<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
	<channel>
		<title><![CDATA[انجمن پرنده‌بان - خاطرات کاربران]]></title>
		<link>https://parandeban.com/</link>
		<description><![CDATA[انجمن پرنده‌بان - https://parandeban.com]]></description>
		<pubDate>Thu, 19 Nov 2026 20:53:38 +0000</pubDate>
		<generator>MyBB</generator>
		<item>
			<title><![CDATA[خاطرات sam152 با حيوانات]]></title>
			<link>https://parandeban.com/Thread-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA-sam152-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D9%8A%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%A7%D8%AA</link>
			<pubDate>Wed, 18 Jun 2014 18:45:12 +0430</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://parandeban.com/member.php?action=profile&uid=94439">Sam152</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://parandeban.com/Thread-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA-sam152-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D9%8A%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%A7%D8%AA</guid>
			<description><![CDATA[اولین باری که مرغ روی تخم مرغ گذاشتم هیچ وقت یادم نمیره ..<br />
حساب روژاش رو یادم رفته بود ظهر که از مدرسه اومدم اولین کاری که کردم رفتم سراغ مرغه که ببینم اب و دونش در چه وضعیه که دیدم دوتا از تخمها جوجه شدن اصلن انتظارش رو نداشتم خیلی خوشحال شدم و هنوز این ماجرا یاذم نرفته ....<br />
<br />
منم توی فامیل همه میدونن که عاشق مرغ و گوسفندم (البته فقط مادربزرگم گوسفند داره مابقی تو کار مرغ هستن)و این مرغایی هم که الان داریم به خاطر منه چون بقیه اعضا خانواده از مرغ خوششون نمیاد و بشدت مخالفن ....<br />
تصمیم دارم درآینده بلدرچین هم پرورش بدم کسی اطلاعاتی در زمینه پرورش خانگی بلدرچین داره<br />
<br />
 ]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[اولین باری که مرغ روی تخم مرغ گذاشتم هیچ وقت یادم نمیره ..<br />
حساب روژاش رو یادم رفته بود ظهر که از مدرسه اومدم اولین کاری که کردم رفتم سراغ مرغه که ببینم اب و دونش در چه وضعیه که دیدم دوتا از تخمها جوجه شدن اصلن انتظارش رو نداشتم خیلی خوشحال شدم و هنوز این ماجرا یاذم نرفته ....<br />
<br />
منم توی فامیل همه میدونن که عاشق مرغ و گوسفندم (البته فقط مادربزرگم گوسفند داره مابقی تو کار مرغ هستن)و این مرغایی هم که الان داریم به خاطر منه چون بقیه اعضا خانواده از مرغ خوششون نمیاد و بشدت مخالفن ....<br />
تصمیم دارم درآینده بلدرچین هم پرورش بدم کسی اطلاعاتی در زمینه پرورش خانگی بلدرچین داره<br />
<br />
 ]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[خاطرات سوشیانت]]></title>
			<link>https://parandeban.com/Thread-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D8%B3%D9%88%D8%B4%DB%8C%D8%A7%D9%86%D8%AA</link>
			<pubDate>Sun, 19 Jan 2014 13:09:55 +0330</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://parandeban.com/member.php?action=profile&uid=93001">soashyant</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://parandeban.com/Thread-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D8%B3%D9%88%D8%B4%DB%8C%D8%A7%D9%86%D8%AA</guid>
			<description><![CDATA[ <br />
انسان وقتی تنها میشود یا اینکه در جوانی بسر میبرد و تنهایی می طلبد به دنبال پرکردن آن با تفریح یا دوست و یا هر چیز سرگرم کننده ی دریگری است که به آن علاقمند است.<br />
من در کودکی از جوجه های رنگی که عید نوروز به بازرا می آمدند خیلی خوشم می آمد.<br />
حالت پف کردگی آنها که مانند یک گوله ی کاموایی بود مرا به آنها علاقمند میکرد...تا حدی که دوست داشتم آنها را در مشتم له کنم!چون خیلی با نمک بودند.<br />
تقریبا تا کلاس چهارم ابتدایی هر سال جوجه خریدن جزو برنامه های هرساله ی من بود.جون که در آپارتمانزندگی میکردیم و میکنیم..آنها را هفته ای یک بار بیرون میبردم و میگردوندم.حتی یکبار یادم میاید یادم رفت جوجه هایم را بیاورم خانه و آنها بیرون ماندند و شاید آن شب گربه ها مهمانی مفصلی برگزار کردند.<br />
هرسال وقتی جوجه ها کمی بزرگ یا بقول ما نوچه میشدند...مادرم آنها را میبرد و به افغانی هایی که در محل زندگی میکردند هدیه میداد.شاید هم آنها با آن جوجه ها جوجه کباب درست میکردند و میخوردند.من همیشه به این موضوع فکر میکردم.<br />
تا اینکه به اول راهنمایی رسیدم و به پسر عمویم گفتم:(من دنبال یه پرنده میگردم تا نگه دارمش)<br />
او هم گفت...فنچ!<br />
حالا من رو بگو فکر میکردم فنچ مثل جوجه است که یکم بانمک تر هست و پرواز هم میکنه.تا اینکه یک شب  به پدرم گفتم<br />
:) من حوصله ام سررفته..)و واقعا هم در وضعیتی قرار گرفته بودم که هیچ کاری نداشتم بکنم.بازی کامپیوتری و فوتبال با<br />
بچه های محل هم من رو خوشحال نمی کرد.کارم شده بود پیاده روی روزانه در خانه(و غر زدن).<br />
خلاصه پیاز داغش را زیاد کردم و به مادرم و پدر اسرار میکردم که:(من بیکارم..افسردگی مضمن گرفتم..بیکارم...)<br />
با اسرار های(متوالی)من بالاخره به یک پرنده فروشی رفتیم که وقتی از در آن وارد میشدی هوای داغ و بوی پی پی پرنده ها دماغت رو به وجد میاورد..طوری که پدرم داشت منصرف میشد!<br />
حالا کی؟اول امتحان های نوبت اول من!(خودتون تصور کنید که چقدر اسرار کردم تا این موقع راضی شون کردم!)<br />
من کمی نگاه کردم دیدم همه جورش موجود هست:اردک..مرغ..کلاغ سیاه..مرغ مینا..مرغ عشق و بالاخرخ فنچ!<br />
با دیدن این پرنده ی فسقلی تمام تصورات ذهنی ام درباره ی این پرنده ی اساطیری به هم ریخت(مغزم هنگیده بود..نیاز به ری استارت داشت) جوجه ی به اون بزرگی کجا و این پرنده ی 9 سانتی متری که اندازه ی دماغ من هم نمیشد؟!(لازم به ذکر هست که من دماغ گنده نیستم)<br />
چند دقیقه ای فقط داشتم با چشمان باز و تعجب کرده به آنها نگاه میکردم که بالاخره با صدای پدرم که به من میگفت:(چی شد؟میخری یانه)به خودم آمدم و یواش گفتم(آره)<br />
لبخند رضایت و خوشحالی و برق چشمانم مثال زدنی بود.<br />
پدرم به صاحب مغازه گفت:(حاجی!یه جفت فنچ به پسر ما میدی؟)جوابی نگرفت و با صدای بلند تری گفت:(آقا..حاجی!)<br />
(البته من فکر نمیکردم که فروشنده ی مغازه تا مسجد محله شان هم رفته باشه چه برسد به مکه و حاجی...)<br />
صاحب مغازه که از چرت زدنش معلوم بود محتاط (؟) هست..گفت(جونم داداش؟چیزی میخواستید؟)<br />
پدرم دوباره تکرار کرد و صاحب مغازه به رفیقش که جلوی مغازه داشت سیگار دود میکرد گفت:(ممد..یه جفت فنچ به آقا بده.)<br />
(نمیدونم منظورش از آقا من بودم یا بابام!)<br />
ممد اومد و گفت:(فنچ می خواهی؟)من هم گفتم:(بله آقا..دوتا می خام)<br />
ممد دستش رو کرد تو ی قفسی که فکر کنم بیست یا سی تا فنچ در آن بود و یک فنچ سفید رنگ ماده رو گرفت و نوکش رئ نگاه کرد و یک ماچ ازش گرفت و آرام گفت:(این ماده...)<br />
بعد هم یک نر خوش رنگ را گرفت و کردش توی پاکت کاغذی.بعد هم یک کیلو ارزن ریز کشید و گفت:(این هم دونه شون)<br />
بابام با ممد حساب کرد.بهش گفتم:(آقا اینا تخم هم میزارن؟)<br />
گفت:(بله که میزارن..فقط باید بهشون برسی و سفیده ی تخم مرغ رنده شده بهشون بدی تا تخم کنن!)<br />
در حال بیرون رفتن از مغازه بودیم که ممد گفت:(خدا بده برکت...یاعلی!)<br />
من از قبل یک قفس در ماشین قرار داده بودم.<br />
سوار ماشین شدیم و من پاکت رو توی قفس بردم و باز کردم...<br />
دوتا فنچ بانمک که یکی شان سفید یخچالی(مگه پیکانه؟!)بود و دوتا خط سفید پای چشمش داشت و دیگری که نر بود و کمر خاکستری..گونه های نارنجی..نوک سرخ..شکم سفید..گلوی خط خط(بخاطر همین بهشون میگن فنچ گوره خری!)..بال سیاه و سفیدو پهلو های پلنگی قهوه ای داشت....از پاکت بیرون پریدند<br />
از اونجا به طرف خانه ی مادربزرگم حرکت کردیم..چون در واقع بخاطر همین از خانه زده بودیم بیرون!<br />
وقتی رسیدیم خانه ی پدربزرگم..همه ی فامیل آنجا بودند و من با یک قفس فنچ..درحالی که سینه ام رو باغرور جلوگرفته بودم و احساس بزرگی میکردم وارد خانه شدم و قفس را کمی بعد در کنار دیواری قرار دادم.<br />
همه گفتند:(فلانی..جوجه خریدی؟)<br />
------------------«من حالم بد میشه وقتی مردم به هر پرنده ای که میبینند میگن:جوجو..جوجه..گنجیشک!؟»-----------------<br />
 <br />
<br />
 <br />
<br />
 <br />
<br />
 ]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[ <br />
انسان وقتی تنها میشود یا اینکه در جوانی بسر میبرد و تنهایی می طلبد به دنبال پرکردن آن با تفریح یا دوست و یا هر چیز سرگرم کننده ی دریگری است که به آن علاقمند است.<br />
من در کودکی از جوجه های رنگی که عید نوروز به بازرا می آمدند خیلی خوشم می آمد.<br />
حالت پف کردگی آنها که مانند یک گوله ی کاموایی بود مرا به آنها علاقمند میکرد...تا حدی که دوست داشتم آنها را در مشتم له کنم!چون خیلی با نمک بودند.<br />
تقریبا تا کلاس چهارم ابتدایی هر سال جوجه خریدن جزو برنامه های هرساله ی من بود.جون که در آپارتمانزندگی میکردیم و میکنیم..آنها را هفته ای یک بار بیرون میبردم و میگردوندم.حتی یکبار یادم میاید یادم رفت جوجه هایم را بیاورم خانه و آنها بیرون ماندند و شاید آن شب گربه ها مهمانی مفصلی برگزار کردند.<br />
هرسال وقتی جوجه ها کمی بزرگ یا بقول ما نوچه میشدند...مادرم آنها را میبرد و به افغانی هایی که در محل زندگی میکردند هدیه میداد.شاید هم آنها با آن جوجه ها جوجه کباب درست میکردند و میخوردند.من همیشه به این موضوع فکر میکردم.<br />
تا اینکه به اول راهنمایی رسیدم و به پسر عمویم گفتم:(من دنبال یه پرنده میگردم تا نگه دارمش)<br />
او هم گفت...فنچ!<br />
حالا من رو بگو فکر میکردم فنچ مثل جوجه است که یکم بانمک تر هست و پرواز هم میکنه.تا اینکه یک شب  به پدرم گفتم<br />
:) من حوصله ام سررفته..)و واقعا هم در وضعیتی قرار گرفته بودم که هیچ کاری نداشتم بکنم.بازی کامپیوتری و فوتبال با<br />
بچه های محل هم من رو خوشحال نمی کرد.کارم شده بود پیاده روی روزانه در خانه(و غر زدن).<br />
خلاصه پیاز داغش را زیاد کردم و به مادرم و پدر اسرار میکردم که:(من بیکارم..افسردگی مضمن گرفتم..بیکارم...)<br />
با اسرار های(متوالی)من بالاخره به یک پرنده فروشی رفتیم که وقتی از در آن وارد میشدی هوای داغ و بوی پی پی پرنده ها دماغت رو به وجد میاورد..طوری که پدرم داشت منصرف میشد!<br />
حالا کی؟اول امتحان های نوبت اول من!(خودتون تصور کنید که چقدر اسرار کردم تا این موقع راضی شون کردم!)<br />
من کمی نگاه کردم دیدم همه جورش موجود هست:اردک..مرغ..کلاغ سیاه..مرغ مینا..مرغ عشق و بالاخرخ فنچ!<br />
با دیدن این پرنده ی فسقلی تمام تصورات ذهنی ام درباره ی این پرنده ی اساطیری به هم ریخت(مغزم هنگیده بود..نیاز به ری استارت داشت) جوجه ی به اون بزرگی کجا و این پرنده ی 9 سانتی متری که اندازه ی دماغ من هم نمیشد؟!(لازم به ذکر هست که من دماغ گنده نیستم)<br />
چند دقیقه ای فقط داشتم با چشمان باز و تعجب کرده به آنها نگاه میکردم که بالاخره با صدای پدرم که به من میگفت:(چی شد؟میخری یانه)به خودم آمدم و یواش گفتم(آره)<br />
لبخند رضایت و خوشحالی و برق چشمانم مثال زدنی بود.<br />
پدرم به صاحب مغازه گفت:(حاجی!یه جفت فنچ به پسر ما میدی؟)جوابی نگرفت و با صدای بلند تری گفت:(آقا..حاجی!)<br />
(البته من فکر نمیکردم که فروشنده ی مغازه تا مسجد محله شان هم رفته باشه چه برسد به مکه و حاجی...)<br />
صاحب مغازه که از چرت زدنش معلوم بود محتاط (؟) هست..گفت(جونم داداش؟چیزی میخواستید؟)<br />
پدرم دوباره تکرار کرد و صاحب مغازه به رفیقش که جلوی مغازه داشت سیگار دود میکرد گفت:(ممد..یه جفت فنچ به آقا بده.)<br />
(نمیدونم منظورش از آقا من بودم یا بابام!)<br />
ممد اومد و گفت:(فنچ می خواهی؟)من هم گفتم:(بله آقا..دوتا می خام)<br />
ممد دستش رو کرد تو ی قفسی که فکر کنم بیست یا سی تا فنچ در آن بود و یک فنچ سفید رنگ ماده رو گرفت و نوکش رئ نگاه کرد و یک ماچ ازش گرفت و آرام گفت:(این ماده...)<br />
بعد هم یک نر خوش رنگ را گرفت و کردش توی پاکت کاغذی.بعد هم یک کیلو ارزن ریز کشید و گفت:(این هم دونه شون)<br />
بابام با ممد حساب کرد.بهش گفتم:(آقا اینا تخم هم میزارن؟)<br />
گفت:(بله که میزارن..فقط باید بهشون برسی و سفیده ی تخم مرغ رنده شده بهشون بدی تا تخم کنن!)<br />
در حال بیرون رفتن از مغازه بودیم که ممد گفت:(خدا بده برکت...یاعلی!)<br />
من از قبل یک قفس در ماشین قرار داده بودم.<br />
سوار ماشین شدیم و من پاکت رو توی قفس بردم و باز کردم...<br />
دوتا فنچ بانمک که یکی شان سفید یخچالی(مگه پیکانه؟!)بود و دوتا خط سفید پای چشمش داشت و دیگری که نر بود و کمر خاکستری..گونه های نارنجی..نوک سرخ..شکم سفید..گلوی خط خط(بخاطر همین بهشون میگن فنچ گوره خری!)..بال سیاه و سفیدو پهلو های پلنگی قهوه ای داشت....از پاکت بیرون پریدند<br />
از اونجا به طرف خانه ی مادربزرگم حرکت کردیم..چون در واقع بخاطر همین از خانه زده بودیم بیرون!<br />
وقتی رسیدیم خانه ی پدربزرگم..همه ی فامیل آنجا بودند و من با یک قفس فنچ..درحالی که سینه ام رو باغرور جلوگرفته بودم و احساس بزرگی میکردم وارد خانه شدم و قفس را کمی بعد در کنار دیواری قرار دادم.<br />
همه گفتند:(فلانی..جوجه خریدی؟)<br />
------------------«من حالم بد میشه وقتی مردم به هر پرنده ای که میبینند میگن:جوجو..جوجه..گنجیشک!؟»-----------------<br />
 <br />
<br />
 <br />
<br />
 <br />
<br />
 ]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[اعتیاد شیشه و طرقه کاکلدار]]></title>
			<link>https://parandeban.com/Thread-%D8%A7%D8%B9%D8%AA%DB%8C%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%DB%8C%D8%B4%D9%87-%D9%88-%D8%B7%D8%B1%D9%82%D9%87-%DA%A9%D8%A7%DA%A9%D9%84%D8%AF%D8%A7%D8%B1</link>
			<pubDate>Mon, 13 Jan 2014 13:00:54 +0330</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://parandeban.com/member.php?action=profile&uid=10296">sotvan_oskouee</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://parandeban.com/Thread-%D8%A7%D8%B9%D8%AA%DB%8C%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%DB%8C%D8%B4%D9%87-%D9%88-%D8%B7%D8%B1%D9%82%D9%87-%DA%A9%D8%A7%DA%A9%D9%84%D8%AF%D8%A7%D8%B1</guid>
			<description><![CDATA[در جمعه بازار تبریز 5 تا معتاد هست . هر جمعه نزدیک صد تا طرقه کاکلدار میارن هر پرنده هر مبلغی  بدی میفروشن.<br />
همونطور که میدونید طرقه کاکلدار ارزش نگهداری نداره و با طرقه از لحاظ یادگیری حافظه زمین تا آسمان فرق داره.<br />
معمولا گنجشک رو بجای قناری میفروشن این معتادا گنجشک میارن اورجینال با همون نام گنجشک  هزار تومن میفروشن.<br />
برام سوال بود که طرقه کاکلدار رو چظور زنده شکار میکنند که یکی از این برادران  بعد از خواهش در پاسخ گفت:<br />
شب که میشه میریم شالیزار از لونه شون برمیداریم...<br />
معمولا گنجشک رو برای آزادیش مردم میخرن. وبا هزار تومن یک پرنده معصوم رو آزاد میکنن. ولی خداییش نمیدونم طرقه کاکلدار که فقط سوت میکشه و اساتید میدونن که ارزش نگهداری اصلا نداره پس چرا میخرن؟ <br />
<br />
 ]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[در جمعه بازار تبریز 5 تا معتاد هست . هر جمعه نزدیک صد تا طرقه کاکلدار میارن هر پرنده هر مبلغی  بدی میفروشن.<br />
همونطور که میدونید طرقه کاکلدار ارزش نگهداری نداره و با طرقه از لحاظ یادگیری حافظه زمین تا آسمان فرق داره.<br />
معمولا گنجشک رو بجای قناری میفروشن این معتادا گنجشک میارن اورجینال با همون نام گنجشک  هزار تومن میفروشن.<br />
برام سوال بود که طرقه کاکلدار رو چظور زنده شکار میکنند که یکی از این برادران  بعد از خواهش در پاسخ گفت:<br />
شب که میشه میریم شالیزار از لونه شون برمیداریم...<br />
معمولا گنجشک رو برای آزادیش مردم میخرن. وبا هزار تومن یک پرنده معصوم رو آزاد میکنن. ولی خداییش نمیدونم طرقه کاکلدار که فقط سوت میکشه و اساتید میدونن که ارزش نگهداری اصلا نداره پس چرا میخرن؟ <br />
<br />
 ]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[خاطرات علی کلاهی]]></title>
			<link>https://parandeban.com/Thread-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%87%DB%8C</link>
			<pubDate>Mon, 09 Dec 2013 15:06:04 +0330</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://parandeban.com/member.php?action=profile&uid=8198">علی کلاهی</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://parandeban.com/Thread-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%87%DB%8C</guid>
			<description><![CDATA[سلام<br />
این مطالبیو که می خام بیان کنم شاید زیاد ارتباطی به پرنده بازی نداشته باشه<br />
ولی تاثیر گزار بوده بر اینکه من به پرنده علاقه مند بشم<br />
من در یکی از شهرستان های استان پارس به نام دهبید که اون زمان ها هنوز<br />
شهرستان نبود و بخش حساب می شد متولد شدم . پدرم زمین دار بود و کار<br />
اصلی ما کشاورزی بود . از اونجایی که یادم می ات چیزی جز تفنگ دست نگرفتم<br />
زمستون  تابستون تو سحرا و بیابون های اون منطقه کاری جز شکار چوله کبک روباه<br />
قوچ ... نداشتیم من از همون بچگی همراهشون می رفتم به سحرا و می دیدم<br />
چطور شکار می زدند ... همین طوری گذشت تا 10 12 ساله شدم<br />
روزای خیلی خوبی بود ... حتی یک لحظه اشم با 100 سال زندگی شهر نشینی عوض نمی کنم<br />
چون طبیعت چیزه دیگه هست ... وساختن طبیعت مصنوعی یه مورد دیگه<br />
شوهر خالم چون به اصفهان رفت امد داشت با پرورش ماهی رابطه نزدیک پیدا کرده بود<br />
و تعدای اکواریم سنگی و شیشه ای در خونشون ایجاد کرده بود و با یه سری وسایل<br />
اون زمان یادم می ات همه فامیل نهیش می کردن زیرا هزینه زیادی براش در پی داشته بود<br />
البته الان یکی از بزرگترین مراکز پرورش ماهی های خوراکی و زینتی رو داره درشهرمون<br />
من هم چون با پسر خاله هام مثل برادر بودیم از نزدیک می دیدم خیلی چیزا یاد گرفتم<br />
و دیدم و تجربه کردم به صورت عملی<br />
ولی هیچ موقع جای طبیعت برا ما نمی گرفت .. تا سنم به محدود 13 14 رسیدم<br />
و برا اولین بار تفنگ بادی ذیانا دست گرفتم و اولی شکارو زدم یادم می ات اواخر شهرویر بود که یه<br />
کبوتر زدم و مستقیم از فاصله نزدیک زده بودم بد جور اش لاش شده بود که تا مدت بدش وژدان درد داشتم<br />
که به اصطلاح خودمون و محلمون شکارچی که این حالت بهش دست بده . دیگه شکارچی نیست<br />
باید بره مرغ خروس پرورش بده... وجه خوبی اصلا نداشت<br />
ما هم به اغتضای سنمون نمی خاستیم بروز بدیم همیشه دلیل می اورم درس دارم زمین اب می خات<br />
.... نمی تونم برمسحرا شکار<br />
تا دوباره تصمیم گرفتم یه باره دیگه شکار تجربه کنم<br />
چندین بار رفتیم با اسلحه پرون پدر بزرگم تیرا نداختم این چندین بار نزدیک دو سال شد<br />
هر بار که می رفتم انگار که اصلا نمی خاستم هدف درست بزنم<br />
تیر خلاصی می زدم از فاصله های دور تیر پرون ول می کردم که به هدف نمی خورد<br />
تا اینکه وسط زمستون رفتیم شکار . خوردیم به یه دسته کبک وحشی<br />
همیشه 3 یا 4 نفری می رفتن شکار معمولا یک نفر برنو یا 270 داشت دو تا پرون داشتن و یه دونه خفیف 22<br />
اگر بچهه هم می اومد اگر می تونست خفیف دست می گرفت یا دیانا بادی<br />
هیچ کودوم هم جواز نداشتن این سلاح ها<br />
بیس کارش همین بود چون گرگ زیاد بود اون مناطق و خیلی هم خطرناک بودن توی زمستون مپدریدن<br />
تا اینکه ما اول گروه دمه صبح محبور یه شلیک شدم و از فاصله 60 متری تعداد کثیرشونو با یه تیر زدم<br />
یکیشون که کمترین اسیبو دیده بود برداشتم اوردم خونه به اصطلاح سهم من بود<br />
کتفش کاملا سوراخ شده بود وخون ریزی شدید داشت خیلی هم پرنده قوی بود<br />
4 روز یادمه زنده موند و خلاصش کردم زجر می کشید ... ای نشد بعد از این دیگه نرفتم دست به اسلحهه نبردم<br />
تا 5 سال بعد ... البته همون زمانا که می رفتیم سحرا من کارم پیدا کردن جوه زاغی کلاغ طرقه بود می اوردم با نون خیس شده<br />
دانه درخت کاج بلوط می دادم بعضیاشون ببزرگ می شدن بعضیاشونم می مردن<br />
یادم می ات بچه سگ یچه روباه هم داشتم ... و یک روز که از اباده به طرف دهبید می اومدیم<br />
پدرم از کنار جاده یک بچه اهو به قیمت 1500 تومن برام خرید و لی 3 ماه بعد مرد ... خدا رحمتش کنه<br />
البته مرغ عشق داشتم که از شیراز برام اورده بودند .... و سهره هم تو اون مناطق زیاد بود<br />
ولی هیچ وقت به فکر نیگه داری ازش نیافتاده بودم چون مثل گنجشگ طلقی می شد برامون و ارزش نداشت<br />
شاید سایز کوچکترین پرنده ای که نیگه داشتم سینه زرد بود .... خیلی دوس داشتم ... یه زیبایی عجیب نرمی خاصی داشت<br />
خیلی نازه...<br />
تا اومدم شیراز خابگاهووو اینا یه دوست تهرانی داشتم قناری باز بود و خیلی هم وارد بود<br />
فنچ اورد تو خابگاه بعدشم مرغ عشق<br />
بعد یه ترم درسش تموم شد  رفت اینا رو داد به ما رفت یه مدی ازشون نگهداری کردم<br />
خوشم نمی اومد ازشون از خابگاه زدم بیرون اون موقع پدرم اینا دیگه می خاستن ساکن شیراز بشن<br />
ما هم اینا رو هم برداشتیم اوردیم خونه بعدم دادمشون به اینو اون<br />
خلاصه داشتم پرنده داشته باشم ... چون تو هر بازه زمانی داشتم<br />
و هیچ موقع نمیش د که ی ه نوع پرنده نمی شد نداشته باشم<br />
یعنی نبودش احساس می کردم یه چیزی جاش خالیه<br />
دو سالینداشتم تا اینکه دیدم توی شیراز سهره علاقه مندم من هم این پرندرو دیده بودم تعداد زیاد<br />
ولی هیچوقت بهش فک نکرده بودم یه روز گزارمون به جهرم افتاد<br />
که یه سهره کرمونی دیدم خشگل می گفت دو رگ و من اصلا نمی فهمیدم این حرفا یعنی چی<br />
ولی همچین می خوند که ادم به وجد می اومد خریدمش د وسال داشتمش<br />
می دونستم شاهدونه می خوره هیچی دیگه نمی دونستم<br />
و حتی نمی دونستم صنعتی به نام سهره بازی وجود داره<br />
کم کم پرسیدم اطلاعات کسب کردم تا اینکه به صورت علمی سعی کردم یاد بگیرم<br />
و کلا بعد از اون به سهره علاق مند شدم.<br />
 خلاصه همین دیگه تنها پرند هایی که تو مناطق ما بودن سهر دیدم بودم می خونه طرقه می خوند<br />
که اینا هم دهن کچی می زدن<br />
و انواع بلبل دیده بودم بل بل کمری هزار دستان ب بل خرما هم تابستونا دیده بودم<br />
که هیچ کودومو به خاطر یه سری مسایل اعتقادی نیگه نداشتم ( اومد نومد)<br />
قناریم الان جدیدا دوست دارم ... شاید تصمیم به نگهداری بگیرم<br />
<br />
<br />
 امید وارم خوشتون اومده باشه<br />
نمیشه همه خاطراتو یه جا گفت تیکه تیکه براتون پست می زارم.]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[سلام<br />
این مطالبیو که می خام بیان کنم شاید زیاد ارتباطی به پرنده بازی نداشته باشه<br />
ولی تاثیر گزار بوده بر اینکه من به پرنده علاقه مند بشم<br />
من در یکی از شهرستان های استان پارس به نام دهبید که اون زمان ها هنوز<br />
شهرستان نبود و بخش حساب می شد متولد شدم . پدرم زمین دار بود و کار<br />
اصلی ما کشاورزی بود . از اونجایی که یادم می ات چیزی جز تفنگ دست نگرفتم<br />
زمستون  تابستون تو سحرا و بیابون های اون منطقه کاری جز شکار چوله کبک روباه<br />
قوچ ... نداشتیم من از همون بچگی همراهشون می رفتم به سحرا و می دیدم<br />
چطور شکار می زدند ... همین طوری گذشت تا 10 12 ساله شدم<br />
روزای خیلی خوبی بود ... حتی یک لحظه اشم با 100 سال زندگی شهر نشینی عوض نمی کنم<br />
چون طبیعت چیزه دیگه هست ... وساختن طبیعت مصنوعی یه مورد دیگه<br />
شوهر خالم چون به اصفهان رفت امد داشت با پرورش ماهی رابطه نزدیک پیدا کرده بود<br />
و تعدای اکواریم سنگی و شیشه ای در خونشون ایجاد کرده بود و با یه سری وسایل<br />
اون زمان یادم می ات همه فامیل نهیش می کردن زیرا هزینه زیادی براش در پی داشته بود<br />
البته الان یکی از بزرگترین مراکز پرورش ماهی های خوراکی و زینتی رو داره درشهرمون<br />
من هم چون با پسر خاله هام مثل برادر بودیم از نزدیک می دیدم خیلی چیزا یاد گرفتم<br />
و دیدم و تجربه کردم به صورت عملی<br />
ولی هیچ موقع جای طبیعت برا ما نمی گرفت .. تا سنم به محدود 13 14 رسیدم<br />
و برا اولین بار تفنگ بادی ذیانا دست گرفتم و اولی شکارو زدم یادم می ات اواخر شهرویر بود که یه<br />
کبوتر زدم و مستقیم از فاصله نزدیک زده بودم بد جور اش لاش شده بود که تا مدت بدش وژدان درد داشتم<br />
که به اصطلاح خودمون و محلمون شکارچی که این حالت بهش دست بده . دیگه شکارچی نیست<br />
باید بره مرغ خروس پرورش بده... وجه خوبی اصلا نداشت<br />
ما هم به اغتضای سنمون نمی خاستیم بروز بدیم همیشه دلیل می اورم درس دارم زمین اب می خات<br />
.... نمی تونم برمسحرا شکار<br />
تا دوباره تصمیم گرفتم یه باره دیگه شکار تجربه کنم<br />
چندین بار رفتیم با اسلحه پرون پدر بزرگم تیرا نداختم این چندین بار نزدیک دو سال شد<br />
هر بار که می رفتم انگار که اصلا نمی خاستم هدف درست بزنم<br />
تیر خلاصی می زدم از فاصله های دور تیر پرون ول می کردم که به هدف نمی خورد<br />
تا اینکه وسط زمستون رفتیم شکار . خوردیم به یه دسته کبک وحشی<br />
همیشه 3 یا 4 نفری می رفتن شکار معمولا یک نفر برنو یا 270 داشت دو تا پرون داشتن و یه دونه خفیف 22<br />
اگر بچهه هم می اومد اگر می تونست خفیف دست می گرفت یا دیانا بادی<br />
هیچ کودوم هم جواز نداشتن این سلاح ها<br />
بیس کارش همین بود چون گرگ زیاد بود اون مناطق و خیلی هم خطرناک بودن توی زمستون مپدریدن<br />
تا اینکه ما اول گروه دمه صبح محبور یه شلیک شدم و از فاصله 60 متری تعداد کثیرشونو با یه تیر زدم<br />
یکیشون که کمترین اسیبو دیده بود برداشتم اوردم خونه به اصطلاح سهم من بود<br />
کتفش کاملا سوراخ شده بود وخون ریزی شدید داشت خیلی هم پرنده قوی بود<br />
4 روز یادمه زنده موند و خلاصش کردم زجر می کشید ... ای نشد بعد از این دیگه نرفتم دست به اسلحهه نبردم<br />
تا 5 سال بعد ... البته همون زمانا که می رفتیم سحرا من کارم پیدا کردن جوه زاغی کلاغ طرقه بود می اوردم با نون خیس شده<br />
دانه درخت کاج بلوط می دادم بعضیاشون ببزرگ می شدن بعضیاشونم می مردن<br />
یادم می ات بچه سگ یچه روباه هم داشتم ... و یک روز که از اباده به طرف دهبید می اومدیم<br />
پدرم از کنار جاده یک بچه اهو به قیمت 1500 تومن برام خرید و لی 3 ماه بعد مرد ... خدا رحمتش کنه<br />
البته مرغ عشق داشتم که از شیراز برام اورده بودند .... و سهره هم تو اون مناطق زیاد بود<br />
ولی هیچ وقت به فکر نیگه داری ازش نیافتاده بودم چون مثل گنجشگ طلقی می شد برامون و ارزش نداشت<br />
شاید سایز کوچکترین پرنده ای که نیگه داشتم سینه زرد بود .... خیلی دوس داشتم ... یه زیبایی عجیب نرمی خاصی داشت<br />
خیلی نازه...<br />
تا اومدم شیراز خابگاهووو اینا یه دوست تهرانی داشتم قناری باز بود و خیلی هم وارد بود<br />
فنچ اورد تو خابگاه بعدشم مرغ عشق<br />
بعد یه ترم درسش تموم شد  رفت اینا رو داد به ما رفت یه مدی ازشون نگهداری کردم<br />
خوشم نمی اومد ازشون از خابگاه زدم بیرون اون موقع پدرم اینا دیگه می خاستن ساکن شیراز بشن<br />
ما هم اینا رو هم برداشتیم اوردیم خونه بعدم دادمشون به اینو اون<br />
خلاصه داشتم پرنده داشته باشم ... چون تو هر بازه زمانی داشتم<br />
و هیچ موقع نمیش د که ی ه نوع پرنده نمی شد نداشته باشم<br />
یعنی نبودش احساس می کردم یه چیزی جاش خالیه<br />
دو سالینداشتم تا اینکه دیدم توی شیراز سهره علاقه مندم من هم این پرندرو دیده بودم تعداد زیاد<br />
ولی هیچوقت بهش فک نکرده بودم یه روز گزارمون به جهرم افتاد<br />
که یه سهره کرمونی دیدم خشگل می گفت دو رگ و من اصلا نمی فهمیدم این حرفا یعنی چی<br />
ولی همچین می خوند که ادم به وجد می اومد خریدمش د وسال داشتمش<br />
می دونستم شاهدونه می خوره هیچی دیگه نمی دونستم<br />
و حتی نمی دونستم صنعتی به نام سهره بازی وجود داره<br />
کم کم پرسیدم اطلاعات کسب کردم تا اینکه به صورت علمی سعی کردم یاد بگیرم<br />
و کلا بعد از اون به سهره علاق مند شدم.<br />
 خلاصه همین دیگه تنها پرند هایی که تو مناطق ما بودن سهر دیدم بودم می خونه طرقه می خوند<br />
که اینا هم دهن کچی می زدن<br />
و انواع بلبل دیده بودم بل بل کمری هزار دستان ب بل خرما هم تابستونا دیده بودم<br />
که هیچ کودومو به خاطر یه سری مسایل اعتقادی نیگه نداشتم ( اومد نومد)<br />
قناریم الان جدیدا دوست دارم ... شاید تصمیم به نگهداری بگیرم<br />
<br />
<br />
 امید وارم خوشتون اومده باشه<br />
نمیشه همه خاطراتو یه جا گفت تیکه تیکه براتون پست می زارم.]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[خاطرات محمد مهدي بخشي با حيوانات]]></title>
			<link>https://parandeban.com/Thread-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D9%87%D8%AF%D9%8A-%D8%A8%D8%AE%D8%B4%D9%8A-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D9%8A%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%A7%D8%AA</link>
			<pubDate>Sun, 24 Nov 2013 11:36:54 +0330</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://parandeban.com/member.php?action=profile&uid=4678">محمدمهدی</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://parandeban.com/Thread-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D9%87%D8%AF%D9%8A-%D8%A8%D8%AE%D8%B4%D9%8A-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D9%8A%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%A7%D8%AA</guid>
			<description><![CDATA[سلام به همه<br />
منم مثل خيلي از عشق بازا از بچگي قاطي پرنده ها و حيوانات بودم.مادر بزرگم مرغ وگوسفند داشت.دائيم كبوتر داشت.عمه بابام الاغ وگاو داشت.عمه خودم گاو شيري داشت پسر عموم سگ داشت و... خلاصه من هم سر گرميم بازي كردن با اينها بود . تا الان فاميل پدري وفاميل مادري من را با همين عنوان ميشناسن وباهام شوخي مي كنن . تابستان هر روز خونه يكي از اينها بودم .بزرگترين لذتم الاغ سواري بود. هر جا يك الاغ بود تا ازش سواري نمي گرفتم ولش نمي كردم. ظهر ها جامون بالاي درخت بود ولب جوي آب.<br />
توي خونه مادر بزرگم يه انباري بود كه مرغها اونجا تخم مي گذاشتن .من مامور جمع آوري تخم مرغ ها بودم. خونه فاميل كه مي رفتم بهم مرغ وكبوتر هديه ميدادن .عمه ام يه گوساله بهم هديه داد كه گيرم نيومد شوهرش هنوز به شوخي ميگه برو گاوت را از عمه ات پس بگير.<br />
حالا اين پرنده بازي براي من مثل نون و آب ضروري هست ولي با كمبود جا مواجه هستم.<br />
قناري را مي ديدم اما چون سر رشته نداشتم طرفش نمي رفتم تا اينكه  دي ماه 90دل به دريا زدم يه ابلق گرفتم كه تولك بود وبه جاي مست بهم قالب كرده بودن بعداز 5 روز پسش دادم ويه ابلق ديگه گرفتم كه بعداز 9 ماه فروختمش ولي هنوز از كارم پشيمون هستم.<br />
 ]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[سلام به همه<br />
منم مثل خيلي از عشق بازا از بچگي قاطي پرنده ها و حيوانات بودم.مادر بزرگم مرغ وگوسفند داشت.دائيم كبوتر داشت.عمه بابام الاغ وگاو داشت.عمه خودم گاو شيري داشت پسر عموم سگ داشت و... خلاصه من هم سر گرميم بازي كردن با اينها بود . تا الان فاميل پدري وفاميل مادري من را با همين عنوان ميشناسن وباهام شوخي مي كنن . تابستان هر روز خونه يكي از اينها بودم .بزرگترين لذتم الاغ سواري بود. هر جا يك الاغ بود تا ازش سواري نمي گرفتم ولش نمي كردم. ظهر ها جامون بالاي درخت بود ولب جوي آب.<br />
توي خونه مادر بزرگم يه انباري بود كه مرغها اونجا تخم مي گذاشتن .من مامور جمع آوري تخم مرغ ها بودم. خونه فاميل كه مي رفتم بهم مرغ وكبوتر هديه ميدادن .عمه ام يه گوساله بهم هديه داد كه گيرم نيومد شوهرش هنوز به شوخي ميگه برو گاوت را از عمه ات پس بگير.<br />
حالا اين پرنده بازي براي من مثل نون و آب ضروري هست ولي با كمبود جا مواجه هستم.<br />
قناري را مي ديدم اما چون سر رشته نداشتم طرفش نمي رفتم تا اينكه  دي ماه 90دل به دريا زدم يه ابلق گرفتم كه تولك بود وبه جاي مست بهم قالب كرده بودن بعداز 5 روز پسش دادم ويه ابلق ديگه گرفتم كه بعداز 9 ماه فروختمش ولي هنوز از كارم پشيمون هستم.<br />
 ]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[خاطرات حمیدرضا خالق پناه]]></title>
			<link>https://parandeban.com/Thread-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D8%AD%D9%85%DB%8C%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%82-%D9%BE%D9%86%D8%A7%D9%87</link>
			<pubDate>Sun, 24 Nov 2013 11:18:20 +0330</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://parandeban.com/member.php?action=profile&uid=572">hamid@line</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://parandeban.com/Thread-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D8%AD%D9%85%DB%8C%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%82-%D9%BE%D9%86%D8%A7%D9%87</guid>
			<description><![CDATA[[table][tr][td]باسلام به همه عزیزان<br />
<br />
من هم همونطور که قبلا گفتم از بچگی انواع پرنده و یا ماهی وخرگوش و لاکپشت و گربه و خلاصه حیوونای خانگی ازاین دست نگه میداشتم و پدرم هم با اینکه نظامی بود خیلی به حیوونا علاقمند بود و وقتی من حدود 5 یا 6 سالم بود یه اتاق بزرگ پراز قناری داشت که دورتادور در دوردیف قفس های جفتگاهی بود و قسمت دیگه اتاق رو تور زده بود و شاخه درخت گذاشته بود جوجه های بزرگ رو اونجا ول میکرد ولی من بدلیل کم سن بودن خیلی کم ازاون روزها یادم میاد واما در مورد پرورش قناری باید بگم چون همیشه میشنیدم که میگفتن نگهداری قناری سخته قناری نمیخریدم ولی بالاخره 12 یا 13 سال پیش به خودم جرات دادم و یه نر جوون پرتقالی خریدم به قیمت 14000 تومن و باخودم گفتم همین رو فقط میخرم واسه خوندن ولی بعد یه مدت وسوسه شدم که یه ماده هم بخرم و جوجه کشی رو تجربه کنم وخلاصه رفتم و یه ماده براش خریدم ابلغ به مبلغ 7000 تومن و در اون سال قناری های من شدن 6 تا ومن هروقت که جوجه میدادن من از خوشحالی میخواستم بال دربیارم وبعدش کم کم به قناری هام اضافه کردم تا وقتی که بعضی موقع ها به حدود 50 تا هم میرسیدن البته الان بدلیل کمبود جا تعداد کمی فری دارم که انشاله بتونم ازشون امسال جوجه بگیرم.<br />
<br />
موفق و پیروز باشید<br />
 <div style="text-align: right;" class="mycode_align"> </div>[/td][/tr][tr]<br />
 [/tr][/table]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[[table][tr][td]باسلام به همه عزیزان<br />
<br />
من هم همونطور که قبلا گفتم از بچگی انواع پرنده و یا ماهی وخرگوش و لاکپشت و گربه و خلاصه حیوونای خانگی ازاین دست نگه میداشتم و پدرم هم با اینکه نظامی بود خیلی به حیوونا علاقمند بود و وقتی من حدود 5 یا 6 سالم بود یه اتاق بزرگ پراز قناری داشت که دورتادور در دوردیف قفس های جفتگاهی بود و قسمت دیگه اتاق رو تور زده بود و شاخه درخت گذاشته بود جوجه های بزرگ رو اونجا ول میکرد ولی من بدلیل کم سن بودن خیلی کم ازاون روزها یادم میاد واما در مورد پرورش قناری باید بگم چون همیشه میشنیدم که میگفتن نگهداری قناری سخته قناری نمیخریدم ولی بالاخره 12 یا 13 سال پیش به خودم جرات دادم و یه نر جوون پرتقالی خریدم به قیمت 14000 تومن و باخودم گفتم همین رو فقط میخرم واسه خوندن ولی بعد یه مدت وسوسه شدم که یه ماده هم بخرم و جوجه کشی رو تجربه کنم وخلاصه رفتم و یه ماده براش خریدم ابلغ به مبلغ 7000 تومن و در اون سال قناری های من شدن 6 تا ومن هروقت که جوجه میدادن من از خوشحالی میخواستم بال دربیارم وبعدش کم کم به قناری هام اضافه کردم تا وقتی که بعضی موقع ها به حدود 50 تا هم میرسیدن البته الان بدلیل کمبود جا تعداد کمی فری دارم که انشاله بتونم ازشون امسال جوجه بگیرم.<br />
<br />
موفق و پیروز باشید<br />
 <div style="text-align: right;" class="mycode_align"> </div>[/td][/tr][tr]<br />
 [/tr][/table]]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[خاطرات جواد رحمانی]]></title>
			<link>https://parandeban.com/Thread-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF-%D8%B1%D8%AD%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C</link>
			<pubDate>Sun, 24 Nov 2013 10:20:43 +0330</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://parandeban.com/member.php?action=profile&uid=9854">رحمانی</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://parandeban.com/Thread-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF-%D8%B1%D8%AD%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C</guid>
			<description><![CDATA[باسلام.دقیقا 8 سال پیش با یکی از دوستانم که چند سالی همکلاسی بودیم در مورد پرورش قناری مشورت کردم.هدف ما در اونموقع ایجاد یک منبع در آمد بود.داشتیم برای کنکور آماده میشدیم و هزینه کلاسها و ....نمیخواستیم هزینه ای برای خانواده متحمل بشیم.از طرفی هم یکی از اقوام در کار قناری بود.البته ایشون هیچوقت به ما در این زمینه کمک نکردند.<br />
خب شروع به تحقیق کردیم و...در آخر هم نتیجه گرفتیم که ما شرایط نگهداری قناری را نداریم.<br />
یه مدتی که گذشت فکر نگهداری فنچ به سرمون رسید.رفتیم 4 جفت فنج گرفتیم.نزدیک یک سال فنچ داشتیم که بعد من رفتم به خدمت سربازی و دوستم هم قبول شد دانشگاه.6 ماه گذشت که من هم تو تکمیل ظرفیت قبول شدم و اومدم ادامه تحصیل...<br />
این یک پیش زمینه شد که ما بریم تو کار پرنده بازی.البته از فنچ ها سودی به ما نرسید و بالاخره همه را فروختیم.چند سال دانشگاه به سرعت گذشت و هر کدوم از بچه ها رفتند به سر کار خودشون.تا اینکه من ازدواج کردم.کار قناری بازی من در اصل از اینجا شروع شد.پدر خانومم قناری داشت.ایشون منو تشویق کردند که بیام تو این کار.6جفت قناری از یکی از آشناها گرفتم و وارد این کار شدم.البته من داشتم ادامه خدمتمو میرفتم و پدر خانومم برای من به قناری ها رسیدگی میکرد.نا گفته نماند که کسب تجربه هم میکردیم.خواه از نظر علمی و خواه از نظر دیگر...<br />
سال اول ایشون برای من32 تا جوجه کشیدند.خدمت سربازی من تموم شد و قناریهامو جدا کردم.کلا 15 جفت نگه داشتم و بقیه را فروختم.یک جفت جیبر و14 جفت هم رسمی سوپر.که 3 تاشون کاکلی بود.قناری جیبر مردش.اما یک دونه نر خریدم 250 هزار تومان و با یک دونه یکسر سفید انداختم.از 14 جفت باقیمانده هم 8 جفت جفتگاه رفتند و مابقیشو فروختم و لوازم اولیه را تا حدودی تکمیل کردم.<br />
سال خوبی بود.شکر خدا تونستم 90 تا جوجه از همین مقدار قناری بگیرم.شیرین ترین خاطره اش بر میگرده به یه جفت قناری سوپر که 17 تا جوجه داد.در دوتا لون 6تایی ویک لون5 تایی.<br />
امسال هم به لطف خدا با چند جفت جیبر و رسمی سوپر ودورگ فری شروع کردم.متاسفانه همه دورگهام نر از کار در اومدند و الان دارن میخونن.باید به دنبال ماده باشم.میدونم راه زیادی مونده تا پرنده باز خوبی بشم.اما هیچوقت دست از تلاش بر نمیدارم.همینجا هم از پدر خانومم تشکر میکنم که منو تو این کار یاری نمودند.<br />
 ]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[باسلام.دقیقا 8 سال پیش با یکی از دوستانم که چند سالی همکلاسی بودیم در مورد پرورش قناری مشورت کردم.هدف ما در اونموقع ایجاد یک منبع در آمد بود.داشتیم برای کنکور آماده میشدیم و هزینه کلاسها و ....نمیخواستیم هزینه ای برای خانواده متحمل بشیم.از طرفی هم یکی از اقوام در کار قناری بود.البته ایشون هیچوقت به ما در این زمینه کمک نکردند.<br />
خب شروع به تحقیق کردیم و...در آخر هم نتیجه گرفتیم که ما شرایط نگهداری قناری را نداریم.<br />
یه مدتی که گذشت فکر نگهداری فنچ به سرمون رسید.رفتیم 4 جفت فنج گرفتیم.نزدیک یک سال فنچ داشتیم که بعد من رفتم به خدمت سربازی و دوستم هم قبول شد دانشگاه.6 ماه گذشت که من هم تو تکمیل ظرفیت قبول شدم و اومدم ادامه تحصیل...<br />
این یک پیش زمینه شد که ما بریم تو کار پرنده بازی.البته از فنچ ها سودی به ما نرسید و بالاخره همه را فروختیم.چند سال دانشگاه به سرعت گذشت و هر کدوم از بچه ها رفتند به سر کار خودشون.تا اینکه من ازدواج کردم.کار قناری بازی من در اصل از اینجا شروع شد.پدر خانومم قناری داشت.ایشون منو تشویق کردند که بیام تو این کار.6جفت قناری از یکی از آشناها گرفتم و وارد این کار شدم.البته من داشتم ادامه خدمتمو میرفتم و پدر خانومم برای من به قناری ها رسیدگی میکرد.نا گفته نماند که کسب تجربه هم میکردیم.خواه از نظر علمی و خواه از نظر دیگر...<br />
سال اول ایشون برای من32 تا جوجه کشیدند.خدمت سربازی من تموم شد و قناریهامو جدا کردم.کلا 15 جفت نگه داشتم و بقیه را فروختم.یک جفت جیبر و14 جفت هم رسمی سوپر.که 3 تاشون کاکلی بود.قناری جیبر مردش.اما یک دونه نر خریدم 250 هزار تومان و با یک دونه یکسر سفید انداختم.از 14 جفت باقیمانده هم 8 جفت جفتگاه رفتند و مابقیشو فروختم و لوازم اولیه را تا حدودی تکمیل کردم.<br />
سال خوبی بود.شکر خدا تونستم 90 تا جوجه از همین مقدار قناری بگیرم.شیرین ترین خاطره اش بر میگرده به یه جفت قناری سوپر که 17 تا جوجه داد.در دوتا لون 6تایی ویک لون5 تایی.<br />
امسال هم به لطف خدا با چند جفت جیبر و رسمی سوپر ودورگ فری شروع کردم.متاسفانه همه دورگهام نر از کار در اومدند و الان دارن میخونن.باید به دنبال ماده باشم.میدونم راه زیادی مونده تا پرنده باز خوبی بشم.اما هیچوقت دست از تلاش بر نمیدارم.همینجا هم از پدر خانومم تشکر میکنم که منو تو این کار یاری نمودند.<br />
 ]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[خاطرات امید خوش تراش, LEGEND]]></title>
			<link>https://parandeban.com/Thread-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%AF-%D8%AE%D9%88%D8%B4-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D8%B4-LEGEND</link>
			<pubDate>Thu, 21 Nov 2013 13:54:25 +0330</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://parandeban.com/member.php?action=profile&uid=1252">legend</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://parandeban.com/Thread-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%AF-%D8%AE%D9%88%D8%B4-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D8%B4-LEGEND</guid>
			<description><![CDATA[سلام و دورد خدمت تک تک دوستان عزیز<br />
خیلی زیباست. توی خاطرات من که دارم براتون میگم از کودکی شروع میکنم و یک جوریای زندگیم رو بازگو میکنم <br />
دوستانی که میان و نگاه میکنن حق دارن که برسی کنن . سوالی بپرسن ولی به حاشیه نکشن . ممنون<br />
<span style="font-size: large;" class="mycode_size">خوب<br />
من تو سال 1373 به دنیا اومدم.<br />
 خاطرات 2 3 سالگیم یادم نیست :)) شاید مثل خیلی های دیگه لپمو میکشیدن یا خیلی بوسم میکردن یا مثل خیلی های دیگه اینو به من . نوبت  تو دیگه نیست . بدش به من . بدههههههههههههه به من ماله منههههههههههه :))<br />
چون بچه اخر بودم و بعد از خیلی سال ها خداومد منو خلق کرد و پدرم و مادرم موقع به دنیا اومدن من خیلی جوان نبودن مثلا پدر 54 5 و مادر 40 5 . و خواهرانم همه بالای 18 سال و دیگه خواهر یا برادر هم سن نداشتم .</span><br />
اونجوری که مادرم میگه من باید همون بچگی میمردم . خوب شندیدن دیگه <span style="font-size: large;" class="mycode_size">همه بچه خوردو ها [bgcolor=#FFFF00]زردی [font] <span style="color: #000000;" class="mycode_color">میگرن </span>[/bgcolor]</span><br />
من هم گرفته بودم ولی از نوع شدید که در لحضات حساس درمان شدم (دیگه نزدیک بود رو به موت برم)<br />
خوب سنم رسید 7 سالگی که رفتم به <span style="font-size: large;" class="mycode_size">مدرسه </span>[font]البته مهدکودک هم میرفتم . خوب پس بزارید اول مهد کودک هم برم  من مهد کودکم رو توی همون مدرسه سپری کردم . یادم میاد توی یک جشن ساندویچ ککتل دادن یک نونه  من اون موقه 6 سالم بود هنوز که عکسش رو میبینم خندم میگیره . :) 2تا ساندویچ رو کرده بودم توی دهنم و لباس فرمم ککتلی شده بود :))<br />
یاد میاد که به فردا میگفتم امروز و به امروز میکفتم فردا :))<br />
یادم میاد که به بستنی میگفته بدنی :)) با شتدید :))<br />
یادم میاد وقتی مرفتم خونه جورابامو پرت میکردم و داد میزدم مامان من گشنمههههههههههههههههههههههههههههههه . :))<br />
یادم میاد توی مهدکودک از دوستانم چیزی میدزدیم :)) مثل دفتر . لیوان اب . مداد :)) و .... <br />
خوب بگزریم رفته رفته که روز ها میگذشت در همین هین خاهرانم دانشجو بودن و کسی هم منو درک نمیکرد میدونی چرا ؟ چون پدر و مادرم کارمند بودن . خواهرام همه دانجو بودن )3تا) فقط یکی بود که از من نگهداری میکرد و یک جورای اون منو بزرگ کرد. و من هم نمیتونستم درک کنم به بهانه های مختلف گریه میکردم . اینو بخر . اونو بخر . این کارو کن او کارو کن و .....چون کسی توی خونه هم سنو سالم نبود مجبور بودم برم توی کوچه وبا دوستان کوچه بازار اشنا شم . رفتیم (دوران 3ماه تابستون)<br />
یادم میاد برای اولین برا میخواستم دوست بشم با همسایه هام که منم بازی بدن  فقط میومدم و روی صندلی سنگی مثل گربه های مظلوم منشستم و بازی اونارو تماشا میکردم (فوتبال شاولین :)) )  اولین بار یکی توپ رو محکم شوت کرد و خورد توی صورتم از اون توپ پلاستیکی ها که صورتم قرمز قرمز شد  :) .  گریه کردم چه گریه هم و سر به زیر به خونه رفتم :(( . فرداش باز رفتم ولی بازیم ندادن ولی خدارو شکر توپ بهم خورد :) روز ها گذشت تا بلاخره  یکی بهم گفت تو هم میای بازی ؟؟؟؟؟<br />
منو میگی <img src="images/smilies/emo_im_money_mouth.png" class="no_fop" /> <img src="images/smilies/emo_im_smirk.png" class="no_fop" /> ها با منی ؟ ولی من یاد ندارم فوتبال میترسم بازی خراب بشه ! گفت اشگال نداره بیا . و دوستی ما چند نفر تازه شروع شد . در همین هین دوستی  اتفاق وحشت ناکی افتاد !!!!!!.......................... میتونی حدس بزنی ؟<br />
<br />
<br />
<br />
اولین خواهرم رفت خونه بخت ! و من گفتم این کجا میره ؟؟؟؟؟؟ منم میخوام برم باهاش * خوللاصه بابام هم به دلیل سن بالا و کم حصلگی 2تا سیلی محکم نصار ما کرد و بدترین لحظه عمرم در اون موقه بود !! مراسم عروسی توی درگز بود . خولاصه رفتیم اونجا یک شامی هم زدیم او برگشتیم که فعلا از خاطراتش هیچی یادم نیست . عروسی تمام شد و رفتیم خونه . به مامان گفتم ابجی کی میاد کی میاد کییییییییییییی میاد ؟ هی میگفت به زودی که دیدم بعد از 1 ما اومد و توی اون یک ماه من خیلی اذاب کشیدم . یکی از عزیزانم رفتن بدون این که به من چیزی یاد بده یا بیرون ببره به خندونه و دیگه مدرسه ها شروع شد <br />
<span style="font-size: large;" class="mycode_size">خاطرات اول ابتدایی رو بعدا میگم فعلا بای </span><br />
 ]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[سلام و دورد خدمت تک تک دوستان عزیز<br />
خیلی زیباست. توی خاطرات من که دارم براتون میگم از کودکی شروع میکنم و یک جوریای زندگیم رو بازگو میکنم <br />
دوستانی که میان و نگاه میکنن حق دارن که برسی کنن . سوالی بپرسن ولی به حاشیه نکشن . ممنون<br />
<span style="font-size: large;" class="mycode_size">خوب<br />
من تو سال 1373 به دنیا اومدم.<br />
 خاطرات 2 3 سالگیم یادم نیست :)) شاید مثل خیلی های دیگه لپمو میکشیدن یا خیلی بوسم میکردن یا مثل خیلی های دیگه اینو به من . نوبت  تو دیگه نیست . بدش به من . بدههههههههههههه به من ماله منههههههههههه :))<br />
چون بچه اخر بودم و بعد از خیلی سال ها خداومد منو خلق کرد و پدرم و مادرم موقع به دنیا اومدن من خیلی جوان نبودن مثلا پدر 54 5 و مادر 40 5 . و خواهرانم همه بالای 18 سال و دیگه خواهر یا برادر هم سن نداشتم .</span><br />
اونجوری که مادرم میگه من باید همون بچگی میمردم . خوب شندیدن دیگه <span style="font-size: large;" class="mycode_size">همه بچه خوردو ها [bgcolor=#FFFF00]زردی [font] <span style="color: #000000;" class="mycode_color">میگرن </span>[/bgcolor]</span><br />
من هم گرفته بودم ولی از نوع شدید که در لحضات حساس درمان شدم (دیگه نزدیک بود رو به موت برم)<br />
خوب سنم رسید 7 سالگی که رفتم به <span style="font-size: large;" class="mycode_size">مدرسه </span>[font]البته مهدکودک هم میرفتم . خوب پس بزارید اول مهد کودک هم برم  من مهد کودکم رو توی همون مدرسه سپری کردم . یادم میاد توی یک جشن ساندویچ ککتل دادن یک نونه  من اون موقه 6 سالم بود هنوز که عکسش رو میبینم خندم میگیره . :) 2تا ساندویچ رو کرده بودم توی دهنم و لباس فرمم ککتلی شده بود :))<br />
یاد میاد که به فردا میگفتم امروز و به امروز میکفتم فردا :))<br />
یادم میاد که به بستنی میگفته بدنی :)) با شتدید :))<br />
یادم میاد وقتی مرفتم خونه جورابامو پرت میکردم و داد میزدم مامان من گشنمههههههههههههههههههههههههههههههه . :))<br />
یادم میاد توی مهدکودک از دوستانم چیزی میدزدیم :)) مثل دفتر . لیوان اب . مداد :)) و .... <br />
خوب بگزریم رفته رفته که روز ها میگذشت در همین هین خاهرانم دانشجو بودن و کسی هم منو درک نمیکرد میدونی چرا ؟ چون پدر و مادرم کارمند بودن . خواهرام همه دانجو بودن )3تا) فقط یکی بود که از من نگهداری میکرد و یک جورای اون منو بزرگ کرد. و من هم نمیتونستم درک کنم به بهانه های مختلف گریه میکردم . اینو بخر . اونو بخر . این کارو کن او کارو کن و .....چون کسی توی خونه هم سنو سالم نبود مجبور بودم برم توی کوچه وبا دوستان کوچه بازار اشنا شم . رفتیم (دوران 3ماه تابستون)<br />
یادم میاد برای اولین برا میخواستم دوست بشم با همسایه هام که منم بازی بدن  فقط میومدم و روی صندلی سنگی مثل گربه های مظلوم منشستم و بازی اونارو تماشا میکردم (فوتبال شاولین :)) )  اولین بار یکی توپ رو محکم شوت کرد و خورد توی صورتم از اون توپ پلاستیکی ها که صورتم قرمز قرمز شد  :) .  گریه کردم چه گریه هم و سر به زیر به خونه رفتم :(( . فرداش باز رفتم ولی بازیم ندادن ولی خدارو شکر توپ بهم خورد :) روز ها گذشت تا بلاخره  یکی بهم گفت تو هم میای بازی ؟؟؟؟؟<br />
منو میگی <img src="images/smilies/emo_im_money_mouth.png" class="no_fop" /> <img src="images/smilies/emo_im_smirk.png" class="no_fop" /> ها با منی ؟ ولی من یاد ندارم فوتبال میترسم بازی خراب بشه ! گفت اشگال نداره بیا . و دوستی ما چند نفر تازه شروع شد . در همین هین دوستی  اتفاق وحشت ناکی افتاد !!!!!!.......................... میتونی حدس بزنی ؟<br />
<br />
<br />
<br />
اولین خواهرم رفت خونه بخت ! و من گفتم این کجا میره ؟؟؟؟؟؟ منم میخوام برم باهاش * خوللاصه بابام هم به دلیل سن بالا و کم حصلگی 2تا سیلی محکم نصار ما کرد و بدترین لحظه عمرم در اون موقه بود !! مراسم عروسی توی درگز بود . خولاصه رفتیم اونجا یک شامی هم زدیم او برگشتیم که فعلا از خاطراتش هیچی یادم نیست . عروسی تمام شد و رفتیم خونه . به مامان گفتم ابجی کی میاد کی میاد کییییییییییییی میاد ؟ هی میگفت به زودی که دیدم بعد از 1 ما اومد و توی اون یک ماه من خیلی اذاب کشیدم . یکی از عزیزانم رفتن بدون این که به من چیزی یاد بده یا بیرون ببره به خندونه و دیگه مدرسه ها شروع شد <br />
<span style="font-size: large;" class="mycode_size">خاطرات اول ابتدایی رو بعدا میگم فعلا بای </span><br />
 ]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[تجارت پرندگان ایرانی در بازار شیخ نشینان عرب]]></title>
			<link>https://parandeban.com/Thread-%D8%AA%D8%AC%D8%A7%D8%B1%D8%AA-%D9%BE%D8%B1%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%DB%8C%D8%AE-%D9%86%D8%B4%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%B9%D8%B1%D8%A8</link>
			<pubDate>Sat, 01 Dec 2012 10:07:53 +0330</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://parandeban.com/member.php?action=profile&uid=8">katbi</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://parandeban.com/Thread-%D8%AA%D8%AC%D8%A7%D8%B1%D8%AA-%D9%BE%D8%B1%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%DB%8C%D8%AE-%D9%86%D8%B4%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%B9%D8%B1%D8%A8</guid>
			<description><![CDATA[سال 1378بود. فصل زمستان بود و هوا بسيار سرد و خشن ومن هم منتظر ميني بوس بودم تا از روستاي محل پروژه كاريم به سمت مشهد حركت كنم.<br />
بعد از كلي سرما خوردن ميني بوس رسيد و سوار شديم .تمام مسير پوشيده از برف بود كه زيبايي خاصي داشت و توجه من را جلب كرده بود.در اواسط مسير از دور سياهي روي برف ها ديدم كه شباهت به يك پرنده داشت نزديكتر كه شديم ديدم درست حدس زدم .او يك عقاب بود<br />
موقعي كه ميني بوس نزديك عقاب شد.او شروع به پرواز كرد اما تن سنگين خودش را نمي تونست بلند كند. راننده ميني بوس هم از فرصت استفاده كرد و فرمان را به طرف او چرخاند عقاب كه هنوز نتونسته بود ارتفاعش را زياد كند با خودرو برخورد كرد . عقاب نگون بخت و گرسنه و سرما زده به گوشه جاده پرتاب شد .راننده؛ ميني بوس را نگاه داشت و اون را گرفت و عقب ميني بوس گذاشت. من كه در صندلي جلو بودم و حادثه را ديدم خيلي ناراحت شدم به راننده گفتم: كه اين چكاري بود كرديد؟ با اين كار جان مسافران را هم به خطر انداختيدوبه عقاب ضربه زديد؟ .اماراننده جوابي نداد.<br />
متاسفانه بقيه هم حرف خاصي نزدند.من كه دلم مثل سير وسركه ميجوشيد.خدا خدا ميكردم و دنبال چاره بودم تااينكه ميني بوس جلوپليس راه توقف كرد. من كه چراغ اميدي در فكرم روشن شده بود رفتم پيش افسر و ماجرا را بيان كردم و گفتم اين پرندگان حفاظت شده هستند.افسر ،راننده را خواست و اوهم نتونست كتمان كند ولي گفت من ميترسم در صندوق را باز كنم شايد حمله كند . گفتم خودم اينكار را ميكنم . و در صندوق را باز كردم.عقاب كه نيم ساعتي داخل صندوق عقب گرم شده بود و جاني تازه گرفته بود با باز شدن در با زيبايي خاصي پرواز كرد و روي سيم هاي برق نشست .من كه از كرده خودم شاد بودم يك نفس راحت كشيدم.<br />
هر وقت اون زمان را يادم ميايد خوشحال ميشوم كه تونستم كاري بكنم .كه باعث آزادي عقاب شد.<br />
با ارزوي موفقيت براي همه دوستان]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[سال 1378بود. فصل زمستان بود و هوا بسيار سرد و خشن ومن هم منتظر ميني بوس بودم تا از روستاي محل پروژه كاريم به سمت مشهد حركت كنم.<br />
بعد از كلي سرما خوردن ميني بوس رسيد و سوار شديم .تمام مسير پوشيده از برف بود كه زيبايي خاصي داشت و توجه من را جلب كرده بود.در اواسط مسير از دور سياهي روي برف ها ديدم كه شباهت به يك پرنده داشت نزديكتر كه شديم ديدم درست حدس زدم .او يك عقاب بود<br />
موقعي كه ميني بوس نزديك عقاب شد.او شروع به پرواز كرد اما تن سنگين خودش را نمي تونست بلند كند. راننده ميني بوس هم از فرصت استفاده كرد و فرمان را به طرف او چرخاند عقاب كه هنوز نتونسته بود ارتفاعش را زياد كند با خودرو برخورد كرد . عقاب نگون بخت و گرسنه و سرما زده به گوشه جاده پرتاب شد .راننده؛ ميني بوس را نگاه داشت و اون را گرفت و عقب ميني بوس گذاشت. من كه در صندلي جلو بودم و حادثه را ديدم خيلي ناراحت شدم به راننده گفتم: كه اين چكاري بود كرديد؟ با اين كار جان مسافران را هم به خطر انداختيدوبه عقاب ضربه زديد؟ .اماراننده جوابي نداد.<br />
متاسفانه بقيه هم حرف خاصي نزدند.من كه دلم مثل سير وسركه ميجوشيد.خدا خدا ميكردم و دنبال چاره بودم تااينكه ميني بوس جلوپليس راه توقف كرد. من كه چراغ اميدي در فكرم روشن شده بود رفتم پيش افسر و ماجرا را بيان كردم و گفتم اين پرندگان حفاظت شده هستند.افسر ،راننده را خواست و اوهم نتونست كتمان كند ولي گفت من ميترسم در صندوق را باز كنم شايد حمله كند . گفتم خودم اينكار را ميكنم . و در صندوق را باز كردم.عقاب كه نيم ساعتي داخل صندوق عقب گرم شده بود و جاني تازه گرفته بود با باز شدن در با زيبايي خاصي پرواز كرد و روي سيم هاي برق نشست .من كه از كرده خودم شاد بودم يك نفس راحت كشيدم.<br />
هر وقت اون زمان را يادم ميايد خوشحال ميشوم كه تونستم كاري بكنم .كه باعث آزادي عقاب شد.<br />
با ارزوي موفقيت براي همه دوستان]]></content:encoded>
		</item>
	</channel>
</rss>