<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
	<channel>
		<title><![CDATA[انجمن پرنده‌بان - بیماریهای ویروسی]]></title>
		<link>https://parandeban.com/</link>
		<description><![CDATA[انجمن پرنده‌بان - https://parandeban.com]]></description>
		<pubDate>Thu, 19 Nov 2026 22:39:44 +0000</pubDate>
		<generator>MyBB</generator>
		<item>
			<title><![CDATA[ديفتريا كبوتري(ابله)]]></title>
			<link>https://parandeban.com/Thread-%D8%AF%D9%8A%D9%81%D8%AA%D8%B1%D9%8A%D8%A7-%D9%83%D8%A8%D9%88%D8%AA%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D8%A8%D9%84%D9%87</link>
			<pubDate>Sat, 23 Nov 2013 18:19:19 +0330</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://parandeban.com/member.php?action=profile&uid=10616">محمد مرادی</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://parandeban.com/Thread-%D8%AF%D9%8A%D9%81%D8%AA%D8%B1%D9%8A%D8%A7-%D9%83%D8%A8%D9%88%D8%AA%D8%B1%D9%8A-%D8%A7%D8%A8%D9%84%D9%87</guid>
			<description><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">ديفترياكبوتري (<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color"><span style="font-size: large;" class="mycode_size">ابله</span></span>)</span><hr class="mycode_hr" />  <span style="font-size: medium;" class="mycode_size">"<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">اپي تليوماي واگير</span>" يا "<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">ديفتريا</span>" اين دو نام ديگر بيماري مهلك ونام اشنا <span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">ابله</span> مي باشند .<br />
<br />
بسيار بيماري مهلك و واگير داري كه از خانواده بيماري هاي ويروسي مي باشد.<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">نوك پيكان اين بيماري به سمت جوجه كبوتراها نشانه رفته وانها مورد حجمه خود قرار مي دهد .</span><br />
<br />
تا كنون تعداد چهار نوع از ان مورد شناساي قرار گرفته است:<br />
<br />
<span style="color: #FF8C00;" class="mycode_color">1-ديفتريا ماكيان</span><br />
<span style="color: #FF8C00;" class="mycode_color">2-ديفتريا بوقلمون<br />
3-ديفترياكبوتر<br />
4-ديفترياقناري</span><br />
مدت زماني كه در بدن پرنده به صورت نهفته باقي مي ماند بين<span style="color: #FF8C00;" class="mycode_color"> 14تا4</span>روز بوده كه اغلب <span style="color: #FF8C00;" class="mycode_color">7</span>روز به طول مي انجامد<br />
منشاء الودگي در جوجه هاي الوده به اين ويروس والدين مي باشند اما حشرات خونخوار وپشه ها نيز كماكان ناقلين اين ويروس به حساب مي ايند<br />
<span style="color: #FF8C00;" class="mycode_color">از عوارض اين بيماري :</span><br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">بي اشتهاي /كسالت وبي حالي/كاهش وزن/و در مواردي مرگ</span><br />
معمولا اين بيماري مهلك قسمتهاي بدون پر بدن را مورد حمله قرار داده (اطراف دهان /چشمها وپاهاي پرنده )كه به سرعت وسعت يافته وبهم ملحق مي شوند .<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">در ابتلا به صورت حاد اين عارضه بعد از 3الي4روز دوباره ظاهر مي شود</span><br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color"><span style="font-size: large;" class="mycode_size">علائم آبله:</span></span><br />
 ضايعات پوستي:<br />
كه درمناطق گرم ديده مي شود تمام پوست را مي پوشاند رو پاها وقسمت هاي پايين ساق ها وپلك هاو در اطراف بال ها مشاهده مي شود در دوره اي به طول 11روز زخم خشك شده واز بدن جدا مي شود ولي اثار زخم همچنان باقي مي ماند<br />
<br />
شكل ديفتريايي:<br />
دانه هاي پنيري شكل به رنگ زرد دردهان وحلق ظاهر مي گردد كه در ابتدا به صورت دانه هاي برجسته وشفاف مي باشند كه انها با تشكيل يك پوسته باعث به وجود امدن زخم مي گردندكه منجر به خس خس كردن پرنده هنگام تنفس مي شوند كه اگر به سرعت درمان نشود باعث خفگي مي گردد<br />
بايد توجه داشت كه با توجه به مشاهده ضايعات دهاني اين بيماري با بيماري هاي كمبودويتامين A "كانديدياز" و"تريكومونياز" ، اشتباه گرفته نشود<br />
<br />
<br />
<span style="font-size: large;" class="mycode_size"><span style="color: #008000;" class="mycode_color">روشهاي درماني اين بيماري</span></span><span style="color: #008000;" class="mycode_color">:</span><br />
در اين بيماري برداشت ضايعات پيشنهاد نمي گرددچون باعث انتشار عفونت وويروس مي شود اما باتوجه به ويروسي بودن اين بيماري بايد صبر كرد تاكه  بيماري  دوره خود را طي كند<br />
ديده شده كه در مواردي جهت درمان از محلول تنتوريدكمتر از 1درصدويا گلسيرين يده استفاده مي شود<br />
ضد عفوني كردن جايگاه با "<span style="color: #FF8C00;" class="mycode_color">پرمگنات پتاسيم </span>"و واكسينه نمودن در سن مناسب ان (8هفتگي)بهترين راه مبارزه با اين ويروس مي باشد<br />
(جهت افزايش اشتهاي پرنده مي توان دانه هارا مرطوب در اختيار ان قرار داد)<br />
<br />
اين بيماري ناشي از ويروسي مقاوم مي باشد كه تواناي زندگي در جاهاي الوده وخوشك را تامدت بسياري دارا مي باشدكه كبوتران را درهر سني الوده مي كند<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">اشكال مختلف اين ويروس عبارتند از:</span><br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">1-شكل پوستي(خشك)</span><br />
ظهوردانه هاي قهوهاي رنگ در پاها و منقار ومكان هاي بدون پر و دراطراف چشم كه باعث كوري وعدم تواناي دانه برداشتن ودر اخر لاغري مي گردد<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">2-شكل يفتريايي(مخاطي)</span></span><br />
<span style="font-size: medium;" class="mycode_size">ايجاد لايه زرد رنگ و روشن در داخل حلق و دهان كه باعث خفگي وسختي عمل بلع مي گردد</span><br />
<br />
<span style="font-size: medium;" class="mycode_size"><span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">3-شكل مخاطي</span><br />
در حالت سوم همزمان دونوع پيشين باهم بروز مي كند<br />
<br />
 به دونو ع مستقيم وغير مستقيم مي تواند پرنده الوده گردد<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">*تشخيص</span><br />
1-ظهوردانه هاي پوستي در نوع اول (پوستي )<br />
<br />
2-درنوع دوم با جداكردن لايه ديفتريايي ازپوست خون ريزي را به دنبال خواهد داشت كه اين جدا سازي به سختي صورت مي گيرد<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">درمان دراين گونه ويروسي مرقون به صرفه نبوده ولي مي توان كارهاي زير را انجام داد</span><br />
<br />
<span style="color: #FF8C00;" class="mycode_color">1-ماليدن محلول يدگليسرينه به نسبت 1/4پس از برداشتن غشاها و دانه ها<br />
<br />
2-استفاده از اسپكتينومايسين 3بار درروز به مدت 3روز تزريق زير پوست گردن يا عضله به مقدار 5ميلي ليتردر صورت بروز عفونت هاي ثانوي<br />
<br />
3-تجويز ويتامين A براي پرنده بيمار<br />
<br />
4- پرمنگنات پتاسيم در اب اشاميدني به ميزام 1/10000 جهت ضد عفوني</span><br />
<br />
<span style="color: #FF8C00;" class="mycode_color">5- روش هاي پيشگيرانه وجلو گيري ازورود بيماري به گله وجداسازي كبوتران بيمار </span><br />
<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">نكته قابل توجه اين است كه پرندگان نجات يافته تا اخر عمر در مقابل اين ويروس مقاوم مي شوند</span><br />
<br />
 جوجه ها را درسن 6هفته گي واكسن زده كه به صورت چكاندن چند قطره ازواكسن در بالاي ران پرنده انجام مي گردد كه نشانه موفقيت اميز بودن ان سرخي محل مايه كوبي شده پس از4ت10روز مي باشد<br />
<br />
بنا به تجربه شخصي بنده و پيش كسوتان امر دوتكه پوست اناررا داخل 2ليتراب انداخته تا لرت بيندازد ودرجاابي بريزيد</span><br />
<br />
<br />
<span style="font-size: medium;" class="mycode_size">برگرفته از: كتاب بهداشت ونگهداري كبوتران<br />
<br />
 </span><br />
<br />
 <br />
<br />
 ]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">ديفترياكبوتري (<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color"><span style="font-size: large;" class="mycode_size">ابله</span></span>)</span><hr class="mycode_hr" />  <span style="font-size: medium;" class="mycode_size">"<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">اپي تليوماي واگير</span>" يا "<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">ديفتريا</span>" اين دو نام ديگر بيماري مهلك ونام اشنا <span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">ابله</span> مي باشند .<br />
<br />
بسيار بيماري مهلك و واگير داري كه از خانواده بيماري هاي ويروسي مي باشد.<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">نوك پيكان اين بيماري به سمت جوجه كبوتراها نشانه رفته وانها مورد حجمه خود قرار مي دهد .</span><br />
<br />
تا كنون تعداد چهار نوع از ان مورد شناساي قرار گرفته است:<br />
<br />
<span style="color: #FF8C00;" class="mycode_color">1-ديفتريا ماكيان</span><br />
<span style="color: #FF8C00;" class="mycode_color">2-ديفتريا بوقلمون<br />
3-ديفترياكبوتر<br />
4-ديفترياقناري</span><br />
مدت زماني كه در بدن پرنده به صورت نهفته باقي مي ماند بين<span style="color: #FF8C00;" class="mycode_color"> 14تا4</span>روز بوده كه اغلب <span style="color: #FF8C00;" class="mycode_color">7</span>روز به طول مي انجامد<br />
منشاء الودگي در جوجه هاي الوده به اين ويروس والدين مي باشند اما حشرات خونخوار وپشه ها نيز كماكان ناقلين اين ويروس به حساب مي ايند<br />
<span style="color: #FF8C00;" class="mycode_color">از عوارض اين بيماري :</span><br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">بي اشتهاي /كسالت وبي حالي/كاهش وزن/و در مواردي مرگ</span><br />
معمولا اين بيماري مهلك قسمتهاي بدون پر بدن را مورد حمله قرار داده (اطراف دهان /چشمها وپاهاي پرنده )كه به سرعت وسعت يافته وبهم ملحق مي شوند .<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">در ابتلا به صورت حاد اين عارضه بعد از 3الي4روز دوباره ظاهر مي شود</span><br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color"><span style="font-size: large;" class="mycode_size">علائم آبله:</span></span><br />
 ضايعات پوستي:<br />
كه درمناطق گرم ديده مي شود تمام پوست را مي پوشاند رو پاها وقسمت هاي پايين ساق ها وپلك هاو در اطراف بال ها مشاهده مي شود در دوره اي به طول 11روز زخم خشك شده واز بدن جدا مي شود ولي اثار زخم همچنان باقي مي ماند<br />
<br />
شكل ديفتريايي:<br />
دانه هاي پنيري شكل به رنگ زرد دردهان وحلق ظاهر مي گردد كه در ابتدا به صورت دانه هاي برجسته وشفاف مي باشند كه انها با تشكيل يك پوسته باعث به وجود امدن زخم مي گردندكه منجر به خس خس كردن پرنده هنگام تنفس مي شوند كه اگر به سرعت درمان نشود باعث خفگي مي گردد<br />
بايد توجه داشت كه با توجه به مشاهده ضايعات دهاني اين بيماري با بيماري هاي كمبودويتامين A "كانديدياز" و"تريكومونياز" ، اشتباه گرفته نشود<br />
<br />
<br />
<span style="font-size: large;" class="mycode_size"><span style="color: #008000;" class="mycode_color">روشهاي درماني اين بيماري</span></span><span style="color: #008000;" class="mycode_color">:</span><br />
در اين بيماري برداشت ضايعات پيشنهاد نمي گرددچون باعث انتشار عفونت وويروس مي شود اما باتوجه به ويروسي بودن اين بيماري بايد صبر كرد تاكه  بيماري  دوره خود را طي كند<br />
ديده شده كه در مواردي جهت درمان از محلول تنتوريدكمتر از 1درصدويا گلسيرين يده استفاده مي شود<br />
ضد عفوني كردن جايگاه با "<span style="color: #FF8C00;" class="mycode_color">پرمگنات پتاسيم </span>"و واكسينه نمودن در سن مناسب ان (8هفتگي)بهترين راه مبارزه با اين ويروس مي باشد<br />
(جهت افزايش اشتهاي پرنده مي توان دانه هارا مرطوب در اختيار ان قرار داد)<br />
<br />
اين بيماري ناشي از ويروسي مقاوم مي باشد كه تواناي زندگي در جاهاي الوده وخوشك را تامدت بسياري دارا مي باشدكه كبوتران را درهر سني الوده مي كند<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">اشكال مختلف اين ويروس عبارتند از:</span><br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">1-شكل پوستي(خشك)</span><br />
ظهوردانه هاي قهوهاي رنگ در پاها و منقار ومكان هاي بدون پر و دراطراف چشم كه باعث كوري وعدم تواناي دانه برداشتن ودر اخر لاغري مي گردد<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">2-شكل يفتريايي(مخاطي)</span></span><br />
<span style="font-size: medium;" class="mycode_size">ايجاد لايه زرد رنگ و روشن در داخل حلق و دهان كه باعث خفگي وسختي عمل بلع مي گردد</span><br />
<br />
<span style="font-size: medium;" class="mycode_size"><span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">3-شكل مخاطي</span><br />
در حالت سوم همزمان دونوع پيشين باهم بروز مي كند<br />
<br />
 به دونو ع مستقيم وغير مستقيم مي تواند پرنده الوده گردد<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">*تشخيص</span><br />
1-ظهوردانه هاي پوستي در نوع اول (پوستي )<br />
<br />
2-درنوع دوم با جداكردن لايه ديفتريايي ازپوست خون ريزي را به دنبال خواهد داشت كه اين جدا سازي به سختي صورت مي گيرد<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">درمان دراين گونه ويروسي مرقون به صرفه نبوده ولي مي توان كارهاي زير را انجام داد</span><br />
<br />
<span style="color: #FF8C00;" class="mycode_color">1-ماليدن محلول يدگليسرينه به نسبت 1/4پس از برداشتن غشاها و دانه ها<br />
<br />
2-استفاده از اسپكتينومايسين 3بار درروز به مدت 3روز تزريق زير پوست گردن يا عضله به مقدار 5ميلي ليتردر صورت بروز عفونت هاي ثانوي<br />
<br />
3-تجويز ويتامين A براي پرنده بيمار<br />
<br />
4- پرمنگنات پتاسيم در اب اشاميدني به ميزام 1/10000 جهت ضد عفوني</span><br />
<br />
<span style="color: #FF8C00;" class="mycode_color">5- روش هاي پيشگيرانه وجلو گيري ازورود بيماري به گله وجداسازي كبوتران بيمار </span><br />
<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">نكته قابل توجه اين است كه پرندگان نجات يافته تا اخر عمر در مقابل اين ويروس مقاوم مي شوند</span><br />
<br />
 جوجه ها را درسن 6هفته گي واكسن زده كه به صورت چكاندن چند قطره ازواكسن در بالاي ران پرنده انجام مي گردد كه نشانه موفقيت اميز بودن ان سرخي محل مايه كوبي شده پس از4ت10روز مي باشد<br />
<br />
بنا به تجربه شخصي بنده و پيش كسوتان امر دوتكه پوست اناررا داخل 2ليتراب انداخته تا لرت بيندازد ودرجاابي بريزيد</span><br />
<br />
<br />
<span style="font-size: medium;" class="mycode_size">برگرفته از: كتاب بهداشت ونگهداري كبوتران<br />
<br />
 </span><br />
<br />
 <br />
<br />
 ]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[عفونت پاراميكسوويروسي(نيوكاسل)]]></title>
			<link>https://parandeban.com/Thread-%D8%B9%D9%81%D9%88%D9%86%D8%AA-%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%85%D9%8A%D9%83%D8%B3%D9%88%D9%88%D9%8A%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%8A-%D9%86%D9%8A%D9%88%D9%83%D8%A7%D8%B3%D9%84</link>
			<pubDate>Sat, 23 Nov 2013 18:16:02 +0330</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://parandeban.com/member.php?action=profile&uid=10616">محمد مرادی</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://parandeban.com/Thread-%D8%B9%D9%81%D9%88%D9%86%D8%AA-%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%85%D9%8A%D9%83%D8%B3%D9%88%D9%88%D9%8A%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%8A-%D9%86%D9%8A%D9%88%D9%83%D8%A7%D8%B3%D9%84</guid>
			<description><![CDATA[<span style="font-size: large;" class="mycode_size"><span style="color: #ff0000;" class="mycode_color">بيماري نيوكاسل:</span></span><br />
<br />
<span style="font-size: medium;" class="mycode_size">عفونت ويروسي حادي است كه با اسهال ونشانه هاي عصبي وفلجي ووپيچش گردن مشخص مي گردد عامل بيماري ويروس پاراميكسو است كه حرارت بران تائثيرنموده وضد عوفني كنندهاي معمولي ان راازبين مي برندراه هاي انتقال به دوروش مستقيم وغير مستقيم صورت مي گيرد درروش مستقيم عفونتاز راه تماس نزديك با پرندگان وحشي در هنگام مسابقات منتقل مي گردد ودر روش غير مستقيم<br />
عفونت از لوازم اب وپرندگان ناقل كه ازخود علامت نشان نمي دهند منتقل مي گردد<br />
تشخيص:در ازمايشگاه به روش ازمايشگاهي<br />
پيشگيري<br />
1جلو گيري از اختلال با پرندگان غريبه<br />
2از بين برد لاشه هاي الوده<br />
3استفاده از روش هاي واكسن زني</span><br />
<br />
<span style="font-size: medium;" class="mycode_size">بيماري نيوكاسل كبوتر يك بيماري واگيردار و بسيار خطرناك مي باشد كه موجب مرگ و مير مي گردد. اين بيماري در بسياري از مناطق نگهداري و پرورش كبوترها وجود دارد و به وسيله ي آب ، غذا و ظروف آلوده و تماس مستقيم پرنده بيمار با ديگر پرندگان سالم منتقل مي شود.<br />
عامل بيماري نيوكاسل در كبوترها ، پاراميكسو ويروس تيپ 1 (PMV1) است كه براي كبوترها بيماري زا مي باشد. اين بيماري باعث <span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">ايجاد اسهال سبز رنگ و آبكي و صداهاي غير طبيعي در دستگاه تنفسي و بروز عطسه مي شود كه به طور واضح قابل شنيدن است.</span> البته همه ي اين علائم در كبوترهاي مبتلا به نيوكاسل گزارش نشده اند.<br />
به گزارش Richter و همكارانش در سال 1983 ، در كبوترهاي مبتلا به PMV1 ، اولين نشانه ، اسهال شديد است و ممكن است به دنبال آن در 5 تا 20 رصد كبوترها نشانه هاي عصبي مانند بي نظمي ، لرزش ، فروافتادن بالها و فلج جزئي پاها مشاهده شود.برخي كبوترها ممكن است در هنگام پرواز دچار دوران و چرخش شده ، يا به حالت عقب عقب پرواز كنند. كبوترهاي بيمار بي حال شده ، ظاهري آشفته دارند و بسيار تشنه اندو از خود اشتهايي ندارند.<br />
جوجه كبوترها بسيار حساس تر از كبوترهاي بالغ هستند و از خود علائم عصبي نشان مي دهند كه اغلب به مرگ مي انجامد.<br />
دوره ي نهفته بيماري بين 7 تا 14 روز است و گاهي اوقات 3 الي 4 هفته و شايد 6 هفته يا بيشتر نيز بطول انجامد.<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color"> سويه ي كبوتري PMV1 از طريق مدفوع و ترشحات بيني منتشر مي شود.</span><br />
اين بيماري ممكن است با بيماري "سالمونلوز" اشتباه شود و هنگامي كه فقط يك يا دو كبوتر در گله علائم عصبي از خود نشان دادند ، بايد كمبود ويتامين B و مخصوصا ويتامين تيامين را نيز در نظر داشت.<br />
درمان:<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">اين بيماري درمان ندارد و فقط بايد توسط تزريق واكسن از آلوده شدن پرنده ها جلوگيري كرد.<br />
واكسن هاي موجود براي اين بيماري عبارتند از:<br />
واكسن روغني غير فعال MPV1 با نام تجاري پاراميكسو 1 از شركت هاركر<br />
واكسن روغني غير فعال Nobi-vac از شركت Inter vet<br />
واكسن غير روغني غير فعال Columo-vac از لابرتوار ساليسبوري<br />
واكسن زنده هنچر B1 كه از راه چشم به پرنده تلقيح مي شود و مدت زمان ايمني آن كوتاه است و از اين رو هر سه ماه يكبار بايد تكرار شود<br />
واكسن روغني نيوكاسل Razpassol 101 از شركت واكسن و سرم سازي رازي كه از طريق تزريق عضلاني انجام مي شود</span></span><br />
<br />
 ]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<span style="font-size: large;" class="mycode_size"><span style="color: #ff0000;" class="mycode_color">بيماري نيوكاسل:</span></span><br />
<br />
<span style="font-size: medium;" class="mycode_size">عفونت ويروسي حادي است كه با اسهال ونشانه هاي عصبي وفلجي ووپيچش گردن مشخص مي گردد عامل بيماري ويروس پاراميكسو است كه حرارت بران تائثيرنموده وضد عوفني كنندهاي معمولي ان راازبين مي برندراه هاي انتقال به دوروش مستقيم وغير مستقيم صورت مي گيرد درروش مستقيم عفونتاز راه تماس نزديك با پرندگان وحشي در هنگام مسابقات منتقل مي گردد ودر روش غير مستقيم<br />
عفونت از لوازم اب وپرندگان ناقل كه ازخود علامت نشان نمي دهند منتقل مي گردد<br />
تشخيص:در ازمايشگاه به روش ازمايشگاهي<br />
پيشگيري<br />
1جلو گيري از اختلال با پرندگان غريبه<br />
2از بين برد لاشه هاي الوده<br />
3استفاده از روش هاي واكسن زني</span><br />
<br />
<span style="font-size: medium;" class="mycode_size">بيماري نيوكاسل كبوتر يك بيماري واگيردار و بسيار خطرناك مي باشد كه موجب مرگ و مير مي گردد. اين بيماري در بسياري از مناطق نگهداري و پرورش كبوترها وجود دارد و به وسيله ي آب ، غذا و ظروف آلوده و تماس مستقيم پرنده بيمار با ديگر پرندگان سالم منتقل مي شود.<br />
عامل بيماري نيوكاسل در كبوترها ، پاراميكسو ويروس تيپ 1 (PMV1) است كه براي كبوترها بيماري زا مي باشد. اين بيماري باعث <span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">ايجاد اسهال سبز رنگ و آبكي و صداهاي غير طبيعي در دستگاه تنفسي و بروز عطسه مي شود كه به طور واضح قابل شنيدن است.</span> البته همه ي اين علائم در كبوترهاي مبتلا به نيوكاسل گزارش نشده اند.<br />
به گزارش Richter و همكارانش در سال 1983 ، در كبوترهاي مبتلا به PMV1 ، اولين نشانه ، اسهال شديد است و ممكن است به دنبال آن در 5 تا 20 رصد كبوترها نشانه هاي عصبي مانند بي نظمي ، لرزش ، فروافتادن بالها و فلج جزئي پاها مشاهده شود.برخي كبوترها ممكن است در هنگام پرواز دچار دوران و چرخش شده ، يا به حالت عقب عقب پرواز كنند. كبوترهاي بيمار بي حال شده ، ظاهري آشفته دارند و بسيار تشنه اندو از خود اشتهايي ندارند.<br />
جوجه كبوترها بسيار حساس تر از كبوترهاي بالغ هستند و از خود علائم عصبي نشان مي دهند كه اغلب به مرگ مي انجامد.<br />
دوره ي نهفته بيماري بين 7 تا 14 روز است و گاهي اوقات 3 الي 4 هفته و شايد 6 هفته يا بيشتر نيز بطول انجامد.<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color"> سويه ي كبوتري PMV1 از طريق مدفوع و ترشحات بيني منتشر مي شود.</span><br />
اين بيماري ممكن است با بيماري "سالمونلوز" اشتباه شود و هنگامي كه فقط يك يا دو كبوتر در گله علائم عصبي از خود نشان دادند ، بايد كمبود ويتامين B و مخصوصا ويتامين تيامين را نيز در نظر داشت.<br />
درمان:<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">اين بيماري درمان ندارد و فقط بايد توسط تزريق واكسن از آلوده شدن پرنده ها جلوگيري كرد.<br />
واكسن هاي موجود براي اين بيماري عبارتند از:<br />
واكسن روغني غير فعال MPV1 با نام تجاري پاراميكسو 1 از شركت هاركر<br />
واكسن روغني غير فعال Nobi-vac از شركت Inter vet<br />
واكسن غير روغني غير فعال Columo-vac از لابرتوار ساليسبوري<br />
واكسن زنده هنچر B1 كه از راه چشم به پرنده تلقيح مي شود و مدت زمان ايمني آن كوتاه است و از اين رو هر سه ماه يكبار بايد تكرار شود<br />
واكسن روغني نيوكاسل Razpassol 101 از شركت واكسن و سرم سازي رازي كه از طريق تزريق عضلاني انجام مي شود</span></span><br />
<br />
 ]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[هرپس ويرويس]]></title>
			<link>https://parandeban.com/Thread-%D9%87%D8%B1%D9%BE%D8%B3-%D9%88%D9%8A%D8%B1%D9%88%D9%8A%D8%B3</link>
			<pubDate>Sat, 23 Nov 2013 18:13:48 +0330</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://parandeban.com/member.php?action=profile&uid=10616">محمد مرادی</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://parandeban.com/Thread-%D9%87%D8%B1%D9%BE%D8%B3-%D9%88%D9%8A%D8%B1%D9%88%D9%8A%D8%B3</guid>
			<description><![CDATA[<span style="font-size: large;" class="mycode_size"><span style="color: #ff0000;" class="mycode_color">هرپس ویرویس</span></span><br />
<span style="font-size: medium;" class="mycode_size">عفونت ویروسی هادی که خوشبختانه نسبت به گرماحساس ودر دمای 56درجه به مدت نیم ساعت ازبین می رود ونسبت به ضدعفونی کننده های معمولی ناتوان می باشد این ویروس انواع جانداران وپرندگان وانسان را نیز مبتلا می سازد<br />
در کبوتران به صورت خفیف در دستگاه تنفسی و اندام داخلی ظاهر می گردد درگیری دستگاه عصبی فلجی وپیچش گردن از نشانه های شدید این بیماری است</span><br />
<br />
<span style="font-size: medium;" class="mycode_size"><span style="color: #008000;" class="mycode_color">*علائم درمانگاهي</span>:<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">1-نمونه تنفسی:</span>اسهال سبز عدم توانی پرواز ژوليدگي پرها وبی اشتهای نشانه های عمومی این بیماری می باشد که توئم با التهاب چشم وتورم ان وترشحات بینی وعلائم تنفسی می باشد<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">2-نمونه عصبی:</span>عارضه های عصبی از جمله فلجی بالها وعدم توانای حرکت ولرزش وپیچش گردن را به همراه درادکه دران مرگ ومیر به علت فلجی در جوجه ها90درصد می باشد گاهی کبوتران مبتلا تا اخر عمر بدون بروز هیچ نشانه ای به صورت ناقل باقی می مانند و محیط را الوده می کنند<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">مشاهدات كالبد شكافي:</span><br />
التهاب كيسه هاي هوايي از نشانه هاي كالبد شكافي مي باشدو مناطق نكروز دركبدوطحال وپانكراس والتهاب فيبريني در مخاط بخش بالاي دستگاه تنفس تشخيص بيماري را اسان می نماید<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">اين بيماري درمان ندارد .راه تشخيص بيماري ، كالبد گشايي و انجام آزمايشهاي پس از مرگ لازم است. </span></span><br />
<br />
<span style="font-size: medium;" class="mycode_size"> كونژيكتويت ، التهاب بيني و ناراحتي عمومي  و در برخي پرندگان نيز تنگي نفس نشانه های این بیماری می باشد. زمان عفونت درکبوتران بيمار از چند روز تا چند هفته  طول مي کشد  و عامل بيماري ممكن است براي چندين ماه در گله باقي بماند. انتقال بيماري از والدين به جوجه ها   عموما درروزهای اولين  زندگي صورت مي گيرد.</span><br />
<br />
<span style="font-size: medium;" class="mycode_size"><span style="color: #008000;" class="mycode_color">پيشگيري:</span>  دونوع واكسن موجود است كه واكسن تخفيف حد يافته نتايج خوبي به همراه دارد و درضمن می توان از روش پيشگيري كه دردر بيماري پاراميكسو ويروس موجود می باشد استفاده نمود<br />
<br />
<span style="color: #8B4513;" class="mycode_color">منبع نگهداري وبهداشت كبوتران</span></span><hr class="mycode_hr" />
<br />
 <br />
<br />
 <br />
<br />
 ]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<span style="font-size: large;" class="mycode_size"><span style="color: #ff0000;" class="mycode_color">هرپس ویرویس</span></span><br />
<span style="font-size: medium;" class="mycode_size">عفونت ویروسی هادی که خوشبختانه نسبت به گرماحساس ودر دمای 56درجه به مدت نیم ساعت ازبین می رود ونسبت به ضدعفونی کننده های معمولی ناتوان می باشد این ویروس انواع جانداران وپرندگان وانسان را نیز مبتلا می سازد<br />
در کبوتران به صورت خفیف در دستگاه تنفسی و اندام داخلی ظاهر می گردد درگیری دستگاه عصبی فلجی وپیچش گردن از نشانه های شدید این بیماری است</span><br />
<br />
<span style="font-size: medium;" class="mycode_size"><span style="color: #008000;" class="mycode_color">*علائم درمانگاهي</span>:<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">1-نمونه تنفسی:</span>اسهال سبز عدم توانی پرواز ژوليدگي پرها وبی اشتهای نشانه های عمومی این بیماری می باشد که توئم با التهاب چشم وتورم ان وترشحات بینی وعلائم تنفسی می باشد<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">2-نمونه عصبی:</span>عارضه های عصبی از جمله فلجی بالها وعدم توانای حرکت ولرزش وپیچش گردن را به همراه درادکه دران مرگ ومیر به علت فلجی در جوجه ها90درصد می باشد گاهی کبوتران مبتلا تا اخر عمر بدون بروز هیچ نشانه ای به صورت ناقل باقی می مانند و محیط را الوده می کنند<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">مشاهدات كالبد شكافي:</span><br />
التهاب كيسه هاي هوايي از نشانه هاي كالبد شكافي مي باشدو مناطق نكروز دركبدوطحال وپانكراس والتهاب فيبريني در مخاط بخش بالاي دستگاه تنفس تشخيص بيماري را اسان می نماید<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">اين بيماري درمان ندارد .راه تشخيص بيماري ، كالبد گشايي و انجام آزمايشهاي پس از مرگ لازم است. </span></span><br />
<br />
<span style="font-size: medium;" class="mycode_size"> كونژيكتويت ، التهاب بيني و ناراحتي عمومي  و در برخي پرندگان نيز تنگي نفس نشانه های این بیماری می باشد. زمان عفونت درکبوتران بيمار از چند روز تا چند هفته  طول مي کشد  و عامل بيماري ممكن است براي چندين ماه در گله باقي بماند. انتقال بيماري از والدين به جوجه ها   عموما درروزهای اولين  زندگي صورت مي گيرد.</span><br />
<br />
<span style="font-size: medium;" class="mycode_size"><span style="color: #008000;" class="mycode_color">پيشگيري:</span>  دونوع واكسن موجود است كه واكسن تخفيف حد يافته نتايج خوبي به همراه دارد و درضمن می توان از روش پيشگيري كه دردر بيماري پاراميكسو ويروس موجود می باشد استفاده نمود<br />
<br />
<span style="color: #8B4513;" class="mycode_color">منبع نگهداري وبهداشت كبوتران</span></span><hr class="mycode_hr" />
<br />
 <br />
<br />
 <br />
<br />
 ]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[عارضه اسهال در طيور]]></title>
			<link>https://parandeban.com/Thread-%D8%B9%D8%A7%D8%B1%D8%B6%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D9%87%D8%A7%D9%84-%D8%AF%D8%B1-%D8%B7%D9%8A%D9%88%D8%B1</link>
			<pubDate>Sat, 23 Nov 2013 18:12:34 +0330</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://parandeban.com/member.php?action=profile&uid=10616">محمد مرادی</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://parandeban.com/Thread-%D8%B9%D8%A7%D8%B1%D8%B6%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D9%87%D8%A7%D9%84-%D8%AF%D8%B1-%D8%B7%D9%8A%D9%88%D8%B1</guid>
			<description><![CDATA[<span style="font-size: large;" class="mycode_size"><span style="color: #ff0000;" class="mycode_color">اسهال در طيور:</span></span><br />
<br />
<span style="font-size: medium;" class="mycode_size"><span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">عوامل بيماريزا:</span> نوسانات شديد دما .متغيرهاي شديد هوا.دانه هاي فاسد.جابه جاي.هيجان وترس<br />
 اب كثيف .سبزيجات ترشيده. و خوراكي هاي كپپ زده </span><br />
<br />
<br />
<span style="font-size: medium;" class="mycode_size"><span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">علايم:</span> فضله آبكي ، كثيف بودن اطراف مخرج ، كم اشتهايي و بي تفاوتي نسبت به محيط اطراف.</span><br />
<br />
<br />
<span style="font-size: medium;" class="mycode_size">برای درمان اسهال ما  از  آنتی بیوتیک  شیمیایی(اکسی وت)و طبیعی(ماست و سیر)استفاده می کنیم که هم باعث  تضعیف نشود وهم درمان با سرعت و روند بهتري انجام شود</span><br />
<br />
<span style="font-size: medium;" class="mycode_size"><span style="color: #008000;" class="mycode_color">1- داروي موثربر اين بيماري قرص اكسي وت مي باشد كه به صورت صبح وعصر استفاده مي شود<br />
<br />
2-   پودر ors،پودر ویتامین به مقدار یک گرم در1 لیتر اب کمی ماست شیرین یک قاشق سرخالی بریزید بعد از وعده غذاي  درغروب آب را جلوی کبوتران بیمار قرار دهید.<br />
<br />
3-استفاده روزانه دوبار از سير به اندازه يك قرص داخل حلق پرنده  خالي  از لطف نمي باشد<br />
<br />
4- گندم را از زنجیره غذایی حذف کنید مقداری برنج به دان کبوتران اضافه کنید<br />
<br />
5- داخل گنجه را ضد عفونی کنید ( کاملا شست وشوی وگند زدایی کنید بهداشت روزانه فراموش نشود )<br />
<br />
6-استفاده از گل شور الزامي و حتما از دان خوري جهت تغذيه گله استفاده گردد<br />
<br />
7- هوا كردن پرنده بيمار وابتني دادن به ان وحتي خورج از لانه امري اشتباه مي باشد<br />
<br />
8- بجز اندكي ماده به وعده غذاي دائما اب جلوي پرندگان باشد تا عفونت از طريق اب دفع شود<br />
<br />
9- ان دسته از پرندگاني كه احتمال بروز بيماري در انها وجود دارد را بايد سريعا جدا وقرنطينه نمود تا منشاءبيماري همه گير نشود<br />
<br />
10- سعی شود لانه پرنگان  روبه آفتاب ساخته شود كه خود اين امر بسيار موثر در كنترل بيماري ها مي باشد</span></span><br />
<br />
<span style="color: #FF8C00;" class="mycode_color"><span style="font-size: medium;" class="mycode_size">مصرف بيرويه اين دارو (بيش از يك هفته)اثرمنفي و مستقيم برنتفه پرنده مي گذارد</span></span><hr class="mycode_hr" />
 <br />
<br />
 <br />
<br />
 <br />
<br />
 ]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<span style="font-size: large;" class="mycode_size"><span style="color: #ff0000;" class="mycode_color">اسهال در طيور:</span></span><br />
<br />
<span style="font-size: medium;" class="mycode_size"><span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">عوامل بيماريزا:</span> نوسانات شديد دما .متغيرهاي شديد هوا.دانه هاي فاسد.جابه جاي.هيجان وترس<br />
 اب كثيف .سبزيجات ترشيده. و خوراكي هاي كپپ زده </span><br />
<br />
<br />
<span style="font-size: medium;" class="mycode_size"><span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">علايم:</span> فضله آبكي ، كثيف بودن اطراف مخرج ، كم اشتهايي و بي تفاوتي نسبت به محيط اطراف.</span><br />
<br />
<br />
<span style="font-size: medium;" class="mycode_size">برای درمان اسهال ما  از  آنتی بیوتیک  شیمیایی(اکسی وت)و طبیعی(ماست و سیر)استفاده می کنیم که هم باعث  تضعیف نشود وهم درمان با سرعت و روند بهتري انجام شود</span><br />
<br />
<span style="font-size: medium;" class="mycode_size"><span style="color: #008000;" class="mycode_color">1- داروي موثربر اين بيماري قرص اكسي وت مي باشد كه به صورت صبح وعصر استفاده مي شود<br />
<br />
2-   پودر ors،پودر ویتامین به مقدار یک گرم در1 لیتر اب کمی ماست شیرین یک قاشق سرخالی بریزید بعد از وعده غذاي  درغروب آب را جلوی کبوتران بیمار قرار دهید.<br />
<br />
3-استفاده روزانه دوبار از سير به اندازه يك قرص داخل حلق پرنده  خالي  از لطف نمي باشد<br />
<br />
4- گندم را از زنجیره غذایی حذف کنید مقداری برنج به دان کبوتران اضافه کنید<br />
<br />
5- داخل گنجه را ضد عفونی کنید ( کاملا شست وشوی وگند زدایی کنید بهداشت روزانه فراموش نشود )<br />
<br />
6-استفاده از گل شور الزامي و حتما از دان خوري جهت تغذيه گله استفاده گردد<br />
<br />
7- هوا كردن پرنده بيمار وابتني دادن به ان وحتي خورج از لانه امري اشتباه مي باشد<br />
<br />
8- بجز اندكي ماده به وعده غذاي دائما اب جلوي پرندگان باشد تا عفونت از طريق اب دفع شود<br />
<br />
9- ان دسته از پرندگاني كه احتمال بروز بيماري در انها وجود دارد را بايد سريعا جدا وقرنطينه نمود تا منشاءبيماري همه گير نشود<br />
<br />
10- سعی شود لانه پرنگان  روبه آفتاب ساخته شود كه خود اين امر بسيار موثر در كنترل بيماري ها مي باشد</span></span><br />
<br />
<span style="color: #FF8C00;" class="mycode_color"><span style="font-size: medium;" class="mycode_size">مصرف بيرويه اين دارو (بيش از يك هفته)اثرمنفي و مستقيم برنتفه پرنده مي گذارد</span></span><hr class="mycode_hr" />
 <br />
<br />
 <br />
<br />
 <br />
<br />
 ]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[اورنيتوز (كلاميدياز) Ornithosis (Chlamydiosis)]]></title>
			<link>https://parandeban.com/Thread-%D8%A7%D9%88%D8%B1%D9%86%D9%8A%D8%AA%D9%88%D8%B2-%D9%83%D9%84%D8%A7%D9%85%D9%8A%D8%AF%D9%8A%D8%A7%D8%B2-Ornithosis-Chlamydiosis</link>
			<pubDate>Sat, 23 Nov 2013 18:11:12 +0330</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://parandeban.com/member.php?action=profile&uid=10616">محمد مرادی</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://parandeban.com/Thread-%D8%A7%D9%88%D8%B1%D9%86%D9%8A%D8%AA%D9%88%D8%B2-%D9%83%D9%84%D8%A7%D9%85%D9%8A%D8%AF%D9%8A%D8%A7%D8%B2-Ornithosis-Chlamydiosis</guid>
			<description><![CDATA[اين عفونت بيماري مشتركي بين انسان و طوطي ها ايجاد مي كند. در كبوترها اين بيماري ممكن است همراه با ديگر بيماريها مانند تريكومونياز ، آبله و يا عفونت هرپس ويروسي باشد.<br />
كبوترهاي جوان نسبت به اين بيماري حساس تر از كبوترهاي مسن هستند. بيماري از راه استنشاق گرد وغبار آلوده ، غذا و آب آلوده و جايگاه آلوده منتقل مي شود. عامل بيماري به مقدار زيادي در مدفوع كبوترها يافت مي شود و ممكن است به همراه گرد وغبار به انسان نيز منتقل شود. ميزان وقوع بيماري در انسان بسيار پايين است. نشانه مشخصه ي بيماري در انسان عوارض شديد تنفسي است كه در اكثر موارد با مصرف آنتي بيوتيك ها درمان مي شود.<br />
اورنيتوز در كبوترها بيشتر در ماه هاي ارديبهشت تا تيرماه و مهر ماه تا آذر ماه بروز مي كند. اين بيماري در كبوترهاي جوان آسيب هاي جدي به همراه دارد در حاليكه در كبوترهاي مسن علائم خاصي از خود نشان نداده و بيشتر به صورت نهفته در كبوتر باقي مي ماند. ولي در صورت استرس وارده به كبوتر مي تواند به صورت يك بيماري عفوني با خسارات قابل توجهي خود را نشان دهد.<br />
عامل بيماري از طريق مدفوع ، ترشحات تنفسي ، اشك ، منقار ، مخاط گلو و شيره چينه دان دفع مي شود. مدفوع خشك شده مي تواند براي چندين ماه عامل بيماري را در خود حفظ كند.<br />
كبوترها از راه هاي زير در معرض آلودگي قرار مي گيرند:<br />
- خوردن غذا و آب آلوده<br />
- تغذيه جوجه ها توسط والدين<br />
- استنشاق گرد و غبار حاصل از مدفوع يا ترشحات آلوده دستگاه تنفسي<br />
- از راه پوست توسط بندپايان مانند گزش مايت ها و شپش<br />
- تماس با پرندگان ديگر ، انسان ، حشرات ، انگلها ، موشهاي صحرايي و خانگي به عنوان ناقلين بيماري<br />
- تماس مستقيم با پرندگان آلوده به بيماري<br />
- احتمال انتقال از راه تخمدان به تخم (اين مورد هنوز قطعا به اثبات نرسيده است)<br />
<br />
عامل بيماري پس از استنشاق ، در ريه و كيسه هاي هوايي و پرده خارجي قلب تكثير يافته سپس از طريق جريان خون به طحال ، كبد و كليه ها مي رود.<br />
به نظر مي رسد پس از ورود ميكروارگانيسم به بدن ، 4 تا 15 روز بعد وضعيت عمومي كبوتر تغيير مي كند. اين پرندگان 2 تا 3 هفته اول زندگي بيشتر در معرض خطر ابتلا به بيماري هستند. اسهال شديد و لاغري مفرط به سرعت موجب مرگ پرنده مي شود. در كبوترهاي بالغ جدا از اين كه قدرت پرواز كاهش مي يابد نشانه هاي بيماري معمولا فقط به صورت انفرادي بروز مي كند. جوجه ها اغلب علائم باليني را نشان داده و مي ميرند در حاليكه كبوترهاي بالغ اغلب بهبود يافته ولي حامل باقي مي ماند.<br />
عامل بيماري در كبد ، طحال و مغز استخوان تكثير يافته و اين اندام نيز به ميزان قابل ملاحظه اي متورم مي شوند و عملكردشان نيز مختل مي شود. در نتيجه مواد سمي در بافتها و خون تجمع مي يابند. وجود التهاب مزمن باعث استرس مداوم و شديد بر روي سيستم تنفسي و در نهايت سبب ايجاد خسارات دائمي در قلب و ششها مي شود. التهاب ملتحمه كه در برخي از كبوترها رخ ميدهد ، نمونه اي از شكل مزمن بيماري است.<br />
استرسهاي مختلف سبب مي شوند كه مقاومت كبوتر در برابر اين بيماري كاهش يابد. از اين نوع استرسها ميتوان به جدا كردن جوجه ها از والدين ولانه ، توليد مثل زياد ، عدم مراقبت و تغذيه كافي، تغييرات شديد در غذا يا آب و هوا ، پرواز دادن كبوترها و ... اشاره كرد.<br />
شكل عمومي بيماري در كبوترهاي جوان كاملا آشكار است. در اين پرندگان بيمار ، نشاط و جنب و جوش كمتري ديده مي شود و بيشتر در گوشه لانه كز مي كنند و مقدار غذاي مصرفي آنها كم است اما بيشتر آب مي خورند.<br />
بيماري در دو شكل حاد و مزمن رخ مي دهد. در شكل حاد، كبوتر بيمار ضعيف ، بي حال ، بي اشتها و شديدا افسرده بوده و دچار تورم ملتحمه يكي از چشم ها يا هر دو چشم مي گردد كه ممكن است با ترشحات چشمي شفاف و حساسيت به نور همراه باشد.<br />
ترشحات خارج شده در ابتدا آبكي (Aqueoyus) هستند و در موارد شديد مخاط چركي (Muco Purulent) مي شوند. در نهايت پلكها به هم چسبيده و مايع اشكل بيشتري جمع مي شود كه منجر به برآمده شدن پلكها مي شود. اين التهاب در صورت همراه شدن با عفونت باكتريايي منجر به كوري چشم مي شود.<br />
به علت انسداد مجراي اشكي ، اشك از چشم هاي كبوتر جاري شده و باعث ايجاد خارش شديد در چشم مي شود كه در اين حالت كبوتر براي رفع خارش از بالهايش استفاده مي كند. به همين دليل بالها نيز به يكديگر مي چسبند. آلودگي چشمها و بالها كه براي مدتي پس از كاهش التهاب در پلكها همچنان قابل ملاحظه هستند نشانه بارز ابتلاي پرنده به "اورنيتوز" مي باشند.<br />
در بسياري از موارد بيماري بر روي قسمتهاي فوقاني دستگاه تنفس اثر مي گذارد و ترشحات بيني در ابتدا به صورت يك ترشح مايع و آبكي است و به تدريج به يك ترشح مخاطي مايل به زرد تبديلل مي شود كه سوراخ هاي بيني را مسدود مي كند. در اين حالت پرنده مجبور است با منقار نيمه باز نفس بكشد.<br />
التهاب باعث درد و خارش شده و پرنده تلاش مي كند تا با خاراندن مكرر خود آن را رفع كند. كبوتر سعي مي كند با عطسه و تكان دادن سر به اطراف نيز مجراي بيني خود را باز كند. اين عمل كبوتر باعث آلودگي پرهاي سر و ايجاد برجستگي هاي زگيل مانند بر روي بيني آن مي شود. در اين حالت ممكن است بيماري گسترش يافته و تبديل به ذات الريه شود. در اين صورت كبوتر دچار تنگي نفس شده و تنفس آن همراه با صداهاي شديد خواهد بود.<br />
در شكل مزمن ، ممكن است بيماري در پرنده جلب توجه نكند و فقط اسهالي كوتاه مدت و زود گذر داشته باشد و مبتلايان به صورت حامل عفونت درآيند.<br />
كبوترهايي كه از "اورنيتوز" شديد رنج مي برند معمولا پس از يك دوره طولاني بيماري كه ممكن است 2 تا 3 هفته به طول انجامد مي ميرند. كبوترهاي ضعيف و ناتوان عموما به دليل عفونتهاي باكتريايي ثانويه از پا درآمده و تلف مي شوند.<br />
اين بيماري در طوطي ها ، كبوترها و مرغ عشق ها بيشتر از سايرپرندگان ديده شده است.<br />
در صورت كالبد گشايي پرنده بيمار ، ورم روده ، بزرگ شدن كبد و تورم كيسه هاي هوايي جلب توجه مي كند. كبد معمولا بزرگ ، نرم ورنگ پريده ديده مي شود. طحال ممكن است بزرگ و نرم و تيره رنگ شود. بزرگي كبد و طحال ممكن است تا سه برابر اندازه طبيعي آن ديده شود. گاهي در پرده خارجي قلب خون ريزهاي نقطه اي شكل ديده مي شود.<br />
درمان:<br />
خارج كردن كبوترها و ضد عفوني كردن كامل لانه ضروري است. كبوترها را مي توان با كلر تتراسايكلين درمان كرد اما كبوترهاي درمان شده به صورت حامل بيماري باقي خواهند ماند و هميشه اين امكان وجود دارد كه در صورت بروز استرس ، بيماري دوباره عود نمايد.<br />
كبوترهاي بيمار را ميتوان با افزودن كلر تتراسايكلين به آب آشاميدني به ميزان 120 ميلي گرم در ليتر درمان نمود. آب آشاميدني بايد به صورت تازه و روزانه تهيه شود.<br />
آب حاوي دارو بايد حداقل در سه دوره ي پنج روزه كه فاصله هر دوره از دوره ي بعدي سه روز است تهيه شده و در اختبار پرنده قرار گيرد. همچنين مي توان كلر تتراسايكلين را به مدت 30 روز متناوبا به جيره غذايي كبوترهاي بيمار اضافه نمود. اما گزينه ي مراجعه به دامپزشك را نبايد هرگز فراموش كرد.<br />
در طول مدت دوره درمان با تتراسايكلين ها بايد از دادن مواد محتوي كلسيم به پرندگان خودداري كرد زيرا كلسيم به دارو متصل شده و مانع از جذب كافي دارو شده و اثر درمان را كاهش مي دهد.<br />
 ]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[اين عفونت بيماري مشتركي بين انسان و طوطي ها ايجاد مي كند. در كبوترها اين بيماري ممكن است همراه با ديگر بيماريها مانند تريكومونياز ، آبله و يا عفونت هرپس ويروسي باشد.<br />
كبوترهاي جوان نسبت به اين بيماري حساس تر از كبوترهاي مسن هستند. بيماري از راه استنشاق گرد وغبار آلوده ، غذا و آب آلوده و جايگاه آلوده منتقل مي شود. عامل بيماري به مقدار زيادي در مدفوع كبوترها يافت مي شود و ممكن است به همراه گرد وغبار به انسان نيز منتقل شود. ميزان وقوع بيماري در انسان بسيار پايين است. نشانه مشخصه ي بيماري در انسان عوارض شديد تنفسي است كه در اكثر موارد با مصرف آنتي بيوتيك ها درمان مي شود.<br />
اورنيتوز در كبوترها بيشتر در ماه هاي ارديبهشت تا تيرماه و مهر ماه تا آذر ماه بروز مي كند. اين بيماري در كبوترهاي جوان آسيب هاي جدي به همراه دارد در حاليكه در كبوترهاي مسن علائم خاصي از خود نشان نداده و بيشتر به صورت نهفته در كبوتر باقي مي ماند. ولي در صورت استرس وارده به كبوتر مي تواند به صورت يك بيماري عفوني با خسارات قابل توجهي خود را نشان دهد.<br />
عامل بيماري از طريق مدفوع ، ترشحات تنفسي ، اشك ، منقار ، مخاط گلو و شيره چينه دان دفع مي شود. مدفوع خشك شده مي تواند براي چندين ماه عامل بيماري را در خود حفظ كند.<br />
كبوترها از راه هاي زير در معرض آلودگي قرار مي گيرند:<br />
- خوردن غذا و آب آلوده<br />
- تغذيه جوجه ها توسط والدين<br />
- استنشاق گرد و غبار حاصل از مدفوع يا ترشحات آلوده دستگاه تنفسي<br />
- از راه پوست توسط بندپايان مانند گزش مايت ها و شپش<br />
- تماس با پرندگان ديگر ، انسان ، حشرات ، انگلها ، موشهاي صحرايي و خانگي به عنوان ناقلين بيماري<br />
- تماس مستقيم با پرندگان آلوده به بيماري<br />
- احتمال انتقال از راه تخمدان به تخم (اين مورد هنوز قطعا به اثبات نرسيده است)<br />
<br />
عامل بيماري پس از استنشاق ، در ريه و كيسه هاي هوايي و پرده خارجي قلب تكثير يافته سپس از طريق جريان خون به طحال ، كبد و كليه ها مي رود.<br />
به نظر مي رسد پس از ورود ميكروارگانيسم به بدن ، 4 تا 15 روز بعد وضعيت عمومي كبوتر تغيير مي كند. اين پرندگان 2 تا 3 هفته اول زندگي بيشتر در معرض خطر ابتلا به بيماري هستند. اسهال شديد و لاغري مفرط به سرعت موجب مرگ پرنده مي شود. در كبوترهاي بالغ جدا از اين كه قدرت پرواز كاهش مي يابد نشانه هاي بيماري معمولا فقط به صورت انفرادي بروز مي كند. جوجه ها اغلب علائم باليني را نشان داده و مي ميرند در حاليكه كبوترهاي بالغ اغلب بهبود يافته ولي حامل باقي مي ماند.<br />
عامل بيماري در كبد ، طحال و مغز استخوان تكثير يافته و اين اندام نيز به ميزان قابل ملاحظه اي متورم مي شوند و عملكردشان نيز مختل مي شود. در نتيجه مواد سمي در بافتها و خون تجمع مي يابند. وجود التهاب مزمن باعث استرس مداوم و شديد بر روي سيستم تنفسي و در نهايت سبب ايجاد خسارات دائمي در قلب و ششها مي شود. التهاب ملتحمه كه در برخي از كبوترها رخ ميدهد ، نمونه اي از شكل مزمن بيماري است.<br />
استرسهاي مختلف سبب مي شوند كه مقاومت كبوتر در برابر اين بيماري كاهش يابد. از اين نوع استرسها ميتوان به جدا كردن جوجه ها از والدين ولانه ، توليد مثل زياد ، عدم مراقبت و تغذيه كافي، تغييرات شديد در غذا يا آب و هوا ، پرواز دادن كبوترها و ... اشاره كرد.<br />
شكل عمومي بيماري در كبوترهاي جوان كاملا آشكار است. در اين پرندگان بيمار ، نشاط و جنب و جوش كمتري ديده مي شود و بيشتر در گوشه لانه كز مي كنند و مقدار غذاي مصرفي آنها كم است اما بيشتر آب مي خورند.<br />
بيماري در دو شكل حاد و مزمن رخ مي دهد. در شكل حاد، كبوتر بيمار ضعيف ، بي حال ، بي اشتها و شديدا افسرده بوده و دچار تورم ملتحمه يكي از چشم ها يا هر دو چشم مي گردد كه ممكن است با ترشحات چشمي شفاف و حساسيت به نور همراه باشد.<br />
ترشحات خارج شده در ابتدا آبكي (Aqueoyus) هستند و در موارد شديد مخاط چركي (Muco Purulent) مي شوند. در نهايت پلكها به هم چسبيده و مايع اشكل بيشتري جمع مي شود كه منجر به برآمده شدن پلكها مي شود. اين التهاب در صورت همراه شدن با عفونت باكتريايي منجر به كوري چشم مي شود.<br />
به علت انسداد مجراي اشكي ، اشك از چشم هاي كبوتر جاري شده و باعث ايجاد خارش شديد در چشم مي شود كه در اين حالت كبوتر براي رفع خارش از بالهايش استفاده مي كند. به همين دليل بالها نيز به يكديگر مي چسبند. آلودگي چشمها و بالها كه براي مدتي پس از كاهش التهاب در پلكها همچنان قابل ملاحظه هستند نشانه بارز ابتلاي پرنده به "اورنيتوز" مي باشند.<br />
در بسياري از موارد بيماري بر روي قسمتهاي فوقاني دستگاه تنفس اثر مي گذارد و ترشحات بيني در ابتدا به صورت يك ترشح مايع و آبكي است و به تدريج به يك ترشح مخاطي مايل به زرد تبديلل مي شود كه سوراخ هاي بيني را مسدود مي كند. در اين حالت پرنده مجبور است با منقار نيمه باز نفس بكشد.<br />
التهاب باعث درد و خارش شده و پرنده تلاش مي كند تا با خاراندن مكرر خود آن را رفع كند. كبوتر سعي مي كند با عطسه و تكان دادن سر به اطراف نيز مجراي بيني خود را باز كند. اين عمل كبوتر باعث آلودگي پرهاي سر و ايجاد برجستگي هاي زگيل مانند بر روي بيني آن مي شود. در اين حالت ممكن است بيماري گسترش يافته و تبديل به ذات الريه شود. در اين صورت كبوتر دچار تنگي نفس شده و تنفس آن همراه با صداهاي شديد خواهد بود.<br />
در شكل مزمن ، ممكن است بيماري در پرنده جلب توجه نكند و فقط اسهالي كوتاه مدت و زود گذر داشته باشد و مبتلايان به صورت حامل عفونت درآيند.<br />
كبوترهايي كه از "اورنيتوز" شديد رنج مي برند معمولا پس از يك دوره طولاني بيماري كه ممكن است 2 تا 3 هفته به طول انجامد مي ميرند. كبوترهاي ضعيف و ناتوان عموما به دليل عفونتهاي باكتريايي ثانويه از پا درآمده و تلف مي شوند.<br />
اين بيماري در طوطي ها ، كبوترها و مرغ عشق ها بيشتر از سايرپرندگان ديده شده است.<br />
در صورت كالبد گشايي پرنده بيمار ، ورم روده ، بزرگ شدن كبد و تورم كيسه هاي هوايي جلب توجه مي كند. كبد معمولا بزرگ ، نرم ورنگ پريده ديده مي شود. طحال ممكن است بزرگ و نرم و تيره رنگ شود. بزرگي كبد و طحال ممكن است تا سه برابر اندازه طبيعي آن ديده شود. گاهي در پرده خارجي قلب خون ريزهاي نقطه اي شكل ديده مي شود.<br />
درمان:<br />
خارج كردن كبوترها و ضد عفوني كردن كامل لانه ضروري است. كبوترها را مي توان با كلر تتراسايكلين درمان كرد اما كبوترهاي درمان شده به صورت حامل بيماري باقي خواهند ماند و هميشه اين امكان وجود دارد كه در صورت بروز استرس ، بيماري دوباره عود نمايد.<br />
كبوترهاي بيمار را ميتوان با افزودن كلر تتراسايكلين به آب آشاميدني به ميزان 120 ميلي گرم در ليتر درمان نمود. آب آشاميدني بايد به صورت تازه و روزانه تهيه شود.<br />
آب حاوي دارو بايد حداقل در سه دوره ي پنج روزه كه فاصله هر دوره از دوره ي بعدي سه روز است تهيه شده و در اختبار پرنده قرار گيرد. همچنين مي توان كلر تتراسايكلين را به مدت 30 روز متناوبا به جيره غذايي كبوترهاي بيمار اضافه نمود. اما گزينه ي مراجعه به دامپزشك را نبايد هرگز فراموش كرد.<br />
در طول مدت دوره درمان با تتراسايكلين ها بايد از دادن مواد محتوي كلسيم به پرندگان خودداري كرد زيرا كلسيم به دارو متصل شده و مانع از جذب كافي دارو شده و اثر درمان را كاهش مي دهد.<br />
 ]]></content:encoded>
		</item>
	</channel>
</rss>