوب شد . پا شکسته بال شکسته ... بارها جوجه های بدون پدر و مادر بزرگ کردم با سرنگ . دوستانی که تجربه موارد فوق داشتند میدونند که لذت موفقیت اینها قابل وصف نیست .
ولی همه این لذتها ، همه ذوق و شوق ، عشق و علاقه .. تلاش و زحمت و ایستادگی در مقابل رنج و هزینه و دست و پا بست شدن مخالفت اطرافیان و .. در پرورش ، لحظه ای که قناری رو کف قفس دیدم رفت کنار و احساس گناه و ظالم بودن در حق این زبون بسته جاشون گرفت . نمیدونم چطور اون حس رو بیان کنم فقط و فقط بگم خیلی خیلی بد و سخته و امیدوارم بازم پیش نیاد .
من تلفات زیاد نداشتم ... ولی چند تا مورد بود که مثل همین مورد یجورایی خودم مقصر بودم و باعث تلف شدن .
اوایل عشقبازیم یک جیبر سفید و یکی یکسر لیمویی از برادر خانومم امانت گرفتم ، واسه محبت و تقویت گذاشتم بر آفتاب که یکم نور طبیعی و آفتاب بگیرند .. گوشیم زنگ خورد و مشغول صحبت ، حدود یک ربع غافل شدم .. تا برگشتم دیدم زیر آفتاب مثل چوب خشک شده بودند . منم که این صحنه رو دیدم مثل برق گرفته ها میلرزیدم و به این در و اون در میزدم ، آب می پاشیدم ، تکونشون میدادم و ... . ولی بی فایده . آخر کار بردم حیاط دفنشون کردم .
یکی دیگه هم ماده موشی تیم برادو بود که آب خوریش نشتی داشت و با اینکه دیدم آبش کمه بی حال بازی در آوردم و گفتم فردا درستش میکنم که به فردا نرسید !
تلفات دون آلوده هم چند تا داشتم که گناهش بگردن فروشنده .. با اینکه گفتم حتما تازه باشه ولی ...
همین موارد بود که از اوایل عشقبازیم باعث شد روز ا و شب ها کارم شد سرچ و مطالعه و مشورت با دوستان در زمینه قناری سهره و بیماری و دوا و درمون ... که هنوزم ادامه داره . خدایش اگه اینهمه وقت و انرژی توی دانشگاه گذاشته بودم ، اوووووو اااا چی می شد ...
بخشید طومار نوشتم و خیلی طولانی شد ... چون وا قعا حالم گرفته بود اومدم انجمن خاطره تلخم رو بنویسم ، درد دلی کنم و کمی سبکتر بشم .
راستی شما اگر جای من بودید همین حس رو داشتید ؟! احساس سنگینی و گناه ؟ یا من زیاده روی می کنم ! یا میگذاشتید بحساب قسمت و سرنوشت ؟!


ماده اينقدر درشت بود كه اميدوار بودم نر بشه اگر هم قطعا ماده بود ماده خيلي خوبي ميشد.