<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
	<channel>
		<title><![CDATA[انجمن پرنده‌بان - بیماری ها و درمان مرغ و خروس]]></title>
		<link>https://parandeban.com/</link>
		<description><![CDATA[انجمن پرنده‌بان - https://parandeban.com]]></description>
		<pubDate>Thu, 19 Nov 2026 22:39:41 +0000</pubDate>
		<generator>MyBB</generator>
		<item>
			<title><![CDATA[درمان گرمازدگی مرغ]]></title>
			<link>https://parandeban.com/Thread-%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%DA%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D8%B2%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%BA</link>
			<pubDate>Mon, 03 Jul 2017 14:33:14 +0430</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://parandeban.com/member.php?action=profile&uid=96951">Masoud Aziz</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://parandeban.com/Thread-%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%DA%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D8%B2%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%BA</guid>
			<description><![CDATA[با سلام و عرض ادم خدمت اساتید مرغ من دان میخوره اما بعدش کز میکنه یک گوشه ای میشینه چشماشو میبنده لطفا تا تلف نشده راهنماییم کنید فکر کنم گرما زده شده روش آب پاشیدم و آبلیمو دادمش اما بازم خوب نشده]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[با سلام و عرض ادم خدمت اساتید مرغ من دان میخوره اما بعدش کز میکنه یک گوشه ای میشینه چشماشو میبنده لطفا تا تلف نشده راهنماییم کنید فکر کنم گرما زده شده روش آب پاشیدم و آبلیمو دادمش اما بازم خوب نشده]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[بیماری  این خروس چیه؟؟]]></title>
			<link>https://parandeban.com/Thread-%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AE%D8%B1%D9%88%D8%B3-%DA%86%DB%8C%D9%87%D8%9F%D8%9F</link>
			<pubDate>Thu, 17 Dec 2015 13:05:48 +0330</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://parandeban.com/member.php?action=profile&uid=96969">نیو تیش کیهان نژاد‬‎</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://parandeban.com/Thread-%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AE%D8%B1%D9%88%D8%B3-%DA%86%DB%8C%D9%87%D8%9F%D8%9F</guid>
			<description><![CDATA[یک خروس دارم حدود 6 ماهشه،الان تاج خروس کاملا سیاه شده و غذا نمیخوره توان انچنانی هم نداره از اش تکون نمیخوره  بیماریش چیه؟؟]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[یک خروس دارم حدود 6 ماهشه،الان تاج خروس کاملا سیاه شده و غذا نمیخوره توان انچنانی هم نداره از اش تکون نمیخوره  بیماریش چیه؟؟]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[آنفولانزا یا بیماری خر خر کردن وراهکار برای درمان آن]]></title>
			<link>https://parandeban.com/Thread-%D8%A2%D9%86%D9%81%D9%88%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%B2%D8%A7-%DB%8C%D8%A7-%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%AE%D8%B1-%D8%AE%D8%B1-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86-%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%87%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%A2%D9%86</link>
			<pubDate>Tue, 14 May 2013 17:34:24 +0430</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://parandeban.com/member.php?action=profile&uid=3368">mtabriz</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://parandeban.com/Thread-%D8%A2%D9%86%D9%81%D9%88%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%B2%D8%A7-%DB%8C%D8%A7-%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%AE%D8%B1-%D8%AE%D8%B1-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86-%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%87%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%A2%D9%86</guid>
			<description><![CDATA[<span style="color: #0000CD;" class="mycode_color"><span style="font-size: large;" class="mycode_size">با سلام و عرض احترام خدمت دوستان و اساتید گرامی<br />
بنده تعداد ده عدد مرغ و خروس خانگی دارم الان سه چهار روزه که چندتاشون شروع به عطسه کردن و بعضی هاشون خرخر میکنن دو سه تاشون هم چند روزه مدفوع آبکی دارن و احساس میکنم اون تحرک و سرحالی قبلی رو ندارن ولی در مورد غذا خوردن تقریبا مشکلی ندارن یعنی اشتهای خوبی دارن در ضمن یه بوی بدی هم ازشون میاد از دوستان اگر کسی تجربه یا درمان این مشکل رو لطف کنه ممنون میشم در ضمن تا به حال هیچ واکسنی بهشون زده نشده.</span></span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<span style="color: #0000CD;" class="mycode_color"><span style="font-size: large;" class="mycode_size">با سلام و عرض احترام خدمت دوستان و اساتید گرامی<br />
بنده تعداد ده عدد مرغ و خروس خانگی دارم الان سه چهار روزه که چندتاشون شروع به عطسه کردن و بعضی هاشون خرخر میکنن دو سه تاشون هم چند روزه مدفوع آبکی دارن و احساس میکنم اون تحرک و سرحالی قبلی رو ندارن ولی در مورد غذا خوردن تقریبا مشکلی ندارن یعنی اشتهای خوبی دارن در ضمن یه بوی بدی هم ازشون میاد از دوستان اگر کسی تجربه یا درمان این مشکل رو لطف کنه ممنون میشم در ضمن تا به حال هیچ واکسنی بهشون زده نشده.</span></span>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[درمان میخچه]]></title>
			<link>https://parandeban.com/Thread-%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%DB%8C%D8%AE%DA%86%D9%87</link>
			<pubDate>Sun, 28 Apr 2013 22:34:28 +0430</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://parandeban.com/member.php?action=profile&uid=6081">علیرضا پوریان</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://parandeban.com/Thread-%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%DB%8C%D8%AE%DA%86%D9%87</guid>
			<description><![CDATA[سلام دوستان خروس لاری من سه ساله هست بخاطر نگهداری بد روی سیمان و موزاییک پاهاش هردو میخچه زده آیا راه درمانی دارد یا خیر؟تشکر]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[سلام دوستان خروس لاری من سه ساله هست بخاطر نگهداری بد روی سیمان و موزاییک پاهاش هردو میخچه زده آیا راه درمانی دارد یا خیر؟تشکر]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[واکسیناسیون]]></title>
			<link>https://parandeban.com/Thread-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D8%B3%DB%8C%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D9%88%D9%86</link>
			<pubDate>Sat, 16 Feb 2013 18:24:59 +0330</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://parandeban.com/member.php?action=profile&uid=7529">re2005s</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://parandeban.com/Thread-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D8%B3%DB%8C%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D9%88%D9%86</guid>
			<description><![CDATA[با سلام خدمت دوستان ، من تعدادی مرغ و خروس دارم و میخواهم آنها را پیش از بروز بیماری واکسینه کنم لطفا" 1- چه داروها یا آمپولهایی نیاز است؟2- آیا من میتوانم آمپولها را تهیه و طزریق کنم ؟<br />
 با تشکر]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[با سلام خدمت دوستان ، من تعدادی مرغ و خروس دارم و میخواهم آنها را پیش از بروز بیماری واکسینه کنم لطفا" 1- چه داروها یا آمپولهایی نیاز است؟2- آیا من میتوانم آمپولها را تهیه و طزریق کنم ؟<br />
 با تشکر]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[نقرس در پرندگان]]></title>
			<link>https://parandeban.com/Thread-%D9%86%D9%82%D8%B1%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%D9%BE%D8%B1%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86</link>
			<pubDate>Tue, 05 Feb 2013 16:50:50 +0330</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://parandeban.com/member.php?action=profile&uid=2137">nazmi</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://parandeban.com/Thread-%D9%86%D9%82%D8%B1%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%D9%BE%D8%B1%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86</guid>
			<description><![CDATA[نقرس بیماری معمولی در انسان ، خزندگان و پرندگان است که البته در مرغابی ، مرغ و خروس و طوطی های استرالیایی موسوم به budgies بیشتر به چشم می خورد.<br />
<br />
علت نقرس :<br />
اوریک اسید یکی از ترکیبات انتهایی حاصل از متابولیسم پروتئین در پرندگان و سایر حیوانات است که از طریق کلیه ها از جریان خون خارج و از طریق ادرار از بدن دفع می شود. نقرس در صورتی رخ می دهد که سطح اوریک اسید در خون بیش از توانایی کلیه برای خارج ساختن آن باشد. در نقرس مفاصل ، اوریک اسید در مفاصل ، لیگامنت ها و پوشش تاندون کریستاله می شود. در نقرس احشایی ، رسوبات اوریک اسید در کبد ، طحال ، کیسه دور قلب ، کلیه ها و کیسه های هوا یافت می شوند. وقتی اوریک اسید در بافتها کریستاله می شود ندولهای کوچک سفید رنگی تشکیل می دهد که به مجموعه آنها tophi گویند.<br />
<br />
به طور کلی دو نوع نقرس وجود دارد. در نقرس اولیه ، افزایش سطح اوریک اسید به دلیل اختلال در متابولیسم پروتئین است که این نوع در انسان با ارث رابطه دارد. در نقرس ثانویه ، افزایش سطح اوریک اسید به دلیل ناتوانی کلیه در خارج کردن آن از جریان خون است. این مسئله ممکن است در اثر مصرف برخی داروها ، بیماریهای مزمن ، بیماری کلیه ، خوردن زیاد از حد ، جیره غذایی نامتعادل(با پروتئین بالا و احتمالاً با ویتامین D بالا یا ویتامین A پایین) ، اختلال در جریان و گردش خون ، عدم تحرک ، کاهش جذب آب یا دهیدراتاسیون مزمن ، برخی عفونت ها و سایر عوامل محیطی که توانایی کلیه را در تصفیه تحت تأثیر قرار می دهند رخ دهد.<br />
<br />
نشانه های ابتلا چیست؟<br />
مفاصل ممکن است بزرگ ، سفت و دردناک شوند و پرنده ممکن است وزن بدن خود را روی پای دیگر بیاندازد و به طرز خاصی راه برود. پرنده نمی تواند فرود بیاید و به همین دلیل هم معمولاً تمایلی به حرکت ندارد و کف قفس می ماند و بالا نمی آید. اگر بالها هم درگیر شده باشند نسبت به پرواز هم تمایلی نخواهد داشت. اگر سایر ارگانها هم درگیر شده باشند علائمی نظیر کاهش اشتها ، بی حالی‌ و کاهش وزن هم دیده می شود. خلق و خوی پرنده تغییر می کند و حتی گاهی مرگ ناگهانی هم رخ می دهد.<br />
<br />
با معاینه پرنده و اخذ تاریخچه بخصوص در مورد جیره غذایی مصرفی ، عوامل محیطی ، دردسترس بودن یا نبودن آب به میزان کافی و سابقه ابتلا به بیماری قبلی به نقرس مشکوک می شویم. رادیوگرافی و آزمایش خون برای سنجش میزان اوریک اسید به تشخیص کمک می کند و تشخیص کریستالهای اوریک اسید در مایع مفصلی با بیوپسی به تأیید می انجامد.<br />
<br />
درمان نقرس :<br />
هرگونه عامل زمینه ساز تغذیه ای یا محیطی باید درمان یا برطرف شود. پرنده مبتلا باید با جیره کم پروتئین تغذیه گردد. مایع درمانی مناسب هم لازم است. استفاده از داروهایی نظیر آلوپورینول ، پروبنسید یا کلشی سین ممکن است مدنظر قرار گیرد اما باید در مورد میزان مصرف آنها احتیاط کرد. اغلب پرندگان به ادامه درمان تا پایان زندگی نیاز دارند. اگر آرتریت ناشی از نقرس شدید باشد باید از طریق جراحی کریستالها را از مفصل خارج کرد. اغلب اوقات آسیب وارده به مفاصل یا ارگانها برگشت پذیر نیست.<br />
برای کاهش درد از داروهای مرتبط نظیر آسپیرین استفاده می شود.<br />
<br />
متاسفانه در کل باید گفت پیش آگهی پرنده مبتلا به نقرس چندان خوب نیست.<br />
<br />
منبع : <a href="http://www.hakimemehr.ir" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.hakimemehr.ir</a>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[نقرس بیماری معمولی در انسان ، خزندگان و پرندگان است که البته در مرغابی ، مرغ و خروس و طوطی های استرالیایی موسوم به budgies بیشتر به چشم می خورد.<br />
<br />
علت نقرس :<br />
اوریک اسید یکی از ترکیبات انتهایی حاصل از متابولیسم پروتئین در پرندگان و سایر حیوانات است که از طریق کلیه ها از جریان خون خارج و از طریق ادرار از بدن دفع می شود. نقرس در صورتی رخ می دهد که سطح اوریک اسید در خون بیش از توانایی کلیه برای خارج ساختن آن باشد. در نقرس مفاصل ، اوریک اسید در مفاصل ، لیگامنت ها و پوشش تاندون کریستاله می شود. در نقرس احشایی ، رسوبات اوریک اسید در کبد ، طحال ، کیسه دور قلب ، کلیه ها و کیسه های هوا یافت می شوند. وقتی اوریک اسید در بافتها کریستاله می شود ندولهای کوچک سفید رنگی تشکیل می دهد که به مجموعه آنها tophi گویند.<br />
<br />
به طور کلی دو نوع نقرس وجود دارد. در نقرس اولیه ، افزایش سطح اوریک اسید به دلیل اختلال در متابولیسم پروتئین است که این نوع در انسان با ارث رابطه دارد. در نقرس ثانویه ، افزایش سطح اوریک اسید به دلیل ناتوانی کلیه در خارج کردن آن از جریان خون است. این مسئله ممکن است در اثر مصرف برخی داروها ، بیماریهای مزمن ، بیماری کلیه ، خوردن زیاد از حد ، جیره غذایی نامتعادل(با پروتئین بالا و احتمالاً با ویتامین D بالا یا ویتامین A پایین) ، اختلال در جریان و گردش خون ، عدم تحرک ، کاهش جذب آب یا دهیدراتاسیون مزمن ، برخی عفونت ها و سایر عوامل محیطی که توانایی کلیه را در تصفیه تحت تأثیر قرار می دهند رخ دهد.<br />
<br />
نشانه های ابتلا چیست؟<br />
مفاصل ممکن است بزرگ ، سفت و دردناک شوند و پرنده ممکن است وزن بدن خود را روی پای دیگر بیاندازد و به طرز خاصی راه برود. پرنده نمی تواند فرود بیاید و به همین دلیل هم معمولاً تمایلی به حرکت ندارد و کف قفس می ماند و بالا نمی آید. اگر بالها هم درگیر شده باشند نسبت به پرواز هم تمایلی نخواهد داشت. اگر سایر ارگانها هم درگیر شده باشند علائمی نظیر کاهش اشتها ، بی حالی‌ و کاهش وزن هم دیده می شود. خلق و خوی پرنده تغییر می کند و حتی گاهی مرگ ناگهانی هم رخ می دهد.<br />
<br />
با معاینه پرنده و اخذ تاریخچه بخصوص در مورد جیره غذایی مصرفی ، عوامل محیطی ، دردسترس بودن یا نبودن آب به میزان کافی و سابقه ابتلا به بیماری قبلی به نقرس مشکوک می شویم. رادیوگرافی و آزمایش خون برای سنجش میزان اوریک اسید به تشخیص کمک می کند و تشخیص کریستالهای اوریک اسید در مایع مفصلی با بیوپسی به تأیید می انجامد.<br />
<br />
درمان نقرس :<br />
هرگونه عامل زمینه ساز تغذیه ای یا محیطی باید درمان یا برطرف شود. پرنده مبتلا باید با جیره کم پروتئین تغذیه گردد. مایع درمانی مناسب هم لازم است. استفاده از داروهایی نظیر آلوپورینول ، پروبنسید یا کلشی سین ممکن است مدنظر قرار گیرد اما باید در مورد میزان مصرف آنها احتیاط کرد. اغلب پرندگان به ادامه درمان تا پایان زندگی نیاز دارند. اگر آرتریت ناشی از نقرس شدید باشد باید از طریق جراحی کریستالها را از مفصل خارج کرد. اغلب اوقات آسیب وارده به مفاصل یا ارگانها برگشت پذیر نیست.<br />
برای کاهش درد از داروهای مرتبط نظیر آسپیرین استفاده می شود.<br />
<br />
متاسفانه در کل باید گفت پیش آگهی پرنده مبتلا به نقرس چندان خوب نیست.<br />
<br />
منبع : <a href="http://www.hakimemehr.ir" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">www.hakimemehr.ir</a>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[علل برگشت غذا و استفراغ در پرندگان]]></title>
			<link>https://parandeban.com/Thread-%D8%B9%D9%84%D9%84-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D8%BA%D8%B0%D8%A7-%D9%88-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%81%D8%B1%D8%A7%D8%BA-%D8%AF%D8%B1-%D9%BE%D8%B1%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86</link>
			<pubDate>Tue, 05 Feb 2013 16:36:14 +0330</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://parandeban.com/member.php?action=profile&uid=2137">nazmi</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://parandeban.com/Thread-%D8%B9%D9%84%D9%84-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D8%BA%D8%B0%D8%A7-%D9%88-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%81%D8%B1%D8%A7%D8%BA-%D8%AF%D8%B1-%D9%BE%D8%B1%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86</guid>
			<description><![CDATA[علل برگشت غذا و استفراغ در پرندگان <br />
برگشت غذا (Regurgitation) و استفراغ (Vomiting) بطور شایعی در پرندگان دیده میشوند. برگشت غذا به معنای بیرون ریختن محتویات دهان ، مری یا چینه دان است. چنین پرنده‌ای اغلب سر خود را تکان داده و گردن را کشیده نگه میدارد. غذای بیرون ریخته شده به نظر هضم نشده است بطور مثال دانه کامل را که هضم نشده به همان شکلی که خورده شده بوده بیرون می ریزد. <br />
<br />
برگشت غذا معمولاً یک رفتار طبیعی در پرنده بحساب می‌آید. استفراغ هم بالاآوردن محتویات پیش معده ، معده یا روده است. در این حالت معمولاً محتویات معده و ... بطور پرتابی از دهان بیرون می ریزد و پرنده سر خود را به اینطرف و آنطرف تکان میدهد. استفراغ را باید نشانه بیماری جدی دانست و هر چه سریعتر به آن رسیدگی نمود. متأسفانه اغلب مواقع تفریق موارد برگشت غذا از استفراغ دشوار است. <br />
<br />
علل برگشت غذا و استفراغ در پرندگان : <br />
- عفونت ها : (باکتریایی) : Salmonella , Pasteurella , Megabacteria , Mycobacterium و تعداد زیادی از باکتریهای دیگر گرم منفی و مثبت <br />
<br />
(قارچی) : کاندیدا ، آسپرژیلوس و Mucor <br />
<br />
(ویروسی) : بیماری Pacheco ، Polyomavirus ، Poxvirus ، Papilomatosis ، بیماریهای منقار و پرها ، Adenovirus ، Herpesvirus و Paramyxovirus <br />
<br />
(انگلی) : کاپیلاریا ، پلاسمودیوم ، کرمهای نواری ، تریکوموناس ، ژیاردیا ، کرمهای گرد و کوکسیدیا <br />
<br />
(سایر علل عفونی) : سندرم اتساع پیش معده ، اتساع نوتروفیلی معده و Macaw Wasting disease <br />
<br />
- بیماریهای اندامهای مختلف : <br />
بیماریهای قلبی (در توکان ها و مینا بیشتر شایع است) - بیماریهای کبدی - پانکراتیت - بیماریهای کلیوی - تروما - دیابت ملیتوس - پریتونیت - سپتی سمی - عدم تعادل الکترولیتها <br />
<br />
- تغذیه : <br />
افزایش پروتئین جیره - افزایش ویتامین D بدن - کاهش ویتامین A بدن - کاهش ویتامین E بدن یا کمبود سلنیوم - افزایش آهن بدن - آلرژی غذایی - پرخوری - تغییر ناگهانی در جیره غذایی - نگهداری غذا و دارو در شرایط دما و با غلظت نامناسب <br />
<br />
- مسمومیت ها : <br />
(فلزات سنگین) : آرسنیک ، مس ، سرب و روی <br />
(گیاهان سمی) - (شکلات) - (نیکوتین) - (نمک) - (غذاهای کپک زده یا فاسد شده) - (میوه آووکادو) - (الکل) - (سیگار) <br />
(حشره کشها) : کاربامات ها ، لیندن ، ارگانوفسفات ، آرسنیک ، Rotenone <br />
(تفلون) - (ضدعفونی کننده ها) - نیترات - فسفر - تالیوم - پتاسیم کلراید - آلومینیوم کلراید (deodorants) <br />
<br />
نکته : از این بین مسمومیت با روی و سرب شایعتر است. تفلون حرارت دیده و داغ شده در تابه و پوشش و ورقهای فلزی بسیار مسمومیت‌زا هستند. <br />
<br />
- سایر بیماریها : <br />
گواتر (بیشتر در budgies شایع است) - آسیت - آئروفاژی (بلع هوا) - انباشتگی و استاز چینه دان (بیشتر در سنین پایین) - جسم خارجی - توهم رفتگی و پیچ خوردگی روده - فتق - زخمهای گوارشی - انباشتگی سنگریزه ها - تنگی مجرای مری - پاپیلوما - لیومیوما - آدنوما - فیبروما - سفت شدگی تخم مرغ (Egg binding) (در قناریها شایعتر است) <br />
<br />
- واکنش به داروها : <br />
(آنتی بیوتیکها) : داکسی سایکلین ، polymixin B ، تری متوپریم ، سولفادیازین ، انروفلوکساسین <br />
(ضد انگلها) : فنبندازول ، پرازی کوانتل ، لوامیزول <br />
(ضد قارچها) : فلوکونازول ، ایتراکونازول ، کتوکونازول <br />
<br />
- اختلالات رفتاری : <br />
Motion Sickness (بیماری حرکت) ، Courtship (اظهار عشق و علاقه به پرنده دیگر ، آینه ، اسباب بازی یا صاحب خود) ، هیجان یا استرس و Normal weaning behavior <br />
<br />
همانطور که قبلاً اشاره شد تشخیص دقیق علت و تفریق برگشت غذا و استفراغ چندان آسان نیست. با این حال دامپزشک در معاینه باید به موارد ذیل دقت کند : <br />
<br />
1 - مشکل از چه زمانی شروع شده است؟ <br />
2 - چند وقت یکبار این مشکل رخ میدهد؟ <br />
3 - صاحب پرنده چه علائمی دیده است؟ <br />
4 - آیا این موضوع پس از عمل خاصی به وقوع می پیوندد؟ مثلاً بعد از غذا خوردن یا حین بازی کردن با اسباب بازی و غیره <br />
5 - خوراک پرنده چیست؟ <br />
6 - شرایط نگهداری از پرنده چگونه است؟ <br />
7 - دسترسی پرنده به موارد مسمومیت‌زای فوق الذکر امکان پذیر است؟ <br />
8 - در یک گله یا قفس ، پرندگان دیگر هم این مشکل را دارند؟ <br />
9 - چه دارو یا مکملی را پرنده مصرف نموده است؟ <br />
10 - پرنده سابقه بیماری خاصی دارد ؟ <br />
<br />
در کنار معاینه بالینی ، انجام CBC ، تستهای آزمایشگاهی و نمونه گیری از مدفوع برای انگلها هم باید مورد توجه قرار گیرد. رادیوگرافی یک ابزار مهم و مؤثر برای تشخیص به حساب می آید. سوآپ دهانی و مقعدی از پرنده برای کشت باکتری ، قارچ و اندوسکوپی در صورت لزوم هم از دیگر ابزارهای تشخیص به شمار میروند. نمونه‌های چینه دان باید میکروسکپی مورد مشاهده قرار گرفته و کشت داده شوند. <br />
<br />
درمان به علت ایجاد مشکل وابسته است. مایع درمانی و حفظ تعادل الکترولیتها از درجه اهمیت بالایی در این زمینه برخوردار است. درمان عفونت در صورت لزوم ، تغییر جیره غذایی ، خارج ساختن سم در صورت لزوم و انجام عمل جراحی در صورت وجود توده یا مشکلات توهم رفتگی روده و غیره گزینه های مختلف درمانی هستند. <br />
<br />
اگر علت برگشت غذا رفتاری بود ، خارج ساختن آینه و اسباب بازی از قفس و دسترس پرنده ممکن است در رفع این مشکل مؤثر باشد. <br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">برگرفته از نشريه حكمهر</span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[علل برگشت غذا و استفراغ در پرندگان <br />
برگشت غذا (Regurgitation) و استفراغ (Vomiting) بطور شایعی در پرندگان دیده میشوند. برگشت غذا به معنای بیرون ریختن محتویات دهان ، مری یا چینه دان است. چنین پرنده‌ای اغلب سر خود را تکان داده و گردن را کشیده نگه میدارد. غذای بیرون ریخته شده به نظر هضم نشده است بطور مثال دانه کامل را که هضم نشده به همان شکلی که خورده شده بوده بیرون می ریزد. <br />
<br />
برگشت غذا معمولاً یک رفتار طبیعی در پرنده بحساب می‌آید. استفراغ هم بالاآوردن محتویات پیش معده ، معده یا روده است. در این حالت معمولاً محتویات معده و ... بطور پرتابی از دهان بیرون می ریزد و پرنده سر خود را به اینطرف و آنطرف تکان میدهد. استفراغ را باید نشانه بیماری جدی دانست و هر چه سریعتر به آن رسیدگی نمود. متأسفانه اغلب مواقع تفریق موارد برگشت غذا از استفراغ دشوار است. <br />
<br />
علل برگشت غذا و استفراغ در پرندگان : <br />
- عفونت ها : (باکتریایی) : Salmonella , Pasteurella , Megabacteria , Mycobacterium و تعداد زیادی از باکتریهای دیگر گرم منفی و مثبت <br />
<br />
(قارچی) : کاندیدا ، آسپرژیلوس و Mucor <br />
<br />
(ویروسی) : بیماری Pacheco ، Polyomavirus ، Poxvirus ، Papilomatosis ، بیماریهای منقار و پرها ، Adenovirus ، Herpesvirus و Paramyxovirus <br />
<br />
(انگلی) : کاپیلاریا ، پلاسمودیوم ، کرمهای نواری ، تریکوموناس ، ژیاردیا ، کرمهای گرد و کوکسیدیا <br />
<br />
(سایر علل عفونی) : سندرم اتساع پیش معده ، اتساع نوتروفیلی معده و Macaw Wasting disease <br />
<br />
- بیماریهای اندامهای مختلف : <br />
بیماریهای قلبی (در توکان ها و مینا بیشتر شایع است) - بیماریهای کبدی - پانکراتیت - بیماریهای کلیوی - تروما - دیابت ملیتوس - پریتونیت - سپتی سمی - عدم تعادل الکترولیتها <br />
<br />
- تغذیه : <br />
افزایش پروتئین جیره - افزایش ویتامین D بدن - کاهش ویتامین A بدن - کاهش ویتامین E بدن یا کمبود سلنیوم - افزایش آهن بدن - آلرژی غذایی - پرخوری - تغییر ناگهانی در جیره غذایی - نگهداری غذا و دارو در شرایط دما و با غلظت نامناسب <br />
<br />
- مسمومیت ها : <br />
(فلزات سنگین) : آرسنیک ، مس ، سرب و روی <br />
(گیاهان سمی) - (شکلات) - (نیکوتین) - (نمک) - (غذاهای کپک زده یا فاسد شده) - (میوه آووکادو) - (الکل) - (سیگار) <br />
(حشره کشها) : کاربامات ها ، لیندن ، ارگانوفسفات ، آرسنیک ، Rotenone <br />
(تفلون) - (ضدعفونی کننده ها) - نیترات - فسفر - تالیوم - پتاسیم کلراید - آلومینیوم کلراید (deodorants) <br />
<br />
نکته : از این بین مسمومیت با روی و سرب شایعتر است. تفلون حرارت دیده و داغ شده در تابه و پوشش و ورقهای فلزی بسیار مسمومیت‌زا هستند. <br />
<br />
- سایر بیماریها : <br />
گواتر (بیشتر در budgies شایع است) - آسیت - آئروفاژی (بلع هوا) - انباشتگی و استاز چینه دان (بیشتر در سنین پایین) - جسم خارجی - توهم رفتگی و پیچ خوردگی روده - فتق - زخمهای گوارشی - انباشتگی سنگریزه ها - تنگی مجرای مری - پاپیلوما - لیومیوما - آدنوما - فیبروما - سفت شدگی تخم مرغ (Egg binding) (در قناریها شایعتر است) <br />
<br />
- واکنش به داروها : <br />
(آنتی بیوتیکها) : داکسی سایکلین ، polymixin B ، تری متوپریم ، سولفادیازین ، انروفلوکساسین <br />
(ضد انگلها) : فنبندازول ، پرازی کوانتل ، لوامیزول <br />
(ضد قارچها) : فلوکونازول ، ایتراکونازول ، کتوکونازول <br />
<br />
- اختلالات رفتاری : <br />
Motion Sickness (بیماری حرکت) ، Courtship (اظهار عشق و علاقه به پرنده دیگر ، آینه ، اسباب بازی یا صاحب خود) ، هیجان یا استرس و Normal weaning behavior <br />
<br />
همانطور که قبلاً اشاره شد تشخیص دقیق علت و تفریق برگشت غذا و استفراغ چندان آسان نیست. با این حال دامپزشک در معاینه باید به موارد ذیل دقت کند : <br />
<br />
1 - مشکل از چه زمانی شروع شده است؟ <br />
2 - چند وقت یکبار این مشکل رخ میدهد؟ <br />
3 - صاحب پرنده چه علائمی دیده است؟ <br />
4 - آیا این موضوع پس از عمل خاصی به وقوع می پیوندد؟ مثلاً بعد از غذا خوردن یا حین بازی کردن با اسباب بازی و غیره <br />
5 - خوراک پرنده چیست؟ <br />
6 - شرایط نگهداری از پرنده چگونه است؟ <br />
7 - دسترسی پرنده به موارد مسمومیت‌زای فوق الذکر امکان پذیر است؟ <br />
8 - در یک گله یا قفس ، پرندگان دیگر هم این مشکل را دارند؟ <br />
9 - چه دارو یا مکملی را پرنده مصرف نموده است؟ <br />
10 - پرنده سابقه بیماری خاصی دارد ؟ <br />
<br />
در کنار معاینه بالینی ، انجام CBC ، تستهای آزمایشگاهی و نمونه گیری از مدفوع برای انگلها هم باید مورد توجه قرار گیرد. رادیوگرافی یک ابزار مهم و مؤثر برای تشخیص به حساب می آید. سوآپ دهانی و مقعدی از پرنده برای کشت باکتری ، قارچ و اندوسکوپی در صورت لزوم هم از دیگر ابزارهای تشخیص به شمار میروند. نمونه‌های چینه دان باید میکروسکپی مورد مشاهده قرار گرفته و کشت داده شوند. <br />
<br />
درمان به علت ایجاد مشکل وابسته است. مایع درمانی و حفظ تعادل الکترولیتها از درجه اهمیت بالایی در این زمینه برخوردار است. درمان عفونت در صورت لزوم ، تغییر جیره غذایی ، خارج ساختن سم در صورت لزوم و انجام عمل جراحی در صورت وجود توده یا مشکلات توهم رفتگی روده و غیره گزینه های مختلف درمانی هستند. <br />
<br />
اگر علت برگشت غذا رفتاری بود ، خارج ساختن آینه و اسباب بازی از قفس و دسترس پرنده ممکن است در رفع این مشکل مؤثر باشد. <br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">برگرفته از نشريه حكمهر</span>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[برونشيت عفوني طيور]]></title>
			<link>https://parandeban.com/Thread-%D8%A8%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%B4%D9%8A%D8%AA-%D8%B9%D9%81%D9%88%D9%86%D9%8A-%D8%B7%D9%8A%D9%88%D8%B1</link>
			<pubDate>Tue, 07 Aug 2012 09:43:14 +0430</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://parandeban.com/member.php?action=profile&uid=2137">nazmi</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://parandeban.com/Thread-%D8%A8%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%B4%D9%8A%D8%AA-%D8%B9%D9%81%D9%88%D9%86%D9%8A-%D8%B7%D9%8A%D9%88%D8%B1</guid>
			<description><![CDATA[بیماری برونشیت عفونی طيور نوعی بیماری ویروسی بسیار مسری تنفسی طیور است که مشخصه آن تراكئيت  ، سرفه و عطسه میباشد . این بیماری سبب تلفات و زیانهای اقتصادی بالابا علت  تلفات سنگين  ، وزن گیری پائین و کاهش بازده غذایی ، بروز عفونتهای مختلف پیچیده خواهند شد . همچنین علت اصلی افت تولید تخم مرغ و همچنین کیفیت آن میباشد . <br />
انتقال سريع این بیماری و وقوع چندگانه سروتیپهای ویروس این بیماری حالت بسیار پیچیده ایی را ایجاد نموده است.<br />
<br />
 میزان مرگ و میر در جوجه های گوشتی ظرف مدت دو هفته به حداکثر مقدار ممکن می رسد و  ازسن ۱۵ الي ۴۵ روزگي زندگی آنها رخ میدهد . مرگ و میر نیز بطور معمول بر اثر عفونتهای باکتریایی ثانویه روی میدهد . عفونتهای باکتریایی نیز بدلیل صدمه خوردن به مجاری تنفسی بر اثر ویروس بیماری برونشیت میباشد .وقوع بیماری با سن نسبت عکس دارد .  <br />
برخی از س.یه های این ویروس ، بشدت خاصیت نفروپاتوژنيك داشته و توانایی گرفتن تلفات تا ۳۰ درصدی را از گله های جوجه های جوان دارند . <br />
ویروس این بیماری در داخل اويدوكت نیز تکثیر می یابد . بیماری برونشیت عفونی در پرندگان تخمگذار که سن بالا دارند میتوانند منجر به کاهش ۱۰ تا ۵۰ درصدی و یا بیشتر در تولید میشود . همچنین با بروز این بیماری ، تولید تخم مرغهای بدشکل نیز افزایش خواهند یافت . بطور معمول ، میزان تولید ، پس از بروز این بیماری به حالت عادی باز نخواهد گشت . برخی از مواقع ، بروز این بیماری در پرندگان جوان ، سبب رشد ناقص و ناکافی اويدوكت خواهد شد . <br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">اپيدميولوژي بيماري</span> <br />
<br />
بیماری برونشیت عفونی در سراسر دنیا گسترش یافته است . در ایالات متحده ، علاوه بر سویه های بومی ( نوع Massachusetts  ) چندین سروتایپ دیگر نیز شناخته شده است . در ابتدای سال ۱۹۵۰ میلادی ، زنجیره های نوع Mass در اروپا مشاهده شدند . در واقع ، بسیاری از انواع سروتیپهایی که در آمریکای شمالی شناسایی شده بودند ، پس از مدتی در آفریقا نیز مشاهده شدند . این بیماری در کشورهای آسیایی چون هند ، ژاپن ، کره و چین و همچنین استرالیا و اروپا شیوع یافته است . <br />
غالبا شیوع IB حتی در گله های واکسینه شده نیز روی میدهد . انواع ویروسهای جدا شده از این دسته شیوع ، غالبا ( نه همیشه ) از سروتایپی متمایز از واکسن میباشند .<br />
<br />
 <br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">طبقه بندی</span><br />
<br />
ویروس بیماری برونشیت عفونی از خانواده Coronaviridae میباشد . این ویروس شامل دو جنس میباشد : <br />
۱) Coronavirus <br />
۲) Torovirus <br />
در واقع ، IBV عضو گروه سوم جنس Coronavirus میباشد . دو گروه دیگر شامل انواع Coronavirus موجود در پستانداران میباشد که بطور گسترده ایی از لحاظ سازمان یافتگی ژنوم و تناوب ژنی با ویروس برونشیت عفونی متفاوت است . طبق گزارشات ارائه شده ، بیان نحوه مصونیت انسان در برابر این بیماری بسیار مشکل است . <br />
اخیرا نشان داده شده است که برخی از انواع Coronavirus های جدا شده از بوقلمونها شباهت بسیار زیادی به IBV دارند . این ویروسها ، نیز در گروه سوم Coronavirus ها طبقه بندی میشوند . تاکنون بطور قطعی انواعی از Torovirus ها بعنوان عامل بیماریزا در پرندگان شناسایی نشده است . <br />
<br />
<br />
 <span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">مورفولوژی </span><br />
ویروس بیماری برونشیت عفونی از لحاظ شکلی بسیار پلئومورفیک  است .   این ویروس ۱۲۰ نانومتر قطر و ۲۰ نانومتر طول دارد . در سطح این ویروس نیز زائده های گرز مانندی وجود دارد . بایستی توجه داشت که این زائده ها همانند گروه ParamyxoVirus نمیباشد . در این گروه ، زائده های از یکدیگر فاصله دارند اما در گروه ParamyxoVirus ، این زائده ها با فاصله بسیار کمی از یکدیگر قرار گرفته اند . <br />
ساختمان رینوکلئوپروتئینها ( RNP ) در اینحالت بصورت قطعه قطعه شده دیده میشود . توجه داشته باشید که این ذرات را با آلودگیها اشتباه نگیرید . در اکثر نمونه ها ، قطر RNP بصورت استاندارد ، یک تا دو میلیمتر در نظر گرفته میشود . اما در برخی از مشاهدات ، بصورت اتفاقی ذراتی با ساختمان حلقوی و قطر ۱۰ تا ۱۵ نانومتری گزارش شده است . اگرچه تاکنون نوع ToroVirus در این بیماری مشاهده نشده است ، گزارشهای ثبت شده ، حاکی از شباهت بسیار بالای ToroVirus و CoronaVirus در میکروسکوپ الکترونی میباشد . <br />
گونه های مختلف ویروس برونشیت عفونی ، در فشردگی دانه های ساکاروز با یکدیگر متفاوت میباشند . از سوی دیگر ، سانتریفیوژ با قدرت بیشتر از ۱۰۰.۰۰۰ دور سبب از بین رفتن گرزها و قسمتهای مختلف این ویروس میشود . با تحقیقات صورت گرفته ، زیرمجموعه های S۱ بعنوان عوامل فرم گرفتن پروتئینهای قسمتهای گرز مانند شناخته شده اند . انکوباسیون ویروس در دمای ۳۷ درجه سانتی گراد میتواند نجر به از بین رفتن زیرمجموعه های S۱ شود . <br />
ترکیب شیمیایی <br />
ویروس بیماری برونشیت عفونی ، شامل سه ساختمان پروتئینی مهم میباشد : <br />
۱) زائده های میخ مانند ( S ) . <br />
۲) غشاء ( M ) . <br />
۳) گلیکوپروتئینها و نوکلئوپروتئینها ( N ) . <br />
بعلاوه ، پروتئین چهارم ( CE ) بعنوان عامل تشکیل دهنده پوشش ویروس شناخته شده است . <br />
پروتئین S ، دو تا سه کپی را ار هریک از دو گلیکوپپتیدها میگیرد ( S۱ و S۲ )  . آزمایشاتی چون HI  و  VN  بر پایه پروتئینهای S۱ میباشند . <br />
تنها در حدود ۱۰ درصد از پروتئینهای M ، بدون حفاظ و در سطوح خارجی ویروس قرار دارند . پروتئین N نیز در اطراف بخش Single Stamdard قرار دارد .<br />
<br />
 ژنوم RNA ویروس  نهایتا از ۲۷۶۰۰ نوکلئوتید تشکیل شده است که هرکدام از آنها کلون شده و متناوب میباشند . پاکسازی و تصویه ویروس در سلولهای پلی پپتید میزبان صورت می گیرد . تشخیص پروتئین S۲ از طریق روش Coomassic Blue Staining مشکل بوده و برخی از پروتئینهای N نیز تجزیه شده و از بین میروند .<br />
<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">تکثیر ویروس</span> <br />
ویروس بیماری برونشیت عفونی در سیتوپلاسم تکثیر میشود . در یک مکانیسم نسخه برداری غیر ادامه دار ، شش RNA پیام رسان ترکیبی دوباره را پدید می آورند . ترکیب ویروس نیز ، با انجام عملیاتی در غشاء آندوپلاسمیک رتیکولوم روی میدهد و نه در سطوح سلول . <br />
پروتئینهای S بر خلاف پروتئینهای M ، در میان رتیکولوم  به سطوح سلول مهاجرت می کنند . ویروسهای جدید ظرف مدت سه تا چهار ساعت پس از آلودگی شروع به پیدایش می کنند . ظرف مدت ۱۲ ساعت ، در ۳۷ درجه سانتیگراد تعداد زیادی از این ویروسها پدید می آیند . <br />
<br />
<br />
 <span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">مقاومت به عوامل شیمیایی و فیزیکی</span> <br />
بیشتر گونه های IBV پس از ۱۵ دقیقه در ۵۶ درجه سانتیگراد و یا پس از ۹۰ دقیقه در ۴۵ درجه سانتیگراد غیرفعال میشوند . بقای این ویروس در هوای آزاد ، در بهار تا بالای ۱۲ روز و در زمستان تا ۵۶ روز گزارش شده است . <br />
<br />
بطور معمول ، IBV به اتر حساس است . اما برخی از گونه های این ویروس در اتر ۲۰ درصد زنده خواهند ماند ( ۴ درجه سانتی گراد ، هجده ساعت ) . از سوی دیگر ، ویروس این بیماری با کلروفرم ۵۰ درصد NV دمای اطاق در عرض ۱۰ دقیقه  نابود میشود .<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">كشت ويروس</span> <br />
ويروس در عرض يك ساعت در مجاورت تريپسين 1% گلبولهاي قرمز مرغ را جمع مي كند . <br />
در جنين تخم مرغ 10-9 روزه و كشت بافت ريه و كليه جنين رشد مي كند و كليه جنين حساسترين كشت است . در پاساژ اول در روي جنين آثار چروكيدگي كيسه جنين و كلفت شده پرده آمينيون مجاور حنين و كوچك شدن جنين ديده مي شود و وضعيت داخلي جنين به هم خورده است و بالها روي سر قرار مي گيرند و مثل پاها روي سر فشار ميآورند . ويروس بايد 10 پاساژ داشته باشد تا جنين را بكشد . <br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">بيماريزايي </span><br />
بيماري مخصوص ماكيان است و سويه هاي مختلف بافتهاي مختلف اپي تليال ناي (از بين بردن مژه ها) ، اپي تليال مجراي تخم در دستگاه توليد مثل و حتي كليه را درگير مي كنند . در زمستان بيماري فراوانتر و با تلفات بيشتر است. <br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">انتقال ويروس IB </span><br />
مهمترين راه باد وراه Air born است ولي بطور مكانيكي با افراد و وسايل . . . نيز صورت ميگيرد . <br />
حاملين نقش چنداني ندارند و مبتلايان در عرض 6-4 هفته پاك مي شوند . ولي مرغهاي كمي آلوده باقي مانده و در دورة تخمگذاري بعلت تخمگذاري شديد هورموني در صورت ايمني پائين گله سبب انتشار بيماري مي شوند . شفا يافتگان ايمني قوي دارند . <br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">ايمني </span><br />
ايمني موضعي دستگاه تنفسي نقش اصلي را دارند . انترفرون و ايمني سلولي دخالتي ندارند ولي ايمني هومورال در ايمني پاسيو نقش دارد كه تنها باعث كاهش شدت بيماري مي شود و از بيماري جلوگيري نميكند . <br />
اگر ايمني پاسيو مادري توسط سوش بيماريزا باسوش واكسن يكي باشد از نتيجة واكسن مي كاهد . <br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">علائم بيماري</span> <br />
دوره كمون كوتاه و 96-36 ساعت است و ارزش تشخيصي دارد براي اينكه در عرض 3-2 روز تمام گله را بيمار مي كند در حاليكه در بيماريهاي ديگر چنين نمي شود . <br />
جوجه زير 6 هفتگي : ترشح چشم و بيني ، كم مصرف شدن آب و دان ، دور هم جمع شدن ، سرفه ، عطسه ، نفس نفس زدن ، تنفس با دهان باز ، سوت كشيدن و مرگ در اثر خفگي . <br />
گلة بالغ : كاهش شديد تخم مرغ تا 50% كه 5-4 هفته ادامه دارد و بعد از اين مدت بتدريج بالا ميرود ولي بمقدار اوليه نميرسد . پوستة تخم مرغ اگر قهوه اي بود بي رنگدانه و سفيد مي شود ، نازك و ترك خورده است و گاهي تخم مرغ پوسته سفت را ندارد و لمبه اندازي صورت ميگيرد . تخم مرغها شكل هاي غير طبيعي دارند . دانه هاي گچي روي پوسته است كه پوسته را زبر مي كند . سفيده آبكي است و بعلت غشاي نازك زرده به سهولت زرده با سفيده قاطي مي شود (مثل يك تخم مرغ فاسد) . <br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">فرم كليوي بيماري </span><br />
اين فرم بيشتر در 26-6 هفتگي ديده مي شود ولي در صورت عدم تماس جوجه يا مرغ با ويروس در هر سني ديده مي شود . در مرحله اول علائم زودگذر تنفسي ديده مي شود . <br />
در مرحلة دوم ويروس به كليه حمله كرده ← دفع سديم و پتاسيم← خون غليظ و پوست بدن و تاج و ريش خشك و تيره مي شوند . اسهال شديد سفيد رنگ (اسهال گچي) كه به مجرد اينكه به زمين برسد مثل گچ سفيد و سخت ميشود . اين اسهال منشأ كليوي دارد در صورتي كه اسهال گچي دستگاه گوارش آبكي است . <br />
21-6 روز بعد از بروز بيماري تلفات بالا ميرود و بعد از 24 روز تلفات پائين ميآيد . ميزان تلفات در شرايط خوب بهداشتي 10-5% و در شرايط نامساعد بهداشتي 50% است . <br />
نژادهاي سبك به اين فرم بيماري حساستر از نژادهاي سنگين هستند . خروسها به اين فرم حساستر از مرغها هستند . <br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">كالبدگشايي </span><br />
فرم تنفسي : ترشحات چرك پنيري در چشم و دستگاه تنفس بخصوص در محل دو شاخه شدن ناي (علت خفگي) ، پرخوني ناي و ريه كدورت كيسه هاي هوايي و پنوموني ريه . <br />
فرم كاهش توليد تخم مرغ : احشاي داخلي و درده پرخون ، زرده له شده ، طول و وزن اويروكت ↓ (كه در 21روز بعد به حالت عادي برميگردد) اگر گله در زير 2هفتگي مبتلا شود ويروس به اپي تليال اويروكت جمله و جراحات كيستيك ايجاد مي كند كه در هنگام تخمگذاري بسته به محل كيست تخم مرغ ناقص ساخته مي شود عليرغم آنكه مرغ ظاهر خوب يك تخمگذار خوب را دارد . <br />
فرم كليوي : جراحات لاشه بعد از 5روز حمله ويروس ديده مي شود . تورم شديد كليه ، رسوبات فراوان در كليه و مجاري ادراري كه باعث ترشحات اسهالي مي شود . <br />
رسوبات اورات در كبد ، قلب و احشاء باعث ايجاد نقرس احشايي مي شود . <br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">تشخيص برونشيت عفوني </span><br />
دوره كمون خيلي كوتاه ، فرم تنفس (دهان باز و نفس نفس زدن) و آزمايشگاه . <br />
ميكروسكوپ الكتروني ، پادتن هاي درخشان ، پادتن هاي خنثي كننده (در ابتداي بيماري و دو هفته بار با دو بار آزمايش) ، ژل ديفوزيون ، HI ، الايزا ، ديدن رشد در جنين تخم مرغ . <br />
(با آزمايش الايزا آنتي ژنهاي عمومي IB و اختصاصي سروتيپ ها جواب ميدهند لذا نمي توان از آن براي تشخيص سروتيپ و واريانت ويروس استفاده كرد و براي اينكار بايد از HI و VN بهره گرفت) . <br />
<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">هيستوپاتولوژي </span><br />
نفوذ لنفوسيت ها و مونوسيت ها در زير مخاط ناي ، از دست رفتن مژه هاي سلولهاي پوششي اپي تليال ناي . <br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">تشخيص تفريقي IB </span><br />
فرم تنفسي : لارنگوتراكئيت ، آسپرژيلوزيس ، پاستورلوز ، لارنگو بيشتر سنين بالا را مبتلا مي كند . <br />
فرم كاهش توليد : ND و EDS در نيوكاسل علائم عصبي نيز داريم . <br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">واكسن هاي IB</span> <br />
واكسن كشته : از غيرفعال شدن ويروس حاد با موادي مثل فرمالين 2/0% و بتاپروپيولاكتون 1% بدست ميآيد . در 12 هفتگي (4-3 هفته قبل از تخمگذاري) مصرف مي شود . <br />
حتماً تزريقي است و با واكسن هاي كشته ND + IB (دوتايي) و ND + IB + EDS (سه تايي) همراه مي شود .<br />
واكسن زنده : از سوش ماساچوست استفاده مي شود (با 120بار پاساژ) و (با 52بار پاساژ) . هر چه پاساژ زيادتر باشد بيماريزايي و ايمني زايي كمتر مي شود . لذا در جوجه ها مصرف مي شود . <br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">واكسيناسيون </span><br />
واكسن در 5-1 روزگي و اكثراً در 1 روزگي مصرف مي شود . <br />
واكسيناسيون بصورت اسپري و در داخل كارتن حمل جوجه ها انجام مي شود . ميزان مصرفي واکسن در 200سي سي آب براي هر هزار دوز واكسن است كه از سمپاش هايی  كه قطرات درشتي از آب را روي سر جوجه اسپري مي كنند استفاده مي شود . براي تقويت ايمني مرحلة اول  واكسن دوم در ۱۴ روزگي بصورت قطره يا آب آشاميدني مصرف مي شود . cr88 یا 91/4<br />
4-3 هفته به تخمگذاري واكسن از طريق آب آشاميدني مصرف مي شود كه براي هر يك دورة تخمگذاري كافي است . <br />
استفاده از واکسن اول بر استفاده از (ND + IB) ارجعيت دارد .<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">درمان IB </span><br />
بعلت تخريب سلولهاي اپي تليال تنفسي و هجوم ميكروبهاي ديگر بخصوص مايكوپلاسما آنتي بيوتيك هاي وسيع الطيف لازم است . <br />
براي بالا بردن مقاومت بدن افزايش 3-2 درجة سانتيگراد درجه حرارت براي 3-2 هفته بهتر است . <br />
تشويق به غذا ،  ، عدم تراكم ، و عدم گرد و غبار در بهبود گله نقش دارد . <br />
اگر بيماري از فرم كليوي باشد  كاهش یروتیین حیوانی جيره و نيز تجويز الكتروليت ها .<br />
منبع: <span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">دکتر محمد موذن</span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[بیماری برونشیت عفونی طيور نوعی بیماری ویروسی بسیار مسری تنفسی طیور است که مشخصه آن تراكئيت  ، سرفه و عطسه میباشد . این بیماری سبب تلفات و زیانهای اقتصادی بالابا علت  تلفات سنگين  ، وزن گیری پائین و کاهش بازده غذایی ، بروز عفونتهای مختلف پیچیده خواهند شد . همچنین علت اصلی افت تولید تخم مرغ و همچنین کیفیت آن میباشد . <br />
انتقال سريع این بیماری و وقوع چندگانه سروتیپهای ویروس این بیماری حالت بسیار پیچیده ایی را ایجاد نموده است.<br />
<br />
 میزان مرگ و میر در جوجه های گوشتی ظرف مدت دو هفته به حداکثر مقدار ممکن می رسد و  ازسن ۱۵ الي ۴۵ روزگي زندگی آنها رخ میدهد . مرگ و میر نیز بطور معمول بر اثر عفونتهای باکتریایی ثانویه روی میدهد . عفونتهای باکتریایی نیز بدلیل صدمه خوردن به مجاری تنفسی بر اثر ویروس بیماری برونشیت میباشد .وقوع بیماری با سن نسبت عکس دارد .  <br />
برخی از س.یه های این ویروس ، بشدت خاصیت نفروپاتوژنيك داشته و توانایی گرفتن تلفات تا ۳۰ درصدی را از گله های جوجه های جوان دارند . <br />
ویروس این بیماری در داخل اويدوكت نیز تکثیر می یابد . بیماری برونشیت عفونی در پرندگان تخمگذار که سن بالا دارند میتوانند منجر به کاهش ۱۰ تا ۵۰ درصدی و یا بیشتر در تولید میشود . همچنین با بروز این بیماری ، تولید تخم مرغهای بدشکل نیز افزایش خواهند یافت . بطور معمول ، میزان تولید ، پس از بروز این بیماری به حالت عادی باز نخواهد گشت . برخی از مواقع ، بروز این بیماری در پرندگان جوان ، سبب رشد ناقص و ناکافی اويدوكت خواهد شد . <br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">اپيدميولوژي بيماري</span> <br />
<br />
بیماری برونشیت عفونی در سراسر دنیا گسترش یافته است . در ایالات متحده ، علاوه بر سویه های بومی ( نوع Massachusetts  ) چندین سروتایپ دیگر نیز شناخته شده است . در ابتدای سال ۱۹۵۰ میلادی ، زنجیره های نوع Mass در اروپا مشاهده شدند . در واقع ، بسیاری از انواع سروتیپهایی که در آمریکای شمالی شناسایی شده بودند ، پس از مدتی در آفریقا نیز مشاهده شدند . این بیماری در کشورهای آسیایی چون هند ، ژاپن ، کره و چین و همچنین استرالیا و اروپا شیوع یافته است . <br />
غالبا شیوع IB حتی در گله های واکسینه شده نیز روی میدهد . انواع ویروسهای جدا شده از این دسته شیوع ، غالبا ( نه همیشه ) از سروتایپی متمایز از واکسن میباشند .<br />
<br />
 <br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">طبقه بندی</span><br />
<br />
ویروس بیماری برونشیت عفونی از خانواده Coronaviridae میباشد . این ویروس شامل دو جنس میباشد : <br />
۱) Coronavirus <br />
۲) Torovirus <br />
در واقع ، IBV عضو گروه سوم جنس Coronavirus میباشد . دو گروه دیگر شامل انواع Coronavirus موجود در پستانداران میباشد که بطور گسترده ایی از لحاظ سازمان یافتگی ژنوم و تناوب ژنی با ویروس برونشیت عفونی متفاوت است . طبق گزارشات ارائه شده ، بیان نحوه مصونیت انسان در برابر این بیماری بسیار مشکل است . <br />
اخیرا نشان داده شده است که برخی از انواع Coronavirus های جدا شده از بوقلمونها شباهت بسیار زیادی به IBV دارند . این ویروسها ، نیز در گروه سوم Coronavirus ها طبقه بندی میشوند . تاکنون بطور قطعی انواعی از Torovirus ها بعنوان عامل بیماریزا در پرندگان شناسایی نشده است . <br />
<br />
<br />
 <span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">مورفولوژی </span><br />
ویروس بیماری برونشیت عفونی از لحاظ شکلی بسیار پلئومورفیک  است .   این ویروس ۱۲۰ نانومتر قطر و ۲۰ نانومتر طول دارد . در سطح این ویروس نیز زائده های گرز مانندی وجود دارد . بایستی توجه داشت که این زائده ها همانند گروه ParamyxoVirus نمیباشد . در این گروه ، زائده های از یکدیگر فاصله دارند اما در گروه ParamyxoVirus ، این زائده ها با فاصله بسیار کمی از یکدیگر قرار گرفته اند . <br />
ساختمان رینوکلئوپروتئینها ( RNP ) در اینحالت بصورت قطعه قطعه شده دیده میشود . توجه داشته باشید که این ذرات را با آلودگیها اشتباه نگیرید . در اکثر نمونه ها ، قطر RNP بصورت استاندارد ، یک تا دو میلیمتر در نظر گرفته میشود . اما در برخی از مشاهدات ، بصورت اتفاقی ذراتی با ساختمان حلقوی و قطر ۱۰ تا ۱۵ نانومتری گزارش شده است . اگرچه تاکنون نوع ToroVirus در این بیماری مشاهده نشده است ، گزارشهای ثبت شده ، حاکی از شباهت بسیار بالای ToroVirus و CoronaVirus در میکروسکوپ الکترونی میباشد . <br />
گونه های مختلف ویروس برونشیت عفونی ، در فشردگی دانه های ساکاروز با یکدیگر متفاوت میباشند . از سوی دیگر ، سانتریفیوژ با قدرت بیشتر از ۱۰۰.۰۰۰ دور سبب از بین رفتن گرزها و قسمتهای مختلف این ویروس میشود . با تحقیقات صورت گرفته ، زیرمجموعه های S۱ بعنوان عوامل فرم گرفتن پروتئینهای قسمتهای گرز مانند شناخته شده اند . انکوباسیون ویروس در دمای ۳۷ درجه سانتی گراد میتواند نجر به از بین رفتن زیرمجموعه های S۱ شود . <br />
ترکیب شیمیایی <br />
ویروس بیماری برونشیت عفونی ، شامل سه ساختمان پروتئینی مهم میباشد : <br />
۱) زائده های میخ مانند ( S ) . <br />
۲) غشاء ( M ) . <br />
۳) گلیکوپروتئینها و نوکلئوپروتئینها ( N ) . <br />
بعلاوه ، پروتئین چهارم ( CE ) بعنوان عامل تشکیل دهنده پوشش ویروس شناخته شده است . <br />
پروتئین S ، دو تا سه کپی را ار هریک از دو گلیکوپپتیدها میگیرد ( S۱ و S۲ )  . آزمایشاتی چون HI  و  VN  بر پایه پروتئینهای S۱ میباشند . <br />
تنها در حدود ۱۰ درصد از پروتئینهای M ، بدون حفاظ و در سطوح خارجی ویروس قرار دارند . پروتئین N نیز در اطراف بخش Single Stamdard قرار دارد .<br />
<br />
 ژنوم RNA ویروس  نهایتا از ۲۷۶۰۰ نوکلئوتید تشکیل شده است که هرکدام از آنها کلون شده و متناوب میباشند . پاکسازی و تصویه ویروس در سلولهای پلی پپتید میزبان صورت می گیرد . تشخیص پروتئین S۲ از طریق روش Coomassic Blue Staining مشکل بوده و برخی از پروتئینهای N نیز تجزیه شده و از بین میروند .<br />
<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">تکثیر ویروس</span> <br />
ویروس بیماری برونشیت عفونی در سیتوپلاسم تکثیر میشود . در یک مکانیسم نسخه برداری غیر ادامه دار ، شش RNA پیام رسان ترکیبی دوباره را پدید می آورند . ترکیب ویروس نیز ، با انجام عملیاتی در غشاء آندوپلاسمیک رتیکولوم روی میدهد و نه در سطوح سلول . <br />
پروتئینهای S بر خلاف پروتئینهای M ، در میان رتیکولوم  به سطوح سلول مهاجرت می کنند . ویروسهای جدید ظرف مدت سه تا چهار ساعت پس از آلودگی شروع به پیدایش می کنند . ظرف مدت ۱۲ ساعت ، در ۳۷ درجه سانتیگراد تعداد زیادی از این ویروسها پدید می آیند . <br />
<br />
<br />
 <span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">مقاومت به عوامل شیمیایی و فیزیکی</span> <br />
بیشتر گونه های IBV پس از ۱۵ دقیقه در ۵۶ درجه سانتیگراد و یا پس از ۹۰ دقیقه در ۴۵ درجه سانتیگراد غیرفعال میشوند . بقای این ویروس در هوای آزاد ، در بهار تا بالای ۱۲ روز و در زمستان تا ۵۶ روز گزارش شده است . <br />
<br />
بطور معمول ، IBV به اتر حساس است . اما برخی از گونه های این ویروس در اتر ۲۰ درصد زنده خواهند ماند ( ۴ درجه سانتی گراد ، هجده ساعت ) . از سوی دیگر ، ویروس این بیماری با کلروفرم ۵۰ درصد NV دمای اطاق در عرض ۱۰ دقیقه  نابود میشود .<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">كشت ويروس</span> <br />
ويروس در عرض يك ساعت در مجاورت تريپسين 1% گلبولهاي قرمز مرغ را جمع مي كند . <br />
در جنين تخم مرغ 10-9 روزه و كشت بافت ريه و كليه جنين رشد مي كند و كليه جنين حساسترين كشت است . در پاساژ اول در روي جنين آثار چروكيدگي كيسه جنين و كلفت شده پرده آمينيون مجاور حنين و كوچك شدن جنين ديده مي شود و وضعيت داخلي جنين به هم خورده است و بالها روي سر قرار مي گيرند و مثل پاها روي سر فشار ميآورند . ويروس بايد 10 پاساژ داشته باشد تا جنين را بكشد . <br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">بيماريزايي </span><br />
بيماري مخصوص ماكيان است و سويه هاي مختلف بافتهاي مختلف اپي تليال ناي (از بين بردن مژه ها) ، اپي تليال مجراي تخم در دستگاه توليد مثل و حتي كليه را درگير مي كنند . در زمستان بيماري فراوانتر و با تلفات بيشتر است. <br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">انتقال ويروس IB </span><br />
مهمترين راه باد وراه Air born است ولي بطور مكانيكي با افراد و وسايل . . . نيز صورت ميگيرد . <br />
حاملين نقش چنداني ندارند و مبتلايان در عرض 6-4 هفته پاك مي شوند . ولي مرغهاي كمي آلوده باقي مانده و در دورة تخمگذاري بعلت تخمگذاري شديد هورموني در صورت ايمني پائين گله سبب انتشار بيماري مي شوند . شفا يافتگان ايمني قوي دارند . <br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">ايمني </span><br />
ايمني موضعي دستگاه تنفسي نقش اصلي را دارند . انترفرون و ايمني سلولي دخالتي ندارند ولي ايمني هومورال در ايمني پاسيو نقش دارد كه تنها باعث كاهش شدت بيماري مي شود و از بيماري جلوگيري نميكند . <br />
اگر ايمني پاسيو مادري توسط سوش بيماريزا باسوش واكسن يكي باشد از نتيجة واكسن مي كاهد . <br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">علائم بيماري</span> <br />
دوره كمون كوتاه و 96-36 ساعت است و ارزش تشخيصي دارد براي اينكه در عرض 3-2 روز تمام گله را بيمار مي كند در حاليكه در بيماريهاي ديگر چنين نمي شود . <br />
جوجه زير 6 هفتگي : ترشح چشم و بيني ، كم مصرف شدن آب و دان ، دور هم جمع شدن ، سرفه ، عطسه ، نفس نفس زدن ، تنفس با دهان باز ، سوت كشيدن و مرگ در اثر خفگي . <br />
گلة بالغ : كاهش شديد تخم مرغ تا 50% كه 5-4 هفته ادامه دارد و بعد از اين مدت بتدريج بالا ميرود ولي بمقدار اوليه نميرسد . پوستة تخم مرغ اگر قهوه اي بود بي رنگدانه و سفيد مي شود ، نازك و ترك خورده است و گاهي تخم مرغ پوسته سفت را ندارد و لمبه اندازي صورت ميگيرد . تخم مرغها شكل هاي غير طبيعي دارند . دانه هاي گچي روي پوسته است كه پوسته را زبر مي كند . سفيده آبكي است و بعلت غشاي نازك زرده به سهولت زرده با سفيده قاطي مي شود (مثل يك تخم مرغ فاسد) . <br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">فرم كليوي بيماري </span><br />
اين فرم بيشتر در 26-6 هفتگي ديده مي شود ولي در صورت عدم تماس جوجه يا مرغ با ويروس در هر سني ديده مي شود . در مرحله اول علائم زودگذر تنفسي ديده مي شود . <br />
در مرحلة دوم ويروس به كليه حمله كرده ← دفع سديم و پتاسيم← خون غليظ و پوست بدن و تاج و ريش خشك و تيره مي شوند . اسهال شديد سفيد رنگ (اسهال گچي) كه به مجرد اينكه به زمين برسد مثل گچ سفيد و سخت ميشود . اين اسهال منشأ كليوي دارد در صورتي كه اسهال گچي دستگاه گوارش آبكي است . <br />
21-6 روز بعد از بروز بيماري تلفات بالا ميرود و بعد از 24 روز تلفات پائين ميآيد . ميزان تلفات در شرايط خوب بهداشتي 10-5% و در شرايط نامساعد بهداشتي 50% است . <br />
نژادهاي سبك به اين فرم بيماري حساستر از نژادهاي سنگين هستند . خروسها به اين فرم حساستر از مرغها هستند . <br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">كالبدگشايي </span><br />
فرم تنفسي : ترشحات چرك پنيري در چشم و دستگاه تنفس بخصوص در محل دو شاخه شدن ناي (علت خفگي) ، پرخوني ناي و ريه كدورت كيسه هاي هوايي و پنوموني ريه . <br />
فرم كاهش توليد تخم مرغ : احشاي داخلي و درده پرخون ، زرده له شده ، طول و وزن اويروكت ↓ (كه در 21روز بعد به حالت عادي برميگردد) اگر گله در زير 2هفتگي مبتلا شود ويروس به اپي تليال اويروكت جمله و جراحات كيستيك ايجاد مي كند كه در هنگام تخمگذاري بسته به محل كيست تخم مرغ ناقص ساخته مي شود عليرغم آنكه مرغ ظاهر خوب يك تخمگذار خوب را دارد . <br />
فرم كليوي : جراحات لاشه بعد از 5روز حمله ويروس ديده مي شود . تورم شديد كليه ، رسوبات فراوان در كليه و مجاري ادراري كه باعث ترشحات اسهالي مي شود . <br />
رسوبات اورات در كبد ، قلب و احشاء باعث ايجاد نقرس احشايي مي شود . <br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">تشخيص برونشيت عفوني </span><br />
دوره كمون خيلي كوتاه ، فرم تنفس (دهان باز و نفس نفس زدن) و آزمايشگاه . <br />
ميكروسكوپ الكتروني ، پادتن هاي درخشان ، پادتن هاي خنثي كننده (در ابتداي بيماري و دو هفته بار با دو بار آزمايش) ، ژل ديفوزيون ، HI ، الايزا ، ديدن رشد در جنين تخم مرغ . <br />
(با آزمايش الايزا آنتي ژنهاي عمومي IB و اختصاصي سروتيپ ها جواب ميدهند لذا نمي توان از آن براي تشخيص سروتيپ و واريانت ويروس استفاده كرد و براي اينكار بايد از HI و VN بهره گرفت) . <br />
<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">هيستوپاتولوژي </span><br />
نفوذ لنفوسيت ها و مونوسيت ها در زير مخاط ناي ، از دست رفتن مژه هاي سلولهاي پوششي اپي تليال ناي . <br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">تشخيص تفريقي IB </span><br />
فرم تنفسي : لارنگوتراكئيت ، آسپرژيلوزيس ، پاستورلوز ، لارنگو بيشتر سنين بالا را مبتلا مي كند . <br />
فرم كاهش توليد : ND و EDS در نيوكاسل علائم عصبي نيز داريم . <br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">واكسن هاي IB</span> <br />
واكسن كشته : از غيرفعال شدن ويروس حاد با موادي مثل فرمالين 2/0% و بتاپروپيولاكتون 1% بدست ميآيد . در 12 هفتگي (4-3 هفته قبل از تخمگذاري) مصرف مي شود . <br />
حتماً تزريقي است و با واكسن هاي كشته ND + IB (دوتايي) و ND + IB + EDS (سه تايي) همراه مي شود .<br />
واكسن زنده : از سوش ماساچوست استفاده مي شود (با 120بار پاساژ) و (با 52بار پاساژ) . هر چه پاساژ زيادتر باشد بيماريزايي و ايمني زايي كمتر مي شود . لذا در جوجه ها مصرف مي شود . <br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">واكسيناسيون </span><br />
واكسن در 5-1 روزگي و اكثراً در 1 روزگي مصرف مي شود . <br />
واكسيناسيون بصورت اسپري و در داخل كارتن حمل جوجه ها انجام مي شود . ميزان مصرفي واکسن در 200سي سي آب براي هر هزار دوز واكسن است كه از سمپاش هايی  كه قطرات درشتي از آب را روي سر جوجه اسپري مي كنند استفاده مي شود . براي تقويت ايمني مرحلة اول  واكسن دوم در ۱۴ روزگي بصورت قطره يا آب آشاميدني مصرف مي شود . cr88 یا 91/4<br />
4-3 هفته به تخمگذاري واكسن از طريق آب آشاميدني مصرف مي شود كه براي هر يك دورة تخمگذاري كافي است . <br />
استفاده از واکسن اول بر استفاده از (ND + IB) ارجعيت دارد .<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">درمان IB </span><br />
بعلت تخريب سلولهاي اپي تليال تنفسي و هجوم ميكروبهاي ديگر بخصوص مايكوپلاسما آنتي بيوتيك هاي وسيع الطيف لازم است . <br />
براي بالا بردن مقاومت بدن افزايش 3-2 درجة سانتيگراد درجه حرارت براي 3-2 هفته بهتر است . <br />
تشويق به غذا ،  ، عدم تراكم ، و عدم گرد و غبار در بهبود گله نقش دارد . <br />
اگر بيماري از فرم كليوي باشد  كاهش یروتیین حیوانی جيره و نيز تجويز الكتروليت ها .<br />
منبع: <span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">دکتر محمد موذن</span>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[کمک برای تشخیص بیماری]]></title>
			<link>https://parandeban.com/Thread-%DA%A9%D9%85%DA%A9-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%B4%D8%AE%DB%8C%D8%B5-%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C</link>
			<pubDate>Sat, 04 Aug 2012 00:52:59 +0430</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://parandeban.com/member.php?action=profile&uid=2252">lycen</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://parandeban.com/Thread-%DA%A9%D9%85%DA%A9-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%B4%D8%AE%DB%8C%D8%B5-%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C</guid>
			<description><![CDATA[سلام دوستان<br />
من 15 تا جوجه محلی خریدم و همه کاملا سرحال و سالم بودن . یه مدت گذشت و تا 1 ماهگی شاید هم بیشتر بزرگ شدن . بهشون میوه جات . سبزیجات . غذای مرغداری که نمیدونم اسمش چیه و دونه پارس خورد شده هم میدادم . دمای مکانی که نگهداریشون میکردم بین 27 تا 30 درجه بود و کفه اتاق هم خاک گذاشتم . <br />
<br />
خلاصه بعد از یک ماه یکیشون بیحال شد منم سریع جداش کردم . بعد از یه ساعت دیگه هیچی نمیخورد و بعد از 24 ساعت کاملا بی حال شده بود و به سختی تنفس میکشید و مدام دهنش رو باز میکرد و حتی یکی از چشماش هم باد کرده بود و تقریبا کور بود و حتی بهش دست میزدم یه مقدار آب بالا می آورد . و تقریبا بعد از 26 27 ساعت مرد و بعد از اون تمامی جوجه ها نوبتی اینجوری شدن و مردن منم هیچکاری نتونستم بکنم . دامپزشک شهرمون هم چند وقتی هست رفته چند تا روستا سر بزنه نیستش . کسی میتونه بگه بیماریشون چی بوده؟]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[سلام دوستان<br />
من 15 تا جوجه محلی خریدم و همه کاملا سرحال و سالم بودن . یه مدت گذشت و تا 1 ماهگی شاید هم بیشتر بزرگ شدن . بهشون میوه جات . سبزیجات . غذای مرغداری که نمیدونم اسمش چیه و دونه پارس خورد شده هم میدادم . دمای مکانی که نگهداریشون میکردم بین 27 تا 30 درجه بود و کفه اتاق هم خاک گذاشتم . <br />
<br />
خلاصه بعد از یک ماه یکیشون بیحال شد منم سریع جداش کردم . بعد از یه ساعت دیگه هیچی نمیخورد و بعد از 24 ساعت کاملا بی حال شده بود و به سختی تنفس میکشید و مدام دهنش رو باز میکرد و حتی یکی از چشماش هم باد کرده بود و تقریبا کور بود و حتی بهش دست میزدم یه مقدار آب بالا می آورد . و تقریبا بعد از 26 27 ساعت مرد و بعد از اون تمامی جوجه ها نوبتی اینجوری شدن و مردن منم هیچکاری نتونستم بکنم . دامپزشک شهرمون هم چند وقتی هست رفته چند تا روستا سر بزنه نیستش . کسی میتونه بگه بیماریشون چی بوده؟]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[بیماری کانی بالیسم]]></title>
			<link>https://parandeban.com/Thread-%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%B3%D9%85</link>
			<pubDate>Thu, 05 Jul 2012 13:31:21 +0430</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://parandeban.com/member.php?action=profile&uid=2137">nazmi</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://parandeban.com/Thread-%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%B3%D9%85</guid>
			<description><![CDATA[یکی از انواع بیماریهای که در اکثر مرغداری ها به چشم می خورد ٬کانی بالیسم (همنوع خواری ) است که در اثر این بیماری مرغها بهم نوک زده و یکدیگر را زخمی کرده و باعث تلفات زیادی می شوند و از این راه به مرغداران زیان فراوانی می رسانند . این بیماری در نژادهای سبک ( مرغان تخمگذار ) بیشتر از نژادهای سنگین (مرغان گوشتی ) مشاهده گردیده٬این بیماری در مرغداری هایی که مرغها در قفس نگهداری و پرورش داده می شوند کمتر دیده می شود .<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">دلایل بروز بیماری :</span><br />
دلایل زیر سبب بروز بیماری می شوند :<br />
<br />
1) تغذیه دائم جوجه ها با پلت<br />
2) زیاد بودن ذرت در جیره غذایی<br />
3) ناکافی بودن تعداد آبخوری و دانخوری<br />
4) نبودن غذا در دانخوری به مدت طولانی<br />
5) کمی آشیانه تخمگذاری<br />
6) شدت نور در سالن (زیاد بودن نور )<br />
7) تراکم جوجه ها در واحد سطح<br />
8) بالا بودن درجه حرارت<br />
9) کمبود پروتئین و مواد معدنی جیره<br />
10) وجود انگلهای خارجی مانند شپشک و کنه مرغی و امثال آنها<br />
11) تهویه ناقص<br />
12) نقص در کیفیت و کمیت دان<br />
<br />
و بطور کلی هر چیز که استرس ایجاد کند و برنامه روزانه مرغاان را بهم بزند عکس العمل آن به صورت نزاع بین مرغان و همنوع خواری ایجاد می گردد .<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">حالات مختلف همنوع خواری :</span><br />
<br />
<span style="font-size: medium;" class="mycode_size">1- نوک زدن به مقعد</span><br />
<br />
اینگونه عارضه در مرغان تخمگذار که تولید زیادی دارند ایجاد می شود ٬ بخصوص در هنگامیکه مقعد بر اثر عبور تخم از لوله تخم زخم شده و خونریزی می کند ٬ در این حالت ممکن است دستگاه تولید تخم مرغ بطور کلی بیرون کشیده شود .<br />
<br />
<span style="font-size: medium;" class="mycode_size">2- نوک زدن به ناخنها</span><br />
این حالت در جوجه های کوچک دیده می شود . علت آن بیشتر دور بودن دانخوری از منابع حرارتی یا بالا بودن دانخوریها از سطح زمین است که در این صورت جوجه به بستر خود نوک زده و ضمن آن ناخن سایر جوجه ها نیز نوک زده می شود .<br />
بنابر این بهتر است در دو سه روز اول کف بستر را با کاغذ پوشاند تا از خوردن آن جلوگیری شود و سپس کاغذ ها را برداشت و همچنین غذا را در دانخوری های بشقابی مخصوص جوجه در زیر منبع حرارتی قرار داد .<br />
<br />
<span style="font-size: medium;" class="mycode_size">3- خوردن پر</span><br />
این حالت در گله هایی دیده میشود که که کمبود عناصر غذایی دارند . انگلهای خارجی نیز سبب بروز چنین حالتی می شوند . اگر اندازه پرها بزرگ باشد باعث خفگی حیوان می شود .<br />
<br />
<span style="font-size: medium;" class="mycode_size">4- نوک زدن سر</span><br />
این حالت معمولا״ پس از زخم شدن تاج و غبغب در اثر یخ زدن یا پس از جنگیدن شروع می گردد و با دیدن یک لکه خون بر روی سر مرغ همنوع خواری تحریک می شود .<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">پیشگیری و درمان کانی بالیسم:</span><br />
1) مقدار پروتئین خوراک ٬ بخصوص پروتئین حیوانی یک تا دو درصد اضافه شود .<br />
2) سلولز خوراک را به وسیله سبوس و جو زیاد نمایید . (سبوس تا٪10 وجو تا ٪20 )<br />
3) هوای پاک و ملایم برای مرغها<br />
4) اگر بستر زیاد خشک یا زیاد تر نباشد ٬ روزانه مقداری گندم یا جو در بستر ریخته شود که مرغها مشغول جمع آوری آن شوند .<br />
5) آشیانه بقدری تاریک بشد تا کارگر فقط بتواند جلوی پای خود را ببیند و این در صورتی است که تاریک نمودن مانع تهویه صحیح نباشد .<br />
6) اکر در خوراک کمترین اثار کپک زدگی دیده شود آن را عوض کنید .<br />
7) تعداد مرغهای تخمگذار بیش از پنج قطع در متر مربع نباشد .<br />
8) نمک نیز به مقدار دو درصد برای مدت پنج روز توصیه می شود .<br />
9) مرغهای تخمگذار اگر روی زمین نگهداری می شوند باید چند هفته قبل از شروع تخمگذرای لانه تخمگذاری در محل های نسبتا״ تاریک برقرار باشد .<br />
10)لوازم مرغدری باید متناسب با تعداد مرغها باشد .<br />
11)نوک مرغها باید طبق اصول معینی چیده شود .<br />
12)تراکم مرغها در آشیانه کم شود .<br />
13)انگلهای خارجی اگر هست از بین برده شود .<br />
14)در اختیار گذاشتن غذا و آب بحد کافی .<br />
15)کنترل شدت نور و به طور کلی رعایت کلیه اصول پرورش و نگهداری ٬ برای کنترل باید پنجره را با رنگ قرمز پوشانده و یا از لامپهای قرمز در داخل سالن استفاده نمود . بدین وسیله مرغ تمام محیط را به رنگ قرمز می بیند و تشخیص لکه خون برایش مشکل می شود . جدا کردن مرغهای زخمی از گله عامل مهمی در جلوگیری از توسعه این بیماری است . اضافه کردن مکمل های ویتامین و مواد معدنی به جیره نیز موثر می باشد . <br />
<br />
نوشته شده توسط : <span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">قاسم خلیل پور کارشناس علوم دامی</span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[یکی از انواع بیماریهای که در اکثر مرغداری ها به چشم می خورد ٬کانی بالیسم (همنوع خواری ) است که در اثر این بیماری مرغها بهم نوک زده و یکدیگر را زخمی کرده و باعث تلفات زیادی می شوند و از این راه به مرغداران زیان فراوانی می رسانند . این بیماری در نژادهای سبک ( مرغان تخمگذار ) بیشتر از نژادهای سنگین (مرغان گوشتی ) مشاهده گردیده٬این بیماری در مرغداری هایی که مرغها در قفس نگهداری و پرورش داده می شوند کمتر دیده می شود .<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">دلایل بروز بیماری :</span><br />
دلایل زیر سبب بروز بیماری می شوند :<br />
<br />
1) تغذیه دائم جوجه ها با پلت<br />
2) زیاد بودن ذرت در جیره غذایی<br />
3) ناکافی بودن تعداد آبخوری و دانخوری<br />
4) نبودن غذا در دانخوری به مدت طولانی<br />
5) کمی آشیانه تخمگذاری<br />
6) شدت نور در سالن (زیاد بودن نور )<br />
7) تراکم جوجه ها در واحد سطح<br />
8) بالا بودن درجه حرارت<br />
9) کمبود پروتئین و مواد معدنی جیره<br />
10) وجود انگلهای خارجی مانند شپشک و کنه مرغی و امثال آنها<br />
11) تهویه ناقص<br />
12) نقص در کیفیت و کمیت دان<br />
<br />
و بطور کلی هر چیز که استرس ایجاد کند و برنامه روزانه مرغاان را بهم بزند عکس العمل آن به صورت نزاع بین مرغان و همنوع خواری ایجاد می گردد .<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">حالات مختلف همنوع خواری :</span><br />
<br />
<span style="font-size: medium;" class="mycode_size">1- نوک زدن به مقعد</span><br />
<br />
اینگونه عارضه در مرغان تخمگذار که تولید زیادی دارند ایجاد می شود ٬ بخصوص در هنگامیکه مقعد بر اثر عبور تخم از لوله تخم زخم شده و خونریزی می کند ٬ در این حالت ممکن است دستگاه تولید تخم مرغ بطور کلی بیرون کشیده شود .<br />
<br />
<span style="font-size: medium;" class="mycode_size">2- نوک زدن به ناخنها</span><br />
این حالت در جوجه های کوچک دیده می شود . علت آن بیشتر دور بودن دانخوری از منابع حرارتی یا بالا بودن دانخوریها از سطح زمین است که در این صورت جوجه به بستر خود نوک زده و ضمن آن ناخن سایر جوجه ها نیز نوک زده می شود .<br />
بنابر این بهتر است در دو سه روز اول کف بستر را با کاغذ پوشاند تا از خوردن آن جلوگیری شود و سپس کاغذ ها را برداشت و همچنین غذا را در دانخوری های بشقابی مخصوص جوجه در زیر منبع حرارتی قرار داد .<br />
<br />
<span style="font-size: medium;" class="mycode_size">3- خوردن پر</span><br />
این حالت در گله هایی دیده میشود که که کمبود عناصر غذایی دارند . انگلهای خارجی نیز سبب بروز چنین حالتی می شوند . اگر اندازه پرها بزرگ باشد باعث خفگی حیوان می شود .<br />
<br />
<span style="font-size: medium;" class="mycode_size">4- نوک زدن سر</span><br />
این حالت معمولا״ پس از زخم شدن تاج و غبغب در اثر یخ زدن یا پس از جنگیدن شروع می گردد و با دیدن یک لکه خون بر روی سر مرغ همنوع خواری تحریک می شود .<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">پیشگیری و درمان کانی بالیسم:</span><br />
1) مقدار پروتئین خوراک ٬ بخصوص پروتئین حیوانی یک تا دو درصد اضافه شود .<br />
2) سلولز خوراک را به وسیله سبوس و جو زیاد نمایید . (سبوس تا٪10 وجو تا ٪20 )<br />
3) هوای پاک و ملایم برای مرغها<br />
4) اگر بستر زیاد خشک یا زیاد تر نباشد ٬ روزانه مقداری گندم یا جو در بستر ریخته شود که مرغها مشغول جمع آوری آن شوند .<br />
5) آشیانه بقدری تاریک بشد تا کارگر فقط بتواند جلوی پای خود را ببیند و این در صورتی است که تاریک نمودن مانع تهویه صحیح نباشد .<br />
6) اکر در خوراک کمترین اثار کپک زدگی دیده شود آن را عوض کنید .<br />
7) تعداد مرغهای تخمگذار بیش از پنج قطع در متر مربع نباشد .<br />
8) نمک نیز به مقدار دو درصد برای مدت پنج روز توصیه می شود .<br />
9) مرغهای تخمگذار اگر روی زمین نگهداری می شوند باید چند هفته قبل از شروع تخمگذرای لانه تخمگذاری در محل های نسبتا״ تاریک برقرار باشد .<br />
10)لوازم مرغدری باید متناسب با تعداد مرغها باشد .<br />
11)نوک مرغها باید طبق اصول معینی چیده شود .<br />
12)تراکم مرغها در آشیانه کم شود .<br />
13)انگلهای خارجی اگر هست از بین برده شود .<br />
14)در اختیار گذاشتن غذا و آب بحد کافی .<br />
15)کنترل شدت نور و به طور کلی رعایت کلیه اصول پرورش و نگهداری ٬ برای کنترل باید پنجره را با رنگ قرمز پوشانده و یا از لامپهای قرمز در داخل سالن استفاده نمود . بدین وسیله مرغ تمام محیط را به رنگ قرمز می بیند و تشخیص لکه خون برایش مشکل می شود . جدا کردن مرغهای زخمی از گله عامل مهمی در جلوگیری از توسعه این بیماری است . اضافه کردن مکمل های ویتامین و مواد معدنی به جیره نیز موثر می باشد . <br />
<br />
نوشته شده توسط : <span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">قاسم خلیل پور کارشناس علوم دامی</span>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[نکاتی در مورد بیماری نیوکاسل]]></title>
			<link>https://parandeban.com/Thread-%D9%86%DA%A9%D8%A7%D8%AA%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%86%DB%8C%D9%88%DA%A9%D8%A7%D8%B3%D9%84</link>
			<pubDate>Sat, 30 Jun 2012 20:50:40 +0430</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://parandeban.com/member.php?action=profile&uid=2137">nazmi</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://parandeban.com/Thread-%D9%86%DA%A9%D8%A7%D8%AA%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%86%DB%8C%D9%88%DA%A9%D8%A7%D8%B3%D9%84</guid>
			<description><![CDATA[نکاتی در مورد بیماری نیوکاسل<br />
 <br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">عامل بيماري</span> ، ويروسي از خانواده پاراميكسوويريده است كه در مدت سی دقیقه در دمای شصت درجه سانتی گراد و در مدت زمان سه ساعت در پنجاه و شش درجه سانتی گراد غیر فعال می شود . <br />
ويروس در PH اسیدی توانایی مقاومت ندارد و غیر فعال می شود  همچنین در موادی مانند فرمالین و فنل ها غیر فعال می شود .لازم به ذکر است که عامل این بیماری برای مدت زمان نسبتا طولانی  در مدفوع زنده می ماند . <br />
<br />
بسیاری از گونه های پرندگان هم وحشی و هم اهلی ميزبان بيماري هستند . مرغها آسیب پذیرترین و مستعد ترین پرندگان در برابر این بیماری هستند و اردک و بوقلمون کمترین آسیب پذیری را در برابر این بیماری دارند . یک نوع از عوامل انتقال این نوع بیماری در برخی از پرندگان وحشی یافت می شود . بایستی به این مورد توجه کرد که میزان مرگ و میر در دوران این بیماری در میان بسیاری از پرندگان به کشش ویروس بستگی دارد . <br />
<br />
اشاعه بيماري ارتباط مستقیم با ترشحات و بخصوص مدفوع پرندگان درگیر با بیماری دارد .  <br />
ـ غذای آلوده <br />
ـ آب آلوده <br />
ـ وسایل آلوده <br />
ـ محیط و محوطه آلوده <br />
ـ لباسهای آلوده افراد مرتبط با پرندگان <br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">منابع ویروس</span> <br />
▪ ترشحات  دستگاه تنفسی <br />
▪ مدفوع آلوده <br />
▪ تمامی قسمتهای لاشه پرنده بیمار <br />
ویروس این بیماری در خلال دوران بیماری و در دوره ایی محدود و در طول دوران نقاهت میتواند پخش شود .همچنین برخی از پرندگان قادر هستند که ویروس نیوکاسل را برای مدت یکسال با خود حمل کرده و در محیط پخش کنند . <br />
<br />
نحوه بروز بیماری بیماری نیوکاسل در بسیاری از کشورهای جهان ، بومی و خاص همان مناطق می باشد .<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">ضایعات کلینیکی</span><br />
<br />
▪ نشانه های تنفسی و عصبی : <br />
ـ سرفه کردن و نفس نفس زدن <br />
ـ بالهای افتاده و آویزان <br />
ـ پاهای کشیده <br />
ـ پیچیدگی سر و گردن <br />
ـ افسردگی و عدم انجام فعالیتهای عادی <br />
ـ فلج شدن کامل پرنده <br />
ـ تخم مرغهای پرندگان آلوده، پوسته های زبر و یا نازک دارند و همچنین آلبومین آنها می تواند حالت آبکی داشته باشد . تولید تخم مرغ کم شده و در برخی مواقع نیز تولید قطع می شود .مدفوع پرندگان مبتلا اسهالی بوده و سبز رنگ است . همچنین تورم در بافتهای اطراف چشم و گردن پرندگان درگیر با این بیماری دیده می شود .<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">● میزان مرگ و میر: </span><br />
میزان مرگ و میر در دوران این بیماری به عوامل زیر بستگی دارد : <br />
▪ میزان کشندگی ویروس مورد نظر <br />
▪ چگونگی پاسخ دادن به ایمنی واکسن <br />
▪ وضعیت محیطی <br />
▪ وضعیت گله <br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">● ضایعات : </span><br />
پرندگان زیادی را بایستی مورد آزمایش قرار داد تا ضایعات خاصی را در یک جمعیت مورد توجه قرار داد.تشخیص این بیماری را بایستی تا پس از جداسازی ویروس و شناسایی کامل آن به تعویق انداخت .ضایعاتی که در این بیماری ممکن است یافت شود عبارتند از : <br />
▪ دیده شدن پرخونی و در برخی از مواقع خونریزی در مخاط نای <br />
▪ ادم ، خونریزی و یا نکروز و التهاب در بافتهای لنفاوی و یا موکوس دیواره روده <br />
▪ ادم ، خونریزی و یا حتی از بین رفتن و فساد تخمدانها <br />
▪ ادم در اطراف بافتهای پیش از نای در گردن و بخصوص در محل ورودی ناي و خونريزي در پيش معده<br />
<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">این بیماری ممکن است که با برخی از بیماریها اشتباه گرفته شود . </span><br />
<br />
این بیماریها عبارتند از : <br />
▪ Fowl Cholera <br />
▪ Avian Influenza <br />
▪ Laryngotracheitis <br />
▪ Fowl Pox Diphteritic Form <br />
<br />
▪ Mycoplasmosis <br />
▪ Infectious Bronchitis <br />
همچنین ممکن است به اشتباه برخی از اختلالات مدیریتی مانند فقر آب ، غذا یا هوا تشخیص داده شود . <br />
<br />
<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">● آزمایشهای سرولوژیک : </span><br />
▪ Elisa و HI<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">● نمونه گیری :</span> <br />
نمونه های لازم برای تشخیص این بیماری از کلوآک ، نای یا مدفوع پرندگان زنده گرفته می شود . همچنین میتوان نمونه گیری از مدفوع و یا ارگانهای مشترک پرندگان مرده را صورت داد . <br />
<br />
<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">● اقدامات بهداشتی : </span><br />
▪ جداسازی مطلق و شدید در هنگام بروز این بیماری <br />
▪ نابودی تمامی پرندگان مبتلا و همچنین پرندگانی که در معرض ارتباط مستقیم با این بیماری قرار داشته اند . <br />
▪ ضدعفونی کامل و دقیق محوطه های درگیر و غیر درگیر <br />
▪ انهدام درست و صحیح لاشه ها <br />
▪ کنترل میزان آفتها در گله <br />
▪ پرهیز و اجتناب از تماس با پرندگانی که وضعیت سلامتی مشخصی ندارند <br />
▪ کنترل میزان رفت و آمد افراد <br />
▪ بهتر است که تمامی طیور موجود در فارم همسن باشند<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">● پیشگیری و کنترل : </span><br />
<br />
واکسیناسیون با واکسنهای امولوسیون روغنی و همچنین واکسنهای زنده میتواند بصورت چشمگیری سبب کاهش تلفات در گله های طیور بشود .واکسن B۱ زنده و لاسوتا واوينيو و يا كلون بایستی در آب آشامیدنی حل شود  .جوجه های سالم بایستی هرچه زودتر بین روزهای یکم تا هفتم زندگی واکسینه شوند ، ولی تاخیر در واکسیناسیون اثرات واکسن را در هفته های دوم یا سوم کاهش می دهد .برخی از عفونتها مانند مایکوپلاسما ممکن است واکنش واکسن را شدیدتر کند . در این موارد می توان از واکسنهای با ویروس کشته شده استفاده کرد .<br />
<br />
 <br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color"> يك مقاله ديگر در خصوص نيوكاسل</span><br />
<br />
<span style="color: #0000CD;" class="mycode_color"> تاریخچه بیماری:</span><br />
بیماری نیوكاسل برای اولین بار در سال 1926 در جاوه اندونزی و شهر نیوكاسل انگلستان گزارش گردید. در انگلستان با برقراری قرنطینه و كشتار دسته جمعی طیور مبتلا و با نابودی طیور در معرض سرایت و نیز با ضدعفونی لانه های آلوده بیماری را كنترل كردند. ولی در جاوه اندونزی مبارزه به صورتی انجام شد كه كانون اصلی بیماری نابود نگردید و می توان ادعا نمود كه منشاء و سرچشمه انتشار و آلودگی بیماری در دنیا از این ناحیه می باشد. در حال حاضر بیماری نیوكاسل در تمام دنیا تحت كنترل درآمده است. در كشور ما هم زمان با ورود جوجه یك روزه در سال 1329 شمسی از خارج و توسعه صنایع مرغداری در كشور این بیماری نیز مشاهده شد. از آن زمان تاكنون بیماری هر چند سال به صورت همه گیری ظاهر می شود. در سال های اخیر به دلیل رشد روز افزون صنعت مرغداری اهمیت این بیماری بیشتر مورد توجه قرار گرفته است و همواره به عنوان مهمترین عامل تهدید كننده طیور صنعتی و سنتی مطرح بوده است.<br />
گزارش های موجود از تلفات وارده در سال های گذشته، حكایت از تلفات تا 100% در مرغداری های صنعتی و سنتی دارد. براساس برآورد مسئولان ذیربط خسارت وارده به بخش طیور در هنگام شیوع این بیماری بیش از میلیاردها تومان می باشد.<br />
<span style="color: #0000CD;" class="mycode_color">عامل بیماری نیوكاسل:</span><br />
عامل این بیماری، ویروس پارامیكزو ویروس است كه به خوبی در جنین تخم مرغ رشد و تكثیر می یابد. شش هفته بعد از بین رفتن علائم كلینیكی بیماری، .... ویروس را در فضولات و اعضاء درونی ميتوان یافت. خطر انتقال ویروس توسط لاشه كشتاری وجود دارد، ترشحات و مخاط چشم طیور آلوده منشاء ویروس می باشد. ویروس نیوكاسل نسبت به گرما فوق العاده حساس می باشد. پرندگان وحشی منبع آلودگی و انتشار ویروس بوده و شاید ویروس قسمتی از سیر تكاملی خود را در بدن این نوع پرندگان وحشی بگذراند.<br />
<span style="color: #0000CD;" class="mycode_color">نشانه های بیماری در جوجه ها و مرغ های جوان:</span><br />
وقتی بیماری نیوكاسل در یك مرغداری یا یك گله مرغ شایعه شد، نشانه های زیر در جوجه ها و مرغ های جوان دیده می شود:<br />
سرفه و خرخره كردن و گاهی صدای شبیه به سوت كشیدن، ناله كردن تنفس نامنظم و مشكل یا دهان باز،  كم شدن تحرك، از دست دادن اشتها، افزایش تشنگی در مراحل اولیه و فلج نسبی یا كامل، لرزش عضلات، تغییر جهت و چرخش و برگشت سر به پشت یا به زیر شكم، دور خود چرخیدن، معلق زدن و مرگ و میر در این جوجه ها فوق العاده بالا بوده و گاهی به صددرصد می رسد.<br />
<span style="color: #0000CD;" class="mycode_color">نشانه های بیماری:</span><br />
بیماری نیوكاسل فوق العاده واگیردار بوده و دستگاه تنفسی و عصبی را مبتلا می كند. نیوكاسل بیشتر مرغ و خروس را مبتلا كرده و سایر گونه های طیور نظیر  اردك و بوقلمون را نیز مبتلا می كند.<br />
<span style="color: #0000CD;" class="mycode_color">علائم درمانگاهی بیماری نیوكاسل عبارتند از:</span><br />
اسهال آبكی سبز رنگ و بدبو، از دست دادن اشتها، ناراحتی گیجی و خواب آلودگی، خروج ترشحات از بینی، صدای ناله و خس خس، تورم سر و گردن، پیچ خوردگی سر و گردن به یك سمت بدن. همچنین بال های طیور مبتلا به بیماری آویزان شده و پاهای آنها بر روی زمین كشیده می شوند. از دیگر علائم این بیماری حركت به دور خود چینه دان پر و كشیده، تشنج، فلجی و در نهایت مرگ می باشد. مرگ و میر جوجه ها فوق العاده بوده و گاهی به صددرصد می رسد.<br />
در مرغ های تخم گذار نیز بیماری نیوكاسل باعث تولید تخم مرغ و قطع تدریجی تخم گذار می شود. بیماری نیوكاسل همچنین موجب نرم شدن پوسته تعدادی از تخم مرغ ها می گردد. تخم مرغ های كه مرغ ها در این مرحله از بیماری تولید می كنند، ناقل ویروس بیماری نیوكاسل بوده و ارزش جوجه كشي ندارند.<br />
بیماری نیوكاسل در بوقلمون ها و جوجه ها در اشكال خفیف، شدید و حاد بروز می كند و با علائمی از قبیل فلجی، عطسه و سرفه های خشك همراه می باشد. <br />
<span style="color: #0000CD;" class="mycode_color">تشخیص بیماری:</span><br />
فرم حاد بیماری را تا حدی می توان از روی نشانه های كلینیكی و كالبد گشایی تشخیص داد. ولی فرم مزمن بیماری به علت شباهت زیاد علائم آن با سایر بیماری های تنفسی اشتباه می شود. وقتی كه نشانه های تنفسی مربوط به بخش پائینی دستگاه تنفس باشد (نفس نفس زدن شدید) باید به بیماری نیوكاسل مظنون شد. سرعت انتشار بیماری نیوكاسل بهترین راهنما برای تشخیص آن است.<br />
<span style="color: #0000CD;" class="mycode_color">راه های شیوع و انتقال بیماری:</span><br />
تلفات بسیار بالای بیماری نیوكاسل سبب شده است تا به راه های شیوع آن توجه زیاد شود. انتقال بیماری به طور طبیعی از راه ترشحات، فضولات، امعاء و احشاء پرندگان آلوده و نیز تماس آنها با طیور سالم صورت می گیرد. دستگاه گوارش و تنفس پرندگان به طور طبیعی مركز اصلی انتقال و حامل بیماری است. حمل و نقل مرغ های زنده – به خصوص آنهایی كه بیماری را پشت سر گذاشته اند -–می تواند یكی از عوامل انتقال بیماری از محلی به محل دیگر باشد و علاوه بر اینها، انتقال بیماری به وسیله كارگران، وسایل و ماشین آلاتی كه با مرغداری در ارتباط هستند، نیز صورت می گیرد. همچنین ویروس بیماری از طریق هوا و آب آشامیدنی آلوده انتقال می یابد. تخم مرغ های حاصل از مرغ های مادر آلوده به بیماری ممكن است باعث انتقال بیماری به داخل ماشین جوجه كشی و محیط اطراف شود.<br />
<span style="color: #0000CD;" class="mycode_color">عوامل انتقال بیماری:</span><br />
آن دسته از مرغ های مبتلا به بیماری كه دوره اولیه (فاصله مبتلا شدن به بیماری و ظاهر شدن علائم) بیماری را می گذرانند، عامل مهم انتقال بیماری به شمار می روند. مرغ هایی كه حالت ضعف و ناتوانی پس از درمان بیماری را می گذرانند و یا بیماری را پشت سر گذاشته اند؛ در بعضی از موارد می توانند برای مدت طولانی ویروس بیماری را با خود حمل و پخش كنند.<br />
همچنین تخم مرغ هایی كه در طول دو تا چهار ماه پس از مبتلا شدن، از مرغ هایی كه سلامتی خود را پیدا كرده اند، جمع آوری شده اند، ویروس بیماری نیوكاسل را با خود همراه دارند.<br />
<span style="color: #0000CD;" class="mycode_color">راه های پیشگیری و كنترل بیماری نیوكاسل:</span><br />
مهمترین راه پیشگیری و مبارزه با این بیماری خطرناك، دور نگه داشتن طیور از ویروس عامل بیماری است. در چنین شرایطی اجرای قرنطینه (جدا نگه داشتن طیور حساس) همراه با رعایت كامل اصول بهداشتی، می تواند در كنترل بیماری بسیار مفید باشد. طیور حساس طیوری هستند كه پیش از این به بیماری نیوكاسل مبتلا نشده اند و یا از تخم مادر مبتلا به این بیماری به وجود نیامده باشند. از سوی دیگر برای جلوگیری از ابتلا و گسترش بیماری نیوكاسل فقط رعایت اصول بهداشتی كافی نیست. علاوه بر آن باید با انجام واكسیناسیون های لازم و به موقع، طیور را از مبتلا شدن به این بیماری نجات داد. باید توجه كرد كه درمان بیماری، در درجه آخر اهمیت قرار دارد.<br />
این كار نه تنها از نظر اقتصادی به صرفه نیست، بلكه موفقیت آن نیز بسیار كم است با كاهش امكان تماس ویروس بیماری و یا ورود آن به محیط پرورش می توان از شیوع این بیماری جلوگیری كرد. به طوركلی اگر پشگیری و كنترل بیماری نیوكاسل هدف باشد، باید با مدیریت بهداشت و واكسیناسیون در كنار یكدیگر به مورد اجرا گذاشته شود.<br />
<span style="color: #0000CD;" class="mycode_color">پیشگیری از طریق مدیریت و بهداشت:</span><br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">الف – جوجه كشی:</span><br />
رعایت موارد زیر در جوجه كشی به طور كامل ضروری است.<br />
1-تأسیسات جوجه كشی باید از آشیانه ها، سالن های پرورش و تأسیسات كشتارگاه دور و مجزا باشد.<br />
2-آشیانه های پرورش جوجه باید از سایر آشیانه ها كامل جدا باشد.<br />
3-جدا كردن كارگران قسمت جوجه كشی از سایر بخش ها.<br />
4-پرورش مرغ های جوان باید در محلی كاملاً جدا، دور از آشیانه مرغ های مسن و در محیطی كاملاً بهداشتی انجام گیرد.<br />
5-از ورود هر نوع وسیله نقلیه به مزرعه پیش از ضدعفونی كاملاً آن جلوگیری شود.<br />
<br />
6-مرغ هایی كه تلف شده اند، باید به دقت كامل و بدون آلودگی محیط اطراف سوزانده و نابود شوند.<br />
7-سالن های پرورش مرغ باید پیش از ریختن جوجه، شستشو و ضدعفونی شود.<br />
8-باید از مواد ضدعفونی كننده و آهك در جلوی آشیانه ها و حتی الامكان در گذرگاه های مزرعه استفاده شود.<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">ب- آشیانه های پرورش طیور</span>:<br />
رعایت موارد زیر در آشیانه های پرورش طیور به طور كامل لازم است:<br />
1- از ورود هر نوع پرنده ای به آشیانه جلوگیری شود.<br />
2-هنگام ورود كارگران به آشیانه، باید لباس آنها عوض و ضدعفونی شده باشد.<br />
3-جوجه های یكروزه باید از مراكز مطمئن و تأیید شده از سوی كارشناسان خریداری شوند.<br />
4-پرورش مرغ های جوان باید در محلی كاملاً جدا، دور از آشیانه مرغ های مسن و در محیطی كاملاً بهداشتی انجام گیرد.<br />
5-از ورود هر نوع وسیله نقلیه به مزرعه پیش از ضدعفونی كامل آن جلوگیری شود.<br />
6-مرغ هایی كه تلف شده اند، باید به دقت كامل و بدون آلودگی محیط اطراف سوزانده و نابود شوند.<br />
7-سالن های پرورش مرغ باید پیش از ریختن جوجه، شستشو و ضدعفونی شوند.<br />
8-باید از مواد ضدعفونی كننده و آهك در جلوی آشیانه ها و حتی الامكان در گذرگاه های مزرعه استفاده شود.<br />
ج – كشتارگاه ، كارخانه تولید فرآورده های طیور و بسته بندی:<br />
<span style="color: #0000CD;" class="mycode_color">موارد زیر باید رعایت شوند:</span><br />
ضدعفونی، شستشو و تمیز كردن وسایل، لوازم و محیط كشتارگاه طیور و كارخانه در زمان های مختلف به خصوص در زمان شیوع بیماری لازم است.<br />
<span style="color: #0000CD;" class="mycode_color">مبارزه و پیشگیری به وسیله واكسیناسیون:</span><br />
یكی از مؤثرترین راه های پیشگیری و مبارزه با شیوع بیماری نیوكاسل، استفاده از واكسن مخصوص است. برای ایمن نمودن طیور در مقابل این بیماری از راه واكسیناسیون، دستور یا برنامه یكسانی وجود ندارد، بلكه در مناطق مختلف با روش های خاصی صورت می گیرد.<br />
برنامه واكسیناسیون جوجه ها باید با توجه به نوع آب و هوای منطقه، نوع واكسن و دستور دامپزشك باشد.<br />
<br />
1-سعی شود طیور همسن پرورش داده و همزمان واكسینه نمود.<br />
2-فاصله بین دو واكسیناسیون حداقل یك هفته باشد.<br />
3-واكسن تازه باشد و در نگهداری و حمل و نقل آن رعایت دستورات كارخانه سازنده به عمل آید. (در دمای یخچال های معمولی نگهداری شود و هنگام حمل و نقل در ظروف سر بسته محتوی یخ باشد.)<br />
4-ظروف محتوی واكسن نباید در معرض مستقیم نور آفتاب قرار گیرند.<br />
5-ظروفی كه در آنها واكسن می ریزند نباید 3 تا 4 روز قبل از آن به مواد ضدعفونی كننده آغشته شده باشند.<br />
6-برای رقیق نمودن واكسن و یا مصرف آن به فرم خوراكی نباید از آبهای كلردار یا محتوی سایر مواد ضدعفونی كننده استفاده گردد.<br />
7-گله ای كه مورد واكسیناسیون قرار می گیرد كاملاً سالم باشد و از واكسینه نمودن طیور غیر سالم و بیماری خودداری گردد.<br />
8-بلافاصله بعد از واكسناسیون به مدت 48-24 ساعت همواره با اب می باید آنتی بیوتیك داد و دمای سالن را بین 2 تا 3 درجه سانتیگراد بالا برد.<br />
9-واكسن آماده شده را حداكثر در ظروف به مدت 2-1 ساعت می باید مصرف نمود.<br />
منبع : دکتر محمد موذن]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[نکاتی در مورد بیماری نیوکاسل<br />
 <br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">عامل بيماري</span> ، ويروسي از خانواده پاراميكسوويريده است كه در مدت سی دقیقه در دمای شصت درجه سانتی گراد و در مدت زمان سه ساعت در پنجاه و شش درجه سانتی گراد غیر فعال می شود . <br />
ويروس در PH اسیدی توانایی مقاومت ندارد و غیر فعال می شود  همچنین در موادی مانند فرمالین و فنل ها غیر فعال می شود .لازم به ذکر است که عامل این بیماری برای مدت زمان نسبتا طولانی  در مدفوع زنده می ماند . <br />
<br />
بسیاری از گونه های پرندگان هم وحشی و هم اهلی ميزبان بيماري هستند . مرغها آسیب پذیرترین و مستعد ترین پرندگان در برابر این بیماری هستند و اردک و بوقلمون کمترین آسیب پذیری را در برابر این بیماری دارند . یک نوع از عوامل انتقال این نوع بیماری در برخی از پرندگان وحشی یافت می شود . بایستی به این مورد توجه کرد که میزان مرگ و میر در دوران این بیماری در میان بسیاری از پرندگان به کشش ویروس بستگی دارد . <br />
<br />
اشاعه بيماري ارتباط مستقیم با ترشحات و بخصوص مدفوع پرندگان درگیر با بیماری دارد .  <br />
ـ غذای آلوده <br />
ـ آب آلوده <br />
ـ وسایل آلوده <br />
ـ محیط و محوطه آلوده <br />
ـ لباسهای آلوده افراد مرتبط با پرندگان <br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">منابع ویروس</span> <br />
▪ ترشحات  دستگاه تنفسی <br />
▪ مدفوع آلوده <br />
▪ تمامی قسمتهای لاشه پرنده بیمار <br />
ویروس این بیماری در خلال دوران بیماری و در دوره ایی محدود و در طول دوران نقاهت میتواند پخش شود .همچنین برخی از پرندگان قادر هستند که ویروس نیوکاسل را برای مدت یکسال با خود حمل کرده و در محیط پخش کنند . <br />
<br />
نحوه بروز بیماری بیماری نیوکاسل در بسیاری از کشورهای جهان ، بومی و خاص همان مناطق می باشد .<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">ضایعات کلینیکی</span><br />
<br />
▪ نشانه های تنفسی و عصبی : <br />
ـ سرفه کردن و نفس نفس زدن <br />
ـ بالهای افتاده و آویزان <br />
ـ پاهای کشیده <br />
ـ پیچیدگی سر و گردن <br />
ـ افسردگی و عدم انجام فعالیتهای عادی <br />
ـ فلج شدن کامل پرنده <br />
ـ تخم مرغهای پرندگان آلوده، پوسته های زبر و یا نازک دارند و همچنین آلبومین آنها می تواند حالت آبکی داشته باشد . تولید تخم مرغ کم شده و در برخی مواقع نیز تولید قطع می شود .مدفوع پرندگان مبتلا اسهالی بوده و سبز رنگ است . همچنین تورم در بافتهای اطراف چشم و گردن پرندگان درگیر با این بیماری دیده می شود .<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">● میزان مرگ و میر: </span><br />
میزان مرگ و میر در دوران این بیماری به عوامل زیر بستگی دارد : <br />
▪ میزان کشندگی ویروس مورد نظر <br />
▪ چگونگی پاسخ دادن به ایمنی واکسن <br />
▪ وضعیت محیطی <br />
▪ وضعیت گله <br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">● ضایعات : </span><br />
پرندگان زیادی را بایستی مورد آزمایش قرار داد تا ضایعات خاصی را در یک جمعیت مورد توجه قرار داد.تشخیص این بیماری را بایستی تا پس از جداسازی ویروس و شناسایی کامل آن به تعویق انداخت .ضایعاتی که در این بیماری ممکن است یافت شود عبارتند از : <br />
▪ دیده شدن پرخونی و در برخی از مواقع خونریزی در مخاط نای <br />
▪ ادم ، خونریزی و یا نکروز و التهاب در بافتهای لنفاوی و یا موکوس دیواره روده <br />
▪ ادم ، خونریزی و یا حتی از بین رفتن و فساد تخمدانها <br />
▪ ادم در اطراف بافتهای پیش از نای در گردن و بخصوص در محل ورودی ناي و خونريزي در پيش معده<br />
<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">این بیماری ممکن است که با برخی از بیماریها اشتباه گرفته شود . </span><br />
<br />
این بیماریها عبارتند از : <br />
▪ Fowl Cholera <br />
▪ Avian Influenza <br />
▪ Laryngotracheitis <br />
▪ Fowl Pox Diphteritic Form <br />
<br />
▪ Mycoplasmosis <br />
▪ Infectious Bronchitis <br />
همچنین ممکن است به اشتباه برخی از اختلالات مدیریتی مانند فقر آب ، غذا یا هوا تشخیص داده شود . <br />
<br />
<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">● آزمایشهای سرولوژیک : </span><br />
▪ Elisa و HI<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">● نمونه گیری :</span> <br />
نمونه های لازم برای تشخیص این بیماری از کلوآک ، نای یا مدفوع پرندگان زنده گرفته می شود . همچنین میتوان نمونه گیری از مدفوع و یا ارگانهای مشترک پرندگان مرده را صورت داد . <br />
<br />
<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">● اقدامات بهداشتی : </span><br />
▪ جداسازی مطلق و شدید در هنگام بروز این بیماری <br />
▪ نابودی تمامی پرندگان مبتلا و همچنین پرندگانی که در معرض ارتباط مستقیم با این بیماری قرار داشته اند . <br />
▪ ضدعفونی کامل و دقیق محوطه های درگیر و غیر درگیر <br />
▪ انهدام درست و صحیح لاشه ها <br />
▪ کنترل میزان آفتها در گله <br />
▪ پرهیز و اجتناب از تماس با پرندگانی که وضعیت سلامتی مشخصی ندارند <br />
▪ کنترل میزان رفت و آمد افراد <br />
▪ بهتر است که تمامی طیور موجود در فارم همسن باشند<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">● پیشگیری و کنترل : </span><br />
<br />
واکسیناسیون با واکسنهای امولوسیون روغنی و همچنین واکسنهای زنده میتواند بصورت چشمگیری سبب کاهش تلفات در گله های طیور بشود .واکسن B۱ زنده و لاسوتا واوينيو و يا كلون بایستی در آب آشامیدنی حل شود  .جوجه های سالم بایستی هرچه زودتر بین روزهای یکم تا هفتم زندگی واکسینه شوند ، ولی تاخیر در واکسیناسیون اثرات واکسن را در هفته های دوم یا سوم کاهش می دهد .برخی از عفونتها مانند مایکوپلاسما ممکن است واکنش واکسن را شدیدتر کند . در این موارد می توان از واکسنهای با ویروس کشته شده استفاده کرد .<br />
<br />
 <br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color"> يك مقاله ديگر در خصوص نيوكاسل</span><br />
<br />
<span style="color: #0000CD;" class="mycode_color"> تاریخچه بیماری:</span><br />
بیماری نیوكاسل برای اولین بار در سال 1926 در جاوه اندونزی و شهر نیوكاسل انگلستان گزارش گردید. در انگلستان با برقراری قرنطینه و كشتار دسته جمعی طیور مبتلا و با نابودی طیور در معرض سرایت و نیز با ضدعفونی لانه های آلوده بیماری را كنترل كردند. ولی در جاوه اندونزی مبارزه به صورتی انجام شد كه كانون اصلی بیماری نابود نگردید و می توان ادعا نمود كه منشاء و سرچشمه انتشار و آلودگی بیماری در دنیا از این ناحیه می باشد. در حال حاضر بیماری نیوكاسل در تمام دنیا تحت كنترل درآمده است. در كشور ما هم زمان با ورود جوجه یك روزه در سال 1329 شمسی از خارج و توسعه صنایع مرغداری در كشور این بیماری نیز مشاهده شد. از آن زمان تاكنون بیماری هر چند سال به صورت همه گیری ظاهر می شود. در سال های اخیر به دلیل رشد روز افزون صنعت مرغداری اهمیت این بیماری بیشتر مورد توجه قرار گرفته است و همواره به عنوان مهمترین عامل تهدید كننده طیور صنعتی و سنتی مطرح بوده است.<br />
گزارش های موجود از تلفات وارده در سال های گذشته، حكایت از تلفات تا 100% در مرغداری های صنعتی و سنتی دارد. براساس برآورد مسئولان ذیربط خسارت وارده به بخش طیور در هنگام شیوع این بیماری بیش از میلیاردها تومان می باشد.<br />
<span style="color: #0000CD;" class="mycode_color">عامل بیماری نیوكاسل:</span><br />
عامل این بیماری، ویروس پارامیكزو ویروس است كه به خوبی در جنین تخم مرغ رشد و تكثیر می یابد. شش هفته بعد از بین رفتن علائم كلینیكی بیماری، .... ویروس را در فضولات و اعضاء درونی ميتوان یافت. خطر انتقال ویروس توسط لاشه كشتاری وجود دارد، ترشحات و مخاط چشم طیور آلوده منشاء ویروس می باشد. ویروس نیوكاسل نسبت به گرما فوق العاده حساس می باشد. پرندگان وحشی منبع آلودگی و انتشار ویروس بوده و شاید ویروس قسمتی از سیر تكاملی خود را در بدن این نوع پرندگان وحشی بگذراند.<br />
<span style="color: #0000CD;" class="mycode_color">نشانه های بیماری در جوجه ها و مرغ های جوان:</span><br />
وقتی بیماری نیوكاسل در یك مرغداری یا یك گله مرغ شایعه شد، نشانه های زیر در جوجه ها و مرغ های جوان دیده می شود:<br />
سرفه و خرخره كردن و گاهی صدای شبیه به سوت كشیدن، ناله كردن تنفس نامنظم و مشكل یا دهان باز،  كم شدن تحرك، از دست دادن اشتها، افزایش تشنگی در مراحل اولیه و فلج نسبی یا كامل، لرزش عضلات، تغییر جهت و چرخش و برگشت سر به پشت یا به زیر شكم، دور خود چرخیدن، معلق زدن و مرگ و میر در این جوجه ها فوق العاده بالا بوده و گاهی به صددرصد می رسد.<br />
<span style="color: #0000CD;" class="mycode_color">نشانه های بیماری:</span><br />
بیماری نیوكاسل فوق العاده واگیردار بوده و دستگاه تنفسی و عصبی را مبتلا می كند. نیوكاسل بیشتر مرغ و خروس را مبتلا كرده و سایر گونه های طیور نظیر  اردك و بوقلمون را نیز مبتلا می كند.<br />
<span style="color: #0000CD;" class="mycode_color">علائم درمانگاهی بیماری نیوكاسل عبارتند از:</span><br />
اسهال آبكی سبز رنگ و بدبو، از دست دادن اشتها، ناراحتی گیجی و خواب آلودگی، خروج ترشحات از بینی، صدای ناله و خس خس، تورم سر و گردن، پیچ خوردگی سر و گردن به یك سمت بدن. همچنین بال های طیور مبتلا به بیماری آویزان شده و پاهای آنها بر روی زمین كشیده می شوند. از دیگر علائم این بیماری حركت به دور خود چینه دان پر و كشیده، تشنج، فلجی و در نهایت مرگ می باشد. مرگ و میر جوجه ها فوق العاده بوده و گاهی به صددرصد می رسد.<br />
در مرغ های تخم گذار نیز بیماری نیوكاسل باعث تولید تخم مرغ و قطع تدریجی تخم گذار می شود. بیماری نیوكاسل همچنین موجب نرم شدن پوسته تعدادی از تخم مرغ ها می گردد. تخم مرغ های كه مرغ ها در این مرحله از بیماری تولید می كنند، ناقل ویروس بیماری نیوكاسل بوده و ارزش جوجه كشي ندارند.<br />
بیماری نیوكاسل در بوقلمون ها و جوجه ها در اشكال خفیف، شدید و حاد بروز می كند و با علائمی از قبیل فلجی، عطسه و سرفه های خشك همراه می باشد. <br />
<span style="color: #0000CD;" class="mycode_color">تشخیص بیماری:</span><br />
فرم حاد بیماری را تا حدی می توان از روی نشانه های كلینیكی و كالبد گشایی تشخیص داد. ولی فرم مزمن بیماری به علت شباهت زیاد علائم آن با سایر بیماری های تنفسی اشتباه می شود. وقتی كه نشانه های تنفسی مربوط به بخش پائینی دستگاه تنفس باشد (نفس نفس زدن شدید) باید به بیماری نیوكاسل مظنون شد. سرعت انتشار بیماری نیوكاسل بهترین راهنما برای تشخیص آن است.<br />
<span style="color: #0000CD;" class="mycode_color">راه های شیوع و انتقال بیماری:</span><br />
تلفات بسیار بالای بیماری نیوكاسل سبب شده است تا به راه های شیوع آن توجه زیاد شود. انتقال بیماری به طور طبیعی از راه ترشحات، فضولات، امعاء و احشاء پرندگان آلوده و نیز تماس آنها با طیور سالم صورت می گیرد. دستگاه گوارش و تنفس پرندگان به طور طبیعی مركز اصلی انتقال و حامل بیماری است. حمل و نقل مرغ های زنده – به خصوص آنهایی كه بیماری را پشت سر گذاشته اند -–می تواند یكی از عوامل انتقال بیماری از محلی به محل دیگر باشد و علاوه بر اینها، انتقال بیماری به وسیله كارگران، وسایل و ماشین آلاتی كه با مرغداری در ارتباط هستند، نیز صورت می گیرد. همچنین ویروس بیماری از طریق هوا و آب آشامیدنی آلوده انتقال می یابد. تخم مرغ های حاصل از مرغ های مادر آلوده به بیماری ممكن است باعث انتقال بیماری به داخل ماشین جوجه كشی و محیط اطراف شود.<br />
<span style="color: #0000CD;" class="mycode_color">عوامل انتقال بیماری:</span><br />
آن دسته از مرغ های مبتلا به بیماری كه دوره اولیه (فاصله مبتلا شدن به بیماری و ظاهر شدن علائم) بیماری را می گذرانند، عامل مهم انتقال بیماری به شمار می روند. مرغ هایی كه حالت ضعف و ناتوانی پس از درمان بیماری را می گذرانند و یا بیماری را پشت سر گذاشته اند؛ در بعضی از موارد می توانند برای مدت طولانی ویروس بیماری را با خود حمل و پخش كنند.<br />
همچنین تخم مرغ هایی كه در طول دو تا چهار ماه پس از مبتلا شدن، از مرغ هایی كه سلامتی خود را پیدا كرده اند، جمع آوری شده اند، ویروس بیماری نیوكاسل را با خود همراه دارند.<br />
<span style="color: #0000CD;" class="mycode_color">راه های پیشگیری و كنترل بیماری نیوكاسل:</span><br />
مهمترین راه پیشگیری و مبارزه با این بیماری خطرناك، دور نگه داشتن طیور از ویروس عامل بیماری است. در چنین شرایطی اجرای قرنطینه (جدا نگه داشتن طیور حساس) همراه با رعایت كامل اصول بهداشتی، می تواند در كنترل بیماری بسیار مفید باشد. طیور حساس طیوری هستند كه پیش از این به بیماری نیوكاسل مبتلا نشده اند و یا از تخم مادر مبتلا به این بیماری به وجود نیامده باشند. از سوی دیگر برای جلوگیری از ابتلا و گسترش بیماری نیوكاسل فقط رعایت اصول بهداشتی كافی نیست. علاوه بر آن باید با انجام واكسیناسیون های لازم و به موقع، طیور را از مبتلا شدن به این بیماری نجات داد. باید توجه كرد كه درمان بیماری، در درجه آخر اهمیت قرار دارد.<br />
این كار نه تنها از نظر اقتصادی به صرفه نیست، بلكه موفقیت آن نیز بسیار كم است با كاهش امكان تماس ویروس بیماری و یا ورود آن به محیط پرورش می توان از شیوع این بیماری جلوگیری كرد. به طوركلی اگر پشگیری و كنترل بیماری نیوكاسل هدف باشد، باید با مدیریت بهداشت و واكسیناسیون در كنار یكدیگر به مورد اجرا گذاشته شود.<br />
<span style="color: #0000CD;" class="mycode_color">پیشگیری از طریق مدیریت و بهداشت:</span><br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">الف – جوجه كشی:</span><br />
رعایت موارد زیر در جوجه كشی به طور كامل ضروری است.<br />
1-تأسیسات جوجه كشی باید از آشیانه ها، سالن های پرورش و تأسیسات كشتارگاه دور و مجزا باشد.<br />
2-آشیانه های پرورش جوجه باید از سایر آشیانه ها كامل جدا باشد.<br />
3-جدا كردن كارگران قسمت جوجه كشی از سایر بخش ها.<br />
4-پرورش مرغ های جوان باید در محلی كاملاً جدا، دور از آشیانه مرغ های مسن و در محیطی كاملاً بهداشتی انجام گیرد.<br />
5-از ورود هر نوع وسیله نقلیه به مزرعه پیش از ضدعفونی كاملاً آن جلوگیری شود.<br />
<br />
6-مرغ هایی كه تلف شده اند، باید به دقت كامل و بدون آلودگی محیط اطراف سوزانده و نابود شوند.<br />
7-سالن های پرورش مرغ باید پیش از ریختن جوجه، شستشو و ضدعفونی شود.<br />
8-باید از مواد ضدعفونی كننده و آهك در جلوی آشیانه ها و حتی الامكان در گذرگاه های مزرعه استفاده شود.<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">ب- آشیانه های پرورش طیور</span>:<br />
رعایت موارد زیر در آشیانه های پرورش طیور به طور كامل لازم است:<br />
1- از ورود هر نوع پرنده ای به آشیانه جلوگیری شود.<br />
2-هنگام ورود كارگران به آشیانه، باید لباس آنها عوض و ضدعفونی شده باشد.<br />
3-جوجه های یكروزه باید از مراكز مطمئن و تأیید شده از سوی كارشناسان خریداری شوند.<br />
4-پرورش مرغ های جوان باید در محلی كاملاً جدا، دور از آشیانه مرغ های مسن و در محیطی كاملاً بهداشتی انجام گیرد.<br />
5-از ورود هر نوع وسیله نقلیه به مزرعه پیش از ضدعفونی كامل آن جلوگیری شود.<br />
6-مرغ هایی كه تلف شده اند، باید به دقت كامل و بدون آلودگی محیط اطراف سوزانده و نابود شوند.<br />
7-سالن های پرورش مرغ باید پیش از ریختن جوجه، شستشو و ضدعفونی شوند.<br />
8-باید از مواد ضدعفونی كننده و آهك در جلوی آشیانه ها و حتی الامكان در گذرگاه های مزرعه استفاده شود.<br />
ج – كشتارگاه ، كارخانه تولید فرآورده های طیور و بسته بندی:<br />
<span style="color: #0000CD;" class="mycode_color">موارد زیر باید رعایت شوند:</span><br />
ضدعفونی، شستشو و تمیز كردن وسایل، لوازم و محیط كشتارگاه طیور و كارخانه در زمان های مختلف به خصوص در زمان شیوع بیماری لازم است.<br />
<span style="color: #0000CD;" class="mycode_color">مبارزه و پیشگیری به وسیله واكسیناسیون:</span><br />
یكی از مؤثرترین راه های پیشگیری و مبارزه با شیوع بیماری نیوكاسل، استفاده از واكسن مخصوص است. برای ایمن نمودن طیور در مقابل این بیماری از راه واكسیناسیون، دستور یا برنامه یكسانی وجود ندارد، بلكه در مناطق مختلف با روش های خاصی صورت می گیرد.<br />
برنامه واكسیناسیون جوجه ها باید با توجه به نوع آب و هوای منطقه، نوع واكسن و دستور دامپزشك باشد.<br />
<br />
1-سعی شود طیور همسن پرورش داده و همزمان واكسینه نمود.<br />
2-فاصله بین دو واكسیناسیون حداقل یك هفته باشد.<br />
3-واكسن تازه باشد و در نگهداری و حمل و نقل آن رعایت دستورات كارخانه سازنده به عمل آید. (در دمای یخچال های معمولی نگهداری شود و هنگام حمل و نقل در ظروف سر بسته محتوی یخ باشد.)<br />
4-ظروف محتوی واكسن نباید در معرض مستقیم نور آفتاب قرار گیرند.<br />
5-ظروفی كه در آنها واكسن می ریزند نباید 3 تا 4 روز قبل از آن به مواد ضدعفونی كننده آغشته شده باشند.<br />
6-برای رقیق نمودن واكسن و یا مصرف آن به فرم خوراكی نباید از آبهای كلردار یا محتوی سایر مواد ضدعفونی كننده استفاده گردد.<br />
7-گله ای كه مورد واكسیناسیون قرار می گیرد كاملاً سالم باشد و از واكسینه نمودن طیور غیر سالم و بیماری خودداری گردد.<br />
8-بلافاصله بعد از واكسناسیون به مدت 48-24 ساعت همواره با اب می باید آنتی بیوتیك داد و دمای سالن را بین 2 تا 3 درجه سانتیگراد بالا برد.<br />
9-واكسن آماده شده را حداكثر در ظروف به مدت 2-1 ساعت می باید مصرف نمود.<br />
منبع : دکتر محمد موذن]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[سندرم مرگ ناگهاني SDS یا سکته]]></title>
			<link>https://parandeban.com/Thread-%D8%B3%D9%86%D8%AF%D8%B1%D9%85-%D9%85%D8%B1%DA%AF-%D9%86%D8%A7%DA%AF%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%8A-SDS-%DB%8C%D8%A7-%D8%B3%DA%A9%D8%AA%D9%87</link>
			<pubDate>Sat, 30 Jun 2012 20:15:20 +0430</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://parandeban.com/member.php?action=profile&uid=2137">nazmi</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://parandeban.com/Thread-%D8%B3%D9%86%D8%AF%D8%B1%D9%85-%D9%85%D8%B1%DA%AF-%D9%86%D8%A7%DA%AF%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%8A-SDS-%DB%8C%D8%A7-%D8%B3%DA%A9%D8%AA%D9%87</guid>
			<description><![CDATA[عرضه سندرم مرگ ناگهاني كه از آن به عنوان سكته ياد مي شود تلفات ۵/۰ تا ۵ درصد در واحد هاي پرورش مرغ گوشتي دارد . <br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">تشخیص </span><br />
بدن در وضعیت خوب با لوله گوارش پر و بدون هیچ علامت و گاهي خلط در ريه ها ديده مي شود . وجود لخته هاي خون در دهليز ها نيز گاهي مشاهده مي گردد . كيسه صفرا خالي و ماهيچه هاي سينه و ران رنگ پريده اند .  <br />
گاهي خون در ريه ها و ادم عمومي نيز ديده مي شود . <br />
<br />
اين ادم از حالت مایع کف آلود در برونش ها تا مایعی که فضاهای حفره پشتی سینه را پر میکند متغییر است . البته 25 درصد جوجه ها ششهای طبیعی دارند .<br />
<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">سن وقوع سکته </span><br />
<br />
 تلفات ناشی از وقوع سكته ممکن است از دو روزگی تا پایان دوره وجود داشته باشد و حداکثر تلفات در مناطق مختلف متفاوت باشد .گزارشات تلفات را بین 21 و 27 روزگی را هم  بیان کرده اند . میزان تلفات ناشی از سکته متفاوت بوده که از 5/ تا 5 و حداکثر تا 77 درصد هم مشاهده شده .<br />
<br />
 <span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">ارتباط جنس با وقوع بيماري</span><br />
<br />
سکته در نر ها بیشتر از ماده ها بوده به طوری که 70 درصد تلفات ناشی از سکته در گله های مخلوط مربوط به نرهاست . <br />
غلظت سرمی یکسری مواد معدنی مانند کلسیم ، مس، روی، پتاسیم ، سدیم و فسفر پس از مرگ تغییر پیدا کرده اند . <br />
جوجه ها ی تلف شده دقایقی قبل از مرگ دارای رفتار مشابهی با بقیه جوجه ها بودند و درست پس از مرگ ، حمله ناگهانی به علت از دست دادن تعادل ، بال بال زدن شدید و انقباضات شدید ماهیچه ای ایجاد گردید . بعضی از جوجه ها یی که به علت سکته تلف میشوند موقع مرگ جیغ میکشند تعادلشان را از دست میدهند به پشت یا سینه می افتند .<br />
<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">عوامل موثر در وقوع سکته</span> <br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">الف</span> ) <span style="color: #0000CD;" class="mycode_color">حساسیت های نژادی و وراثت : </span>در وراثت در بین سویه مادری و پدری ، والد مادری ارتباط بیشتری جود دارد .<br />
<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">ب</span>) <span style="color: #0000CD;" class="mycode_color">عوامل محیطی : </span>بیشتر محققین تنوع زیاد در میزان وقوع سكته را به تغذیه نسبت میدهند و عوامل محیطی متعددی از قبیل صدا ، تراکم ، تنش حرارتی یا اثرات متقابل را در وقوع آن دخیل میدانند . میزان تلفات حاصل از سكته در دی ماه بالاترین و در تیر ماه پایین ترین حد قرار دارد و افزایش وقوع تلفات در ماههای سرد سال گزارش شده است .<br />
<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">ج</span>) <span style="color: #0000CD;" class="mycode_color">نور :</span>  شدت زیاد نور وقوع سكته را افزایش میدهد . نتایج اکثر تحقیقات نشان میدهند که برنامه نوردهی شدت این بیماری را کاهش میدهد . اما نقش نور در بیماری زایی sds شناخته نشده است . همچنین بالا بودن سطح ملاتونین خون این عارضه را افزایش میدهد . <br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">د</span>) <span style="color: #0000CD;" class="mycode_color">تغذیه : </span>عواملی چون سرعت رشد ،پروتئین های جیره ، چربی ها ، دانه غلات ، ویتامین ها ، مواد معدنی و پلت نمودن جيره ، روی وقوع sds موثرند . مطابق آزمایشات انجام شده کمیت و کیفیت پروتئین جیره در کاهش سکته نقش دارد . البته این نتایج ثابت نیستند به عنوان مثال فقط در بعضی موارد مصرف روغن گیاهی نسبت به حیوانی وقوع سکته را کاهش مدهد . همچنین مصرف زیاد گندم و ذرت کم در جیره سکته را افزایش میدهد . حبه کردن با بخار و فشار حساسیت به سکته را زیاد میکند مصرف زیاد پروتئین نیز ابتلا به این سندرم را افزایش میدهد . و افزودن استیل سالسیلیک اسید به جیره کل تلفات را کاهش میدهد . ولی بر روی وقوع سکته اثری ندارد . تجویز بیکربنات پتاسیم  در آب آشامیدنی به مدت سه روز تلفات را کاهش میدهد و مخلوط ۳ تا ۶ کیلوگرم از آن در هر تن خوراک تلفات را تا سطح قابل قبولی کم مي كند و این شاید به علت تاثیر غیر مستقیم نمک زیاد جیره بر وقوع آسیت باشد روشن است که سندرم مرگ ناگهانی در اثر سرعت زیاد رشد به واسطه برخی تغییرات متابولیسم و به خصوص تعادل اسید و باز بدن رخ میدهد . این سندرم را با تغییردر تغذیه و یا مدیریت که موجب کاهش رشد میشود میتوان ریشه کن نمود .<br />
<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">ه</span>) <span style="color: #0000CD;" class="mycode_color">محدودیت غذایی و سرعت رشد</span> :  محدودیت غذایی با کم کردن سرعت رشد وقوع سکته را کاهش میدهد . همچنین افزایش پروتئین در جیره ابتدای دوره با کاهش تنش فشار روی سیستم قلب و عروق ،تلفات اول دوره را کم میکند . معمولا مرغ های درشت تر بیشتر دچار سکته میشوند .<br />
<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">ی</span>) <span style="color: #0000CD;" class="mycode_color">اثر برخی ویتامین ها در سکته</span> :  بین میزان بیوتین غذا و سکته قلبی پرنده ها رابطه ای وجود دارد . معمولا میزان بیوتین موجود در کبد جوجه های تلف شده کمتر از میزان بیوتین کبد جوجه های سالم است . کمبود بیوتین در جیره های که دارای چربی بالا هستند خطر مرگ ناگهانی را کاهش میدهد و علت آن تغییر در سنتز پروستاگلاندین است که در تضاد با عمل قلب میباشد . کاهش پروستاگلاندین در بافت قلب همراه با کمبود بیوتین دیده میشود از این رو استفاده از بیوتین تا حدودی سبب پیشگیری از این سندرم میگردد . میزان پیشنهاد شده بیوتین در جیره غذایی 300 تا 400 پی پی بی است که به مراتب بالاتر از حدی است که در جیره های عادی مورد استفاده قرار میگیرد . علاوه بر بیوتین ، اضافه نمودن 3 گرم تیامین و 5 گرم پیریدوکسین در هر تن غدا سبب کاهش تلفات سنرم مرگ ناگهانی در گله میشود .<br />
منبع : <span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">دکتر محمد موذن</span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[عرضه سندرم مرگ ناگهاني كه از آن به عنوان سكته ياد مي شود تلفات ۵/۰ تا ۵ درصد در واحد هاي پرورش مرغ گوشتي دارد . <br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">تشخیص </span><br />
بدن در وضعیت خوب با لوله گوارش پر و بدون هیچ علامت و گاهي خلط در ريه ها ديده مي شود . وجود لخته هاي خون در دهليز ها نيز گاهي مشاهده مي گردد . كيسه صفرا خالي و ماهيچه هاي سينه و ران رنگ پريده اند .  <br />
گاهي خون در ريه ها و ادم عمومي نيز ديده مي شود . <br />
<br />
اين ادم از حالت مایع کف آلود در برونش ها تا مایعی که فضاهای حفره پشتی سینه را پر میکند متغییر است . البته 25 درصد جوجه ها ششهای طبیعی دارند .<br />
<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">سن وقوع سکته </span><br />
<br />
 تلفات ناشی از وقوع سكته ممکن است از دو روزگی تا پایان دوره وجود داشته باشد و حداکثر تلفات در مناطق مختلف متفاوت باشد .گزارشات تلفات را بین 21 و 27 روزگی را هم  بیان کرده اند . میزان تلفات ناشی از سکته متفاوت بوده که از 5/ تا 5 و حداکثر تا 77 درصد هم مشاهده شده .<br />
<br />
 <span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">ارتباط جنس با وقوع بيماري</span><br />
<br />
سکته در نر ها بیشتر از ماده ها بوده به طوری که 70 درصد تلفات ناشی از سکته در گله های مخلوط مربوط به نرهاست . <br />
غلظت سرمی یکسری مواد معدنی مانند کلسیم ، مس، روی، پتاسیم ، سدیم و فسفر پس از مرگ تغییر پیدا کرده اند . <br />
جوجه ها ی تلف شده دقایقی قبل از مرگ دارای رفتار مشابهی با بقیه جوجه ها بودند و درست پس از مرگ ، حمله ناگهانی به علت از دست دادن تعادل ، بال بال زدن شدید و انقباضات شدید ماهیچه ای ایجاد گردید . بعضی از جوجه ها یی که به علت سکته تلف میشوند موقع مرگ جیغ میکشند تعادلشان را از دست میدهند به پشت یا سینه می افتند .<br />
<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">عوامل موثر در وقوع سکته</span> <br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">الف</span> ) <span style="color: #0000CD;" class="mycode_color">حساسیت های نژادی و وراثت : </span>در وراثت در بین سویه مادری و پدری ، والد مادری ارتباط بیشتری جود دارد .<br />
<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">ب</span>) <span style="color: #0000CD;" class="mycode_color">عوامل محیطی : </span>بیشتر محققین تنوع زیاد در میزان وقوع سكته را به تغذیه نسبت میدهند و عوامل محیطی متعددی از قبیل صدا ، تراکم ، تنش حرارتی یا اثرات متقابل را در وقوع آن دخیل میدانند . میزان تلفات حاصل از سكته در دی ماه بالاترین و در تیر ماه پایین ترین حد قرار دارد و افزایش وقوع تلفات در ماههای سرد سال گزارش شده است .<br />
<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">ج</span>) <span style="color: #0000CD;" class="mycode_color">نور :</span>  شدت زیاد نور وقوع سكته را افزایش میدهد . نتایج اکثر تحقیقات نشان میدهند که برنامه نوردهی شدت این بیماری را کاهش میدهد . اما نقش نور در بیماری زایی sds شناخته نشده است . همچنین بالا بودن سطح ملاتونین خون این عارضه را افزایش میدهد . <br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">د</span>) <span style="color: #0000CD;" class="mycode_color">تغذیه : </span>عواملی چون سرعت رشد ،پروتئین های جیره ، چربی ها ، دانه غلات ، ویتامین ها ، مواد معدنی و پلت نمودن جيره ، روی وقوع sds موثرند . مطابق آزمایشات انجام شده کمیت و کیفیت پروتئین جیره در کاهش سکته نقش دارد . البته این نتایج ثابت نیستند به عنوان مثال فقط در بعضی موارد مصرف روغن گیاهی نسبت به حیوانی وقوع سکته را کاهش مدهد . همچنین مصرف زیاد گندم و ذرت کم در جیره سکته را افزایش میدهد . حبه کردن با بخار و فشار حساسیت به سکته را زیاد میکند مصرف زیاد پروتئین نیز ابتلا به این سندرم را افزایش میدهد . و افزودن استیل سالسیلیک اسید به جیره کل تلفات را کاهش میدهد . ولی بر روی وقوع سکته اثری ندارد . تجویز بیکربنات پتاسیم  در آب آشامیدنی به مدت سه روز تلفات را کاهش میدهد و مخلوط ۳ تا ۶ کیلوگرم از آن در هر تن خوراک تلفات را تا سطح قابل قبولی کم مي كند و این شاید به علت تاثیر غیر مستقیم نمک زیاد جیره بر وقوع آسیت باشد روشن است که سندرم مرگ ناگهانی در اثر سرعت زیاد رشد به واسطه برخی تغییرات متابولیسم و به خصوص تعادل اسید و باز بدن رخ میدهد . این سندرم را با تغییردر تغذیه و یا مدیریت که موجب کاهش رشد میشود میتوان ریشه کن نمود .<br />
<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">ه</span>) <span style="color: #0000CD;" class="mycode_color">محدودیت غذایی و سرعت رشد</span> :  محدودیت غذایی با کم کردن سرعت رشد وقوع سکته را کاهش میدهد . همچنین افزایش پروتئین در جیره ابتدای دوره با کاهش تنش فشار روی سیستم قلب و عروق ،تلفات اول دوره را کم میکند . معمولا مرغ های درشت تر بیشتر دچار سکته میشوند .<br />
<br />
<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">ی</span>) <span style="color: #0000CD;" class="mycode_color">اثر برخی ویتامین ها در سکته</span> :  بین میزان بیوتین غذا و سکته قلبی پرنده ها رابطه ای وجود دارد . معمولا میزان بیوتین موجود در کبد جوجه های تلف شده کمتر از میزان بیوتین کبد جوجه های سالم است . کمبود بیوتین در جیره های که دارای چربی بالا هستند خطر مرگ ناگهانی را کاهش میدهد و علت آن تغییر در سنتز پروستاگلاندین است که در تضاد با عمل قلب میباشد . کاهش پروستاگلاندین در بافت قلب همراه با کمبود بیوتین دیده میشود از این رو استفاده از بیوتین تا حدودی سبب پیشگیری از این سندرم میگردد . میزان پیشنهاد شده بیوتین در جیره غذایی 300 تا 400 پی پی بی است که به مراتب بالاتر از حدی است که در جیره های عادی مورد استفاده قرار میگیرد . علاوه بر بیوتین ، اضافه نمودن 3 گرم تیامین و 5 گرم پیریدوکسین در هر تن غدا سبب کاهش تلفات سنرم مرگ ناگهانی در گله میشود .<br />
منبع : <span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">دکتر محمد موذن</span>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[مکانیسم عملکرد سیستم ایمنی طیور]]></title>
			<link>https://parandeban.com/Thread-%D9%85%DA%A9%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D8%B9%D9%85%D9%84%DA%A9%D8%B1%D8%AF-%D8%B3%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D9%85-%D8%A7%DB%8C%D9%85%D9%86%DB%8C-%D8%B7%DB%8C%D9%88%D8%B1</link>
			<pubDate>Wed, 20 Jun 2012 22:01:52 +0430</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://parandeban.com/member.php?action=profile&uid=2137">nazmi</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://parandeban.com/Thread-%D9%85%DA%A9%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D8%B9%D9%85%D9%84%DA%A9%D8%B1%D8%AF-%D8%B3%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D9%85-%D8%A7%DB%8C%D9%85%D9%86%DB%8C-%D8%B7%DB%8C%D9%88%D8%B1</guid>
			<description><![CDATA[مکانیسم عملکرد سیستم ایمنی طیور<br />
<br />
در صنعت طیور ناگزیر ازمحافظت پرندگان علیه طیف وسیعی از بیماریها می باشیم پاسخگویی به این سوال که چرا پرندگان قادر به محافظت از خود نیستند؟ آسان نبوده وباید ابتدا از پیچیدگی سیستم ایمنی طیور آگاهی یابیم .<br />
سیستم ایمنی جوجه شامل بوریس فابریسیوس ، تیموس ، مغز استخوان ، طحال ،غده هاردین ، لوزه های سکومی ، گره های لنفاوی اولیه می باشد اعمال اصلی سیستم ایمنی به وسیله سلولهای تخصص یافته یعنی لنفوسیت ها که به وسیله سیستم رتیکولواندوتلیال حمایت می شوند انجام می شود سیستم ایمنی با سلولهای دودمان لنفوسیت ها که در خلال اولین هفته انکوباسیون کیسه زرده جنین منشا می گیرند اغاز می گردد سلولهای دودمان به تیموس و بورس فابریسیون مهاجرت میکنند این سلولها در تیموس به صورت سلولهای Tو در بورس فابریسیوس به صورت سلولهای Bبالغ میگردند تیموس وبورس فابریسیوس به عنوان بافتهای لنفاوی مرکزی تلقی شده و فراهم اوردنده سلولهای B و T برای سایر ساختمانهای لنفاوی می باشند 2 یا 3 روز قبل از خروج جوجه ازتخم سلولهای T  شروع به ترک تیموس می کنند ازاد شدن سلولهای T از تیموس تا مرحله بلوغ جنسی ادامه می یابد سلولهای B تقریبا از روز پانزدهم انکوباسیون مهاجرت از بورس را آغاز می کنند مهاجرت اصلی سلولهای B قبل از سن 9هفتگی به وقوع می پیوندد وفعالیت بورس قبل از بلوغ جنسی از بین می رود متعاقب فرایند بلوغ سلولهای T و B در تیموس وبورس ازهر یک از دونوع سلولهای فوق الذکر در سایر اعضا لنفاوی بذرافشانی می گردد علاوه براین هرکدام ازاین دونوع سلول در جریان خون به گردش در می ایند مقدار لنفوسیت های T و B در جریان خون به ترتیب 70 و 30 درصد می باشد .<br />
<br />
ایمنی سلولی<br />
<br />
سلولهای T بالغ یک سیستم شناسایی آنتی ژن رابوجود آورده و همچنین دارای توانایی ژن رابوجود آورده و همچنین دارای توانایی تولیدبرخی مواد می باشند که در ایمنی سلولی نقش مهمی ایفا می کنند درضمن ، لنفوسیت های Tدرفعال ساختن لنفوسیت های Bدخیل هستند به دنبال عفونت سلولهای T با تولید مواد زیر به آن پاسخ میدهند :<br />
<br />
1- سلولهای خاطره ای<br />
<br />
2- سلولهای عمل کننده اختصاصی<br />
<br />
3- سلولهای مهار کننده<br />
<br />
سلولهای B بالغ تا حدود سن 8 هفتگی به مهاجرت خود از بورس به سایراعضا لنفاوی ادامه می دهند سطح سلول B در زمان خروج از بورس با آنتی بادیهای غیر اختصاصی پوشیده شده است پاسخ این سلولها در برابر عفونت تولید دونوع سلول می باشد :<br />
<br />
1- سلولهای خاطره ای<br />
<br />
2- سلولهای تولید کننده آنتی بادی<br />
<br />
آنتی بادی تولیدشده در پاسخ اولیه علیه عفونت از نوع Igm می باشد و به دنبال آن IgG تولید می شود در صورت تکرار عفونت توسط عامل عفونی مشابه عمده ترین آنتی بادی تولید شده از نوع IgGمی باشد پلاسموسیت های واقع در مناطق زیرین بافتهای پوششی تولید نوع سومی از انتی بادی به نام IgAرا به عهده دارند این نوع آنتی بادی درپیشگیری ازتهاجم سطحی موثر می باشد .<br />
<br />
پاسخ ایمنی<br />
<br />
مکانیسم پاسخهای ایمنی فقط هنگامی فعال می گردد که بافتهای میزبان توسط یک انتی ژن خارجی نظیر عفونت ویروسی یا باکتریایی مورد تهاجم واقع شود سرعت پاسخ ایمنی به تعداد دفعات مواجه شدن با انتی ژن بستگی داشته درحالی که شدت پاسخ ایمنی به کفایت ایمنی جوجه ارتباط دارد با این حال کفایت ایمنی خود به موارد زیر بستگی دارد :<br />
<br />
1- تکامل سیستم ایمنی<br />
<br />
2- وجود عوامل تضعیف کننده ایمنی<br />
<br />
3- شدت عفونت<br />
<br />
4- وضعیت تغذیه ای<br />
<br />
5- عفونتهای مختلط<br />
<br />
6- عفونتهای اضافه شده<br />
<br />
7- سایر موارد<br />
<br />
 <br />
<br />
در شرایط تجارتی درگله هایی که در معرض عفونتهای درمانگاهی یا تحت درمانگاهی ناشی ازموارد ذیل می باشند پاسخ ایمنی کمتراز حد مطلوب به دفعات مشاهده می گردد<br />
<br />
1- بیماری بورس عفونی<br />
<br />
2- سندرم سوجذب<br />
<br />
3- عفونتهای ناشی از رئوویروس ها<br />
<br />
4- عفونتهای ناشی از آدنوویروس ها<br />
<br />
5- عفونت ناشی از ویروس رتیکولواندوتلیوز<br />
<br />
6- مسمومیت با سموم قارچی<br />
<br />
7- کوکسیدیوز<br />
<br />
تحت شرایط ایجاد کننده استرس از قبیل گرما، سرمای شدید ، تراکم زیاد گله ، غلظت زیاد آمونیاک و نوسانات شدید جوی نیز پاسخ ایمنی کمتراز میزان مطلوب می باشد<br />
<br />
عفونتهای مختلط رایج<br />
<br />
تحت شرایط تجاری ، بروز عفونت های مختلط بیش از ان که یک استثنا باشد معمولا به عنوان یک قاعده مطرح است در برخی از موارد عوامل استرس زا از طریق ممانعت نمودن از بروز پاسخ ایمنی ، قادر به مستعد نمودن از بروز پاسخ ایمنی قادر به مستعد کردن جوجه نسبت به عفونت هستند متداولترین دلائل پذیرفته شده برای بروز پاسخ ایمنی کمتر از حد مطلوب عبارتند از :<br />
<br />
1- تخریب نسبی یاکامل سیستم ایمنی<br />
<br />
2- هضم ضعیف مواد مغذی<br />
<br />
3- جذب ضعیف مواد مغذی<br />
<br />
4- اجرای بیش از حد برنامه های واکسیناسیون<br />
<br />
5- عفونت های مختلط یا اضافه شده<br />
<br />
6- عدم کفایت ایمنی<br />
<br />
7- عفونتهای مزمن<br />
<br />
8- برخی ترکیبات داروئی<br />
<br />
برخی از بیماریهایی که از نظر اقتصادی حائز اهمیت زیاد می باشند در میان گله های طیور تجارتی حالت آندمیک دارند عوامل ایجاد کننده این بیماری ها به طور شایع در محیط مزرعه یافت می شوند و به اسانی بین گله ها انتقال می یابند بعضی ویروسها و باکتریها از طریق تخم مرغ به جوجه تازه خارج شده از تخم انتقال می یابند بعضی از عوامل عفونی ، جدا از ایجاد واگیری و مرگ و میر، به علت گرایش به سیستم ایمنی ، تضعیف کننده این سیستم می باشند .<br />
<br />
برنامه های واکسیناسیون<br />
<br />
به منظور کنترل موثر بیماریهای عفونی ، انواع برنامه های واکسیناسیون اجرا می گردند با بکار بردن واکسن حاوی ویروس زنده ، عفونتی خفیف آغاز می شود که واکنش ایمنی و تولید آنتی بادی های اختصاصی را به دنبال دارد تجویز واکسنهای زنده به جوجه هایی که در دوره کمون بیماری به سر می برند و یا مبتلا به بیماری تحت درمانگاهی هستند با بروز یک واکنش شدید همراه می باشد گله هایی که بدین ترتیب تحت تاثیر قرار میگیرند نشانه های درمانگاهی اختصاصی برای نوع ویروس واکسن را بروز می دهند علاوه براین دوره عفونت به طول خواهد انجامید موفقیت یک برنامه واکسیناسیون به سطح انتی بادی مادری ، کفایت ایمنی ، عفونتهای همراه و عوامل استرس زا بستگی دارد .<br />
<br />
 دکترمهران حائری - فصلنامه چکاوک]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[مکانیسم عملکرد سیستم ایمنی طیور<br />
<br />
در صنعت طیور ناگزیر ازمحافظت پرندگان علیه طیف وسیعی از بیماریها می باشیم پاسخگویی به این سوال که چرا پرندگان قادر به محافظت از خود نیستند؟ آسان نبوده وباید ابتدا از پیچیدگی سیستم ایمنی طیور آگاهی یابیم .<br />
سیستم ایمنی جوجه شامل بوریس فابریسیوس ، تیموس ، مغز استخوان ، طحال ،غده هاردین ، لوزه های سکومی ، گره های لنفاوی اولیه می باشد اعمال اصلی سیستم ایمنی به وسیله سلولهای تخصص یافته یعنی لنفوسیت ها که به وسیله سیستم رتیکولواندوتلیال حمایت می شوند انجام می شود سیستم ایمنی با سلولهای دودمان لنفوسیت ها که در خلال اولین هفته انکوباسیون کیسه زرده جنین منشا می گیرند اغاز می گردد سلولهای دودمان به تیموس و بورس فابریسیون مهاجرت میکنند این سلولها در تیموس به صورت سلولهای Tو در بورس فابریسیوس به صورت سلولهای Bبالغ میگردند تیموس وبورس فابریسیوس به عنوان بافتهای لنفاوی مرکزی تلقی شده و فراهم اوردنده سلولهای B و T برای سایر ساختمانهای لنفاوی می باشند 2 یا 3 روز قبل از خروج جوجه ازتخم سلولهای T  شروع به ترک تیموس می کنند ازاد شدن سلولهای T از تیموس تا مرحله بلوغ جنسی ادامه می یابد سلولهای B تقریبا از روز پانزدهم انکوباسیون مهاجرت از بورس را آغاز می کنند مهاجرت اصلی سلولهای B قبل از سن 9هفتگی به وقوع می پیوندد وفعالیت بورس قبل از بلوغ جنسی از بین می رود متعاقب فرایند بلوغ سلولهای T و B در تیموس وبورس ازهر یک از دونوع سلولهای فوق الذکر در سایر اعضا لنفاوی بذرافشانی می گردد علاوه براین هرکدام ازاین دونوع سلول در جریان خون به گردش در می ایند مقدار لنفوسیت های T و B در جریان خون به ترتیب 70 و 30 درصد می باشد .<br />
<br />
ایمنی سلولی<br />
<br />
سلولهای T بالغ یک سیستم شناسایی آنتی ژن رابوجود آورده و همچنین دارای توانایی ژن رابوجود آورده و همچنین دارای توانایی تولیدبرخی مواد می باشند که در ایمنی سلولی نقش مهمی ایفا می کنند درضمن ، لنفوسیت های Tدرفعال ساختن لنفوسیت های Bدخیل هستند به دنبال عفونت سلولهای T با تولید مواد زیر به آن پاسخ میدهند :<br />
<br />
1- سلولهای خاطره ای<br />
<br />
2- سلولهای عمل کننده اختصاصی<br />
<br />
3- سلولهای مهار کننده<br />
<br />
سلولهای B بالغ تا حدود سن 8 هفتگی به مهاجرت خود از بورس به سایراعضا لنفاوی ادامه می دهند سطح سلول B در زمان خروج از بورس با آنتی بادیهای غیر اختصاصی پوشیده شده است پاسخ این سلولها در برابر عفونت تولید دونوع سلول می باشد :<br />
<br />
1- سلولهای خاطره ای<br />
<br />
2- سلولهای تولید کننده آنتی بادی<br />
<br />
آنتی بادی تولیدشده در پاسخ اولیه علیه عفونت از نوع Igm می باشد و به دنبال آن IgG تولید می شود در صورت تکرار عفونت توسط عامل عفونی مشابه عمده ترین آنتی بادی تولید شده از نوع IgGمی باشد پلاسموسیت های واقع در مناطق زیرین بافتهای پوششی تولید نوع سومی از انتی بادی به نام IgAرا به عهده دارند این نوع آنتی بادی درپیشگیری ازتهاجم سطحی موثر می باشد .<br />
<br />
پاسخ ایمنی<br />
<br />
مکانیسم پاسخهای ایمنی فقط هنگامی فعال می گردد که بافتهای میزبان توسط یک انتی ژن خارجی نظیر عفونت ویروسی یا باکتریایی مورد تهاجم واقع شود سرعت پاسخ ایمنی به تعداد دفعات مواجه شدن با انتی ژن بستگی داشته درحالی که شدت پاسخ ایمنی به کفایت ایمنی جوجه ارتباط دارد با این حال کفایت ایمنی خود به موارد زیر بستگی دارد :<br />
<br />
1- تکامل سیستم ایمنی<br />
<br />
2- وجود عوامل تضعیف کننده ایمنی<br />
<br />
3- شدت عفونت<br />
<br />
4- وضعیت تغذیه ای<br />
<br />
5- عفونتهای مختلط<br />
<br />
6- عفونتهای اضافه شده<br />
<br />
7- سایر موارد<br />
<br />
 <br />
<br />
در شرایط تجارتی درگله هایی که در معرض عفونتهای درمانگاهی یا تحت درمانگاهی ناشی ازموارد ذیل می باشند پاسخ ایمنی کمتراز حد مطلوب به دفعات مشاهده می گردد<br />
<br />
1- بیماری بورس عفونی<br />
<br />
2- سندرم سوجذب<br />
<br />
3- عفونتهای ناشی از رئوویروس ها<br />
<br />
4- عفونتهای ناشی از آدنوویروس ها<br />
<br />
5- عفونت ناشی از ویروس رتیکولواندوتلیوز<br />
<br />
6- مسمومیت با سموم قارچی<br />
<br />
7- کوکسیدیوز<br />
<br />
تحت شرایط ایجاد کننده استرس از قبیل گرما، سرمای شدید ، تراکم زیاد گله ، غلظت زیاد آمونیاک و نوسانات شدید جوی نیز پاسخ ایمنی کمتراز میزان مطلوب می باشد<br />
<br />
عفونتهای مختلط رایج<br />
<br />
تحت شرایط تجاری ، بروز عفونت های مختلط بیش از ان که یک استثنا باشد معمولا به عنوان یک قاعده مطرح است در برخی از موارد عوامل استرس زا از طریق ممانعت نمودن از بروز پاسخ ایمنی ، قادر به مستعد نمودن از بروز پاسخ ایمنی قادر به مستعد کردن جوجه نسبت به عفونت هستند متداولترین دلائل پذیرفته شده برای بروز پاسخ ایمنی کمتر از حد مطلوب عبارتند از :<br />
<br />
1- تخریب نسبی یاکامل سیستم ایمنی<br />
<br />
2- هضم ضعیف مواد مغذی<br />
<br />
3- جذب ضعیف مواد مغذی<br />
<br />
4- اجرای بیش از حد برنامه های واکسیناسیون<br />
<br />
5- عفونت های مختلط یا اضافه شده<br />
<br />
6- عدم کفایت ایمنی<br />
<br />
7- عفونتهای مزمن<br />
<br />
8- برخی ترکیبات داروئی<br />
<br />
برخی از بیماریهایی که از نظر اقتصادی حائز اهمیت زیاد می باشند در میان گله های طیور تجارتی حالت آندمیک دارند عوامل ایجاد کننده این بیماری ها به طور شایع در محیط مزرعه یافت می شوند و به اسانی بین گله ها انتقال می یابند بعضی ویروسها و باکتریها از طریق تخم مرغ به جوجه تازه خارج شده از تخم انتقال می یابند بعضی از عوامل عفونی ، جدا از ایجاد واگیری و مرگ و میر، به علت گرایش به سیستم ایمنی ، تضعیف کننده این سیستم می باشند .<br />
<br />
برنامه های واکسیناسیون<br />
<br />
به منظور کنترل موثر بیماریهای عفونی ، انواع برنامه های واکسیناسیون اجرا می گردند با بکار بردن واکسن حاوی ویروس زنده ، عفونتی خفیف آغاز می شود که واکنش ایمنی و تولید آنتی بادی های اختصاصی را به دنبال دارد تجویز واکسنهای زنده به جوجه هایی که در دوره کمون بیماری به سر می برند و یا مبتلا به بیماری تحت درمانگاهی هستند با بروز یک واکنش شدید همراه می باشد گله هایی که بدین ترتیب تحت تاثیر قرار میگیرند نشانه های درمانگاهی اختصاصی برای نوع ویروس واکسن را بروز می دهند علاوه براین دوره عفونت به طول خواهد انجامید موفقیت یک برنامه واکسیناسیون به سطح انتی بادی مادری ، کفایت ایمنی ، عفونتهای همراه و عوامل استرس زا بستگی دارد .<br />
<br />
 دکترمهران حائری - فصلنامه چکاوک]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[برخی از عوامل شكست در واكسیناسیون در طیور]]></title>
			<link>https://parandeban.com/Thread-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B9%D9%88%D8%A7%D9%85%D9%84-%D8%B4%D9%83%D8%B3%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%D9%83%D8%B3%DB%8C%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D9%88%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%B7%DB%8C%D9%88%D8%B1</link>
			<pubDate>Sat, 16 Jun 2012 21:21:43 +0430</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://parandeban.com/member.php?action=profile&uid=2137">nazmi</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://parandeban.com/Thread-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B9%D9%88%D8%A7%D9%85%D9%84-%D8%B4%D9%83%D8%B3%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%D9%83%D8%B3%DB%8C%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D9%88%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%B7%DB%8C%D9%88%D8%B1</guid>
			<description><![CDATA[برخی از عوامل شكست در واكسیناسیون در طیور<br />
<br />
گله بیمار :<br />
در هنگام ابتلای گله به بیماری‌های مختلف مانند عفونت‌های مایكوپلاسمایی نظیر CRD انجام واكسیناسیون به صورت اسپری ممكن است بیماری را در گله تشدید نماید.<br />
توصیه می‌شود هنگام مواجهه با یك گله بیمار، از انجام واكسیناسیون تا زمان بهبودی كامل گله به دلایل زیر اجتناب گردد :<br />
1- عدم كارآیی مناسب سیستم ایمنی پرنده برای تولید پادتن.<br />
2- احتمال ایجاد بیماری توسط همان واكسن تزریق شده.<br />
3- افزایش حدت سویه واكسن (Back Passage).<br />
4- عدم تأثیر واكسن هنگامی كه گله در مرحله كمون همان بیماری است.<br />
5- واكسن می‌تواند به عنوان یك عامل ایجاد تنش باعث تشدید بیماری در گله شود.<br />
عوامل تضعیف‌كننده سیستم ایمنی جوجه‌ها :<br />
عوامل زیر می‌توانند با ضعیف كردن سیستم ایمنی سلولی یا همورال باعث عدم پاسخ ایمنی لازم در برابر واكسن‌های تزریق شده گردند :<br />
عوامل عفونی : این عوامل می‌توانند شامل ویروس گامبورو، ویروس كم خونی عفونی، ویروس مارك، رئوویروس‌ها، آدنوویروس‌ها و رتروویروس‌ها باشند.<br />
مایكوتوكسین‌ها : آفلاتوكسین، اكراتوكسین و تریكوتسن از این گروه دارای اثرات مشخصی در جهت تضعیف سیستم ایمنی طیور می‌باشند كه عمده این اثرات عبارتند از :<br />
1- عدم پاسخ مناسب به واكسیناسیون‌های صورت گرفته.<br />
2- افزایش حساسیت پرنده نسبت به عوامل عفونی.<br />
3- اختلال در ایجاد مقاومت نسبت به بیماری‌ها.<br />
4- تداخل در ایمنی حاصل از سلول‌های T و B و نرسیدن عیار پادتن به سطح مورد نظر.<br />
استرس‌ها :<br />
استرس‌ها، پاسخ‌های غیراختصاصی بدن نسبت به تحریكات محیطی می‌باشند. عوامل مختلفی مانند تعیین جنسیت، حمل‌ونقل، نوك‌چینی، قطع برق و دان، شرایط گرما، تهویه، واكسیناسیون، تغییر سالن، ازدحام جمعیت و… سبب ایجاد ترس و استرس در طیور می‌گردند، كه جهت كنترل استرس می‌توان از ویتامین‌های A ، B ، C ، D و E استفاده نمود.<br />
از داروهای ماكرولیدی مانند اریترومایسین نیز می‌توان استفاده كرد، زیرا آنها ضمن كنترل عفونت باعث تحریك سیستم ایمنی می‌شوند.<br />
تغذیه نامناسب :<br />
كمبود مزمن مواد مغذی كم مصرف بیشتر از مواد پرمصرف، دستگاه ایمنی را تضعیف می‌كند. از این میان می‌توان به ویتامین‌های A ، C ، E ، اسیدهای آمینه متیونین و لیزین، اسید لنیولئیك و مواد معدنی مانند Fe و Se اشاره نمود.<br />
بالا بودن میزان كلر در بدن پرنده در صورت پائین بودن مقدار سدیم باعث تضعیف سیستم ایمنی بدن می‌گردد. توصیه می‌شود قبل از واكسیناسیون، متیونین و لیزین جیره افزایش یافته و یا از محلول مولتی ویتامین و اسید آمینه استفاده گردد و پس از واكسیناسیون از مولتی ویتامین و الكترولیت بهره‌گیری شود.<br />
اصول مدیریتی :<br />
مدیریت مناسب نقش اساسی در توفیق برنامه‌های واكسیناسیون ایفا می‌كند. از بین موارد متفاوت مدیریتی در این زمینه می‌توان به موارد زیر اشاره نمود :<br />
پاكسازی و ضدعفونی مناسب مزرعه<br />
در نظرگرفتن تراكم مناسب برای هر سالن<br />
تأمین سیستم تهویه مناسب<br />
جلوگیری از نوسان درجه حرارت<br />
بالابودن كیفیت آب مصرفی<br />
تأمین وضعیت مناسب برای بستر<br />
نوك‌چینی مناسب<br />
رعایت یك سنی بودن گله<br />
وجود پادتن‌های مادری :<br />
جوجه‌ها نوعی پادتن به نام IgG را از مادر دریافت می‌كنند كه عیار آن در سه روز اول به دلیل جذب كیسه زرده كاهش نمی‌یابد، اما بعد از سه روز به تدریج تا سن سه ‌هفتگی كاهش یافته و از بین می‌رود. باید دانست كه سرعت كاهش عیار پادتن‌ها در جوجه‌های گوشتی به دلیل رشد سریع آنها نسبت به پولت‌ها بیشتر است.<br />
زمان انجام واكسیناسیون باید متناسب با سطح ایمنی حاصل از دریافت پادتن‌های مادری باشد. به عنوان مثال اگر میزان پادتن‌های مادری علیه بیماری خاصی بسیار بالا باشد، به دلیل خنثی شدن واكسن توسط پادتن مادری، انجام واكسیناسیون در دو هفته اول تأثیری نخواهد داشت. تعیین زمان نخستین نوبت واكسیناسیون ارتباط مستقیمی با آگاهی از میزان زمان پایداری پادتن‌های مادری دارد، كه تعیین این زمان با استفاده از تست‌های سرولوژی مانند HI و Elisa انجام می‌شود. باید دقت نمود كه این عمل در مورد بیماری‌های نیوكاسل و گامبورو اهمیت حیاتی دارد.<br />
تفاوت حدت سویه فارم و سویه واكسن :<br />
تصمیم‌گیری در زمینه تعیین و انتخاب حدت ویروس براساس شرایط اپیدمیولوژیك منطقه و وضعیت سلامت گله صورت می‌گیرد. مثلاً در مواقعی كه بیماری موجود در فارم از نوع بسیار حاد باشد، تجویز سویه ملایم واكسن نخواهد توانست سطح ایمنی گله را در برابر این بیماری حفظ نماید. باید به خاطر داشت كه سویه‌های كلاسیك موجود در واكسن قادر به حفظ ایمنی كافی گله در برابر سویه‌های واریانت نمی‌باشند.<br />
نكاتی جهت افزایش میزان تأثیر واكسیناسیون :<br />
1- مشخصات واكسن و شماره سریال آن را ثبت كنید.<br />
2- به تاریخ تولید و انقضای واكسن توجه نمائید.<br />
3- به منظور جابجایی ویال‌های واكسن باید از فلاسك‌های مخصوص استفاده شود.<br />
4- هنگام خریداری و تحویل واكسن باید دز ویال‌های آن با توجه به شركت سازنده با دقت بررسی و تعیین گردد، زیرا در روز انجام واكسیناسیون تهیه واكسن مورد نیاز مشكل خواهد بود.<br />
5- از سالم بودن یخچال و سردكننده واكسن از طریق دماسنج اطمینان حاصل كنید.<br />
6- شیشه‌ها و بطری‌های حاوی واكسن را از نور آفتاب دور نگه دارید.<br />
7- نگهداری واكسن باید در یخچال و حرارت پایین صورت گیرد.<br />
8- هنگام انجام واكسیناسیون به دستورات كارخانه سازنده توجه نمائید.<br />
9- از مصرف برخی واكسن‌های زنده بطور همزمان اجتناب نمائید.<br />
10- از یك ویال برای واكسیناسیون تعداد مشخصی از پرندگان استفاده نمائید.<br />
11- عملیات واكسیناسیون را با خونسردی انجام داده و از تعجیل و شتابزدگی اجتناب نمائید.<br />
12- همواره نوع واكسن مصرفی را كنترل نمائید.<br />
13- از مصرف واكسن‌های بدون برچسب خودداری نمائید، مگر اینكه علامتی جهت تفریق با نوع خاص از واكسن دیگری را داشته باشند.<br />
14- در صورت قطع برق از مصرف واكسن‌های زنده موجود خودداری نمائید.<br />
15- بطری‌های واكسن كشته را می‌توان تا 24 ساعت پس از بازکردن مصرف نمود ولی این توصیه در مورد واكسن‌های زنده صادق نمی‌باشد.<br />
16- رعایت دز صحیح واكسن حین واكسیناسیون الزامی است و نمی‌توان بخاطر صرفه‌جویی مقدار دز را كاهش داد.<br />
17- ضروری است، تمامی پرندگان موجود در یك سالن در یك روز واكسینه شوند.<br />
18- از انجام واكسیناسیون در روزهای تعطیل، به دلیل داشتن بار روانی برای واكسیناتور خودداری نمائید.<br />
19- پس از انجام واكسیناسیون، شیشه‌ها و بطری‌های خالی را ضدعفونی و سپس معدوم نمائید.<br />
20- بهتر است دمای سالن را پس از واكسیناسیون چند درجه بالا ببرید.<br />
منبع:بولتن علمی تلاونگ شماره۳۲]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[برخی از عوامل شكست در واكسیناسیون در طیور<br />
<br />
گله بیمار :<br />
در هنگام ابتلای گله به بیماری‌های مختلف مانند عفونت‌های مایكوپلاسمایی نظیر CRD انجام واكسیناسیون به صورت اسپری ممكن است بیماری را در گله تشدید نماید.<br />
توصیه می‌شود هنگام مواجهه با یك گله بیمار، از انجام واكسیناسیون تا زمان بهبودی كامل گله به دلایل زیر اجتناب گردد :<br />
1- عدم كارآیی مناسب سیستم ایمنی پرنده برای تولید پادتن.<br />
2- احتمال ایجاد بیماری توسط همان واكسن تزریق شده.<br />
3- افزایش حدت سویه واكسن (Back Passage).<br />
4- عدم تأثیر واكسن هنگامی كه گله در مرحله كمون همان بیماری است.<br />
5- واكسن می‌تواند به عنوان یك عامل ایجاد تنش باعث تشدید بیماری در گله شود.<br />
عوامل تضعیف‌كننده سیستم ایمنی جوجه‌ها :<br />
عوامل زیر می‌توانند با ضعیف كردن سیستم ایمنی سلولی یا همورال باعث عدم پاسخ ایمنی لازم در برابر واكسن‌های تزریق شده گردند :<br />
عوامل عفونی : این عوامل می‌توانند شامل ویروس گامبورو، ویروس كم خونی عفونی، ویروس مارك، رئوویروس‌ها، آدنوویروس‌ها و رتروویروس‌ها باشند.<br />
مایكوتوكسین‌ها : آفلاتوكسین، اكراتوكسین و تریكوتسن از این گروه دارای اثرات مشخصی در جهت تضعیف سیستم ایمنی طیور می‌باشند كه عمده این اثرات عبارتند از :<br />
1- عدم پاسخ مناسب به واكسیناسیون‌های صورت گرفته.<br />
2- افزایش حساسیت پرنده نسبت به عوامل عفونی.<br />
3- اختلال در ایجاد مقاومت نسبت به بیماری‌ها.<br />
4- تداخل در ایمنی حاصل از سلول‌های T و B و نرسیدن عیار پادتن به سطح مورد نظر.<br />
استرس‌ها :<br />
استرس‌ها، پاسخ‌های غیراختصاصی بدن نسبت به تحریكات محیطی می‌باشند. عوامل مختلفی مانند تعیین جنسیت، حمل‌ونقل، نوك‌چینی، قطع برق و دان، شرایط گرما، تهویه، واكسیناسیون، تغییر سالن، ازدحام جمعیت و… سبب ایجاد ترس و استرس در طیور می‌گردند، كه جهت كنترل استرس می‌توان از ویتامین‌های A ، B ، C ، D و E استفاده نمود.<br />
از داروهای ماكرولیدی مانند اریترومایسین نیز می‌توان استفاده كرد، زیرا آنها ضمن كنترل عفونت باعث تحریك سیستم ایمنی می‌شوند.<br />
تغذیه نامناسب :<br />
كمبود مزمن مواد مغذی كم مصرف بیشتر از مواد پرمصرف، دستگاه ایمنی را تضعیف می‌كند. از این میان می‌توان به ویتامین‌های A ، C ، E ، اسیدهای آمینه متیونین و لیزین، اسید لنیولئیك و مواد معدنی مانند Fe و Se اشاره نمود.<br />
بالا بودن میزان كلر در بدن پرنده در صورت پائین بودن مقدار سدیم باعث تضعیف سیستم ایمنی بدن می‌گردد. توصیه می‌شود قبل از واكسیناسیون، متیونین و لیزین جیره افزایش یافته و یا از محلول مولتی ویتامین و اسید آمینه استفاده گردد و پس از واكسیناسیون از مولتی ویتامین و الكترولیت بهره‌گیری شود.<br />
اصول مدیریتی :<br />
مدیریت مناسب نقش اساسی در توفیق برنامه‌های واكسیناسیون ایفا می‌كند. از بین موارد متفاوت مدیریتی در این زمینه می‌توان به موارد زیر اشاره نمود :<br />
پاكسازی و ضدعفونی مناسب مزرعه<br />
در نظرگرفتن تراكم مناسب برای هر سالن<br />
تأمین سیستم تهویه مناسب<br />
جلوگیری از نوسان درجه حرارت<br />
بالابودن كیفیت آب مصرفی<br />
تأمین وضعیت مناسب برای بستر<br />
نوك‌چینی مناسب<br />
رعایت یك سنی بودن گله<br />
وجود پادتن‌های مادری :<br />
جوجه‌ها نوعی پادتن به نام IgG را از مادر دریافت می‌كنند كه عیار آن در سه روز اول به دلیل جذب كیسه زرده كاهش نمی‌یابد، اما بعد از سه روز به تدریج تا سن سه ‌هفتگی كاهش یافته و از بین می‌رود. باید دانست كه سرعت كاهش عیار پادتن‌ها در جوجه‌های گوشتی به دلیل رشد سریع آنها نسبت به پولت‌ها بیشتر است.<br />
زمان انجام واكسیناسیون باید متناسب با سطح ایمنی حاصل از دریافت پادتن‌های مادری باشد. به عنوان مثال اگر میزان پادتن‌های مادری علیه بیماری خاصی بسیار بالا باشد، به دلیل خنثی شدن واكسن توسط پادتن مادری، انجام واكسیناسیون در دو هفته اول تأثیری نخواهد داشت. تعیین زمان نخستین نوبت واكسیناسیون ارتباط مستقیمی با آگاهی از میزان زمان پایداری پادتن‌های مادری دارد، كه تعیین این زمان با استفاده از تست‌های سرولوژی مانند HI و Elisa انجام می‌شود. باید دقت نمود كه این عمل در مورد بیماری‌های نیوكاسل و گامبورو اهمیت حیاتی دارد.<br />
تفاوت حدت سویه فارم و سویه واكسن :<br />
تصمیم‌گیری در زمینه تعیین و انتخاب حدت ویروس براساس شرایط اپیدمیولوژیك منطقه و وضعیت سلامت گله صورت می‌گیرد. مثلاً در مواقعی كه بیماری موجود در فارم از نوع بسیار حاد باشد، تجویز سویه ملایم واكسن نخواهد توانست سطح ایمنی گله را در برابر این بیماری حفظ نماید. باید به خاطر داشت كه سویه‌های كلاسیك موجود در واكسن قادر به حفظ ایمنی كافی گله در برابر سویه‌های واریانت نمی‌باشند.<br />
نكاتی جهت افزایش میزان تأثیر واكسیناسیون :<br />
1- مشخصات واكسن و شماره سریال آن را ثبت كنید.<br />
2- به تاریخ تولید و انقضای واكسن توجه نمائید.<br />
3- به منظور جابجایی ویال‌های واكسن باید از فلاسك‌های مخصوص استفاده شود.<br />
4- هنگام خریداری و تحویل واكسن باید دز ویال‌های آن با توجه به شركت سازنده با دقت بررسی و تعیین گردد، زیرا در روز انجام واكسیناسیون تهیه واكسن مورد نیاز مشكل خواهد بود.<br />
5- از سالم بودن یخچال و سردكننده واكسن از طریق دماسنج اطمینان حاصل كنید.<br />
6- شیشه‌ها و بطری‌های حاوی واكسن را از نور آفتاب دور نگه دارید.<br />
7- نگهداری واكسن باید در یخچال و حرارت پایین صورت گیرد.<br />
8- هنگام انجام واكسیناسیون به دستورات كارخانه سازنده توجه نمائید.<br />
9- از مصرف برخی واكسن‌های زنده بطور همزمان اجتناب نمائید.<br />
10- از یك ویال برای واكسیناسیون تعداد مشخصی از پرندگان استفاده نمائید.<br />
11- عملیات واكسیناسیون را با خونسردی انجام داده و از تعجیل و شتابزدگی اجتناب نمائید.<br />
12- همواره نوع واكسن مصرفی را كنترل نمائید.<br />
13- از مصرف واكسن‌های بدون برچسب خودداری نمائید، مگر اینكه علامتی جهت تفریق با نوع خاص از واكسن دیگری را داشته باشند.<br />
14- در صورت قطع برق از مصرف واكسن‌های زنده موجود خودداری نمائید.<br />
15- بطری‌های واكسن كشته را می‌توان تا 24 ساعت پس از بازکردن مصرف نمود ولی این توصیه در مورد واكسن‌های زنده صادق نمی‌باشد.<br />
16- رعایت دز صحیح واكسن حین واكسیناسیون الزامی است و نمی‌توان بخاطر صرفه‌جویی مقدار دز را كاهش داد.<br />
17- ضروری است، تمامی پرندگان موجود در یك سالن در یك روز واكسینه شوند.<br />
18- از انجام واكسیناسیون در روزهای تعطیل، به دلیل داشتن بار روانی برای واكسیناتور خودداری نمائید.<br />
19- پس از انجام واكسیناسیون، شیشه‌ها و بطری‌های خالی را ضدعفونی و سپس معدوم نمائید.<br />
20- بهتر است دمای سالن را پس از واكسیناسیون چند درجه بالا ببرید.<br />
منبع:بولتن علمی تلاونگ شماره۳۲]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[مسمومیت طیور با مواد معدنی و ویتامینی]]></title>
			<link>https://parandeban.com/Thread-%D9%85%D8%B3%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C%D8%AA-%D8%B7%DB%8C%D9%88%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D9%88%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D8%B9%D8%AF%D9%86%DB%8C-%D9%88-%D9%88%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C</link>
			<pubDate>Sat, 16 Jun 2012 21:19:45 +0430</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://parandeban.com/member.php?action=profile&uid=2137">nazmi</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://parandeban.com/Thread-%D9%85%D8%B3%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C%D8%AA-%D8%B7%DB%8C%D9%88%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D9%88%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D8%B9%D8%AF%D9%86%DB%8C-%D9%88-%D9%88%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C</guid>
			<description><![CDATA[مسمومیت طیور با مواد معدنی و ویتامینی<br />
هاله یحیی زاده<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">● مسمویت ویتامین a :</span> <br />
jensen و همکاران (۱۹۸۳) ملاحظه کردند که زمانی که به پرندگان ۶ هفته جیره ای که حاوی iu ۱۲۰۰۰ ویتامین a به ازای هر کیلوگرم جیره بودخورانده شد کاهش شدیدی در میزان رشد مشاهده گردید و این کاهش رشد همراه با کاهش میزان رنگدانه های بدن و نقص تکامل اسکلتی بود . این مؤلفین نتیجه گرفتند که سطوح بالای ویتامین a برای پرندگان سمی می باشد . <br />
مطالعات بعدی veltmann و همکاران (۱۹۸۶) دریافتند که زمانی که پرندگان با iu ۳۰۰ ویتامین a به ازای هر گرم وزن بدن تغذیه شوند کاهش شدیدی در میزان رشد آنها مشاهده می شود به ویژه این کاهش رشد در سن ۱۶ روزگی بسیار فاحش است . هم در جوجه های گوشتی و هم در مرغان تخمگذار زیادی ویتامین a باعث استخوانسازی غیر طبیعیدر استخوانهای بلندمیگردد . <br />
اگرچه در جوجه های گوشتی مسمومیت همراه با ضایعات راشیتیسمی بود .veltmann و همکاران در مطالعات بعدی عنوان کردند که اثرات مسمومیت با ویتامین a می تواند با برداشت یا متابولیسم ویتامین ویتامین d۳ ارتباط داشته باشد جوجه ها و پولت هایی که iu ۸۳۰ ویتامین a به ازای هر گرم وزن بدن دریافت کردند کاهش شدید رشد از خود نشان دادند که این کاهش رشد با دادن ویتامین d۳ اضافی تصحیح شد . <br />
به نظر می رسد مصرف بیش از حد ویتامین a مانع از انتقال ویتامینهای محلول در چربی میشود بویژه اگر از پروتئینی متصل شونده به اسید چرب در جیره انتقال داده شده باشد . دراین مطالعات تعداد زیادی از پرندگان علائم ریکتز را نشان دادند اگرچه مؤلفین نتیجه گرفتند که td ممکن است به دلیل اثر آنتاگونیسمی ویتامین a و d۳ بوجود آید .در مطالعه ای که توسط metz و همکاران (۱۹۸۵) انجام گرفت ارتباط بین ویتامین a و d۳ را تأیید می کند . <br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">● اثرات مسمومیت ویتامین a و d۳ </span><br />
▪ مشاهدات عمومی درصد خاکستر استخوان وزن بدن در ۲۵ روزگی (گرم) جیرهٔ غذایی <br />
▪ هیچگونه ناهنجاری دیده نشد ۴۴ ۶۴۱ کنترل <br />
▪ لنگش شدید ـ ریکتز ۲۹ ۳۱۳ جیره حاوی ویتامین a بالا <br />
▪ سنگهای مجاری ادرار ۴۳ ۵۲۷ جیره حاوی ویتامین d۳ بالا <br />
▪ هیچگونه ناهنجاری دیده نشد ۴۸ ۵۹۵ جیره حاوی ویتامین a+d۳ بالا <br />
از داده های بالا مشخص است که سطوح بالای ویتامین a باعث افزایش نیاز بدن به ویتامین d۳ می شود. <br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">● مسمویت با ویتامین e :</span> <br />
هنگامی که پرندگان جوان جیره حاوی iu ۱۰۰۰ ویتامین e به ازای هر کیلوگرم جیره دریافت داشتند هیچگونه تأثیر منفی بر عملکرد پرنده نداشت و زمانی که پرندگان iu ۲۲۰۰ ویتامین e به ازای هر کیلوگرم جیره دریافت کردند تأثیر منفی بر عملکرد پرنده داشت . ( march و همکاران ۱۹۷۳ ) سطوح سمی ویتامین e همچنین باعث کاهش فعالیت تیروئید و همچنین کلسیفیکاسیون استخوانی می شود و این به دلیل افزایش پروترومبین است که باعث تخریب متابولیسم ویتامین k می شود . <br />
murphy و همکاران (۱۹۸۱) نشان دادند که مصرف iu ۱۰۰۰۰ ویتامین e به ازای هر کیلوگرم جیره برای پرندگان جوان بسیار مضر بوده که این همراه با تغییر متابولیسم که باعث کاهش سطوح کلسیم و فسفر همراه با کاهش میزان خاکستر استخوان می باشد .murphy و همکاران (۱۹۸۱) عنوان کردند که زیادی ویتامین e باعث افزایش نیاز به ویتامین d۳ می شود . <br />
nockles و همکاران مشاهده کردند که با خوراندن طیف وسیعی از ویتامین e یک کاهش فصلی در میزان رشد پرندگان در ۵ هفتگی بوجود آمد . با افزایش مصرف بیش از iu ۴۰۰۰ ویتامین e به ازای هر کیلوگرم جیره کاهش رنگدانه های پوست مشاهده شد درحالیکه خوراندن iu ۸۰۰۰ ویتامین e به ازای هر کیلوگرم جیره مشخص ترین علامت مشاهده پرندگانی با پرهای چرب بود . <br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">● مسمومیت با ویتامین d۳ :</span> <br />
مقادیر بالای ویتامین d۳ منجر به رسوب کلسیم در کلیه ها می شود و این علائم بویژه در پولت های بوقلمون که برای درمان ریکتز مقدار ویتامین d۳ در غذای آنها افزایش یافت دیده شد . ameenuddin و همکاران دریافتند که مصرف ۵۰۰۰ میکروگرم ویتامین d۳ به ازای هر کیلوگرم جیره مرغان تخمگذار هیچگونه تأثیری بر عملکرد آنها نداشت و سطوح بالای ویتامین d۳ هیچگونه تأثیری بر تولید تخم مرغ و یا قابلیت جوجه در آوری نداشت اگرچه کاهش در وزن تخم مرغ ها و ضخامت پوسته و باروری مشاهده شد ولی مشخص نیست که آیا این تأثیرات به دلیل کاهش مصرف غذا بوده یا نه . <br />
در سالهای اخیر علاقه زیادی در مورد استفاده از متابولیت های مختلف ویتامین d۳ و چگونگی تأثیر آن بر متابولیسم کلسیم بویژه در پرندگان جوان صورت گرفته است . این متابولیت ها در غلظت های خیلی پایین در رژیم غذایی مصرف می شوند چون احتمال مسمومیت وجود دارد .<br />
مسمومیت طیور با گاز کربنیک و متان و هیدروژن سولفوره و گاز فرمل: <br />
این گاز به فرمول شیمیایی co۲ بوده و در برخی از لانه ها به علت تهویه بد ممکن است افزایش یافته و سبب عوارضی درطیور گردد. گازی است بی رنگ و بی بو و سبک تر از هوای معمولی و افزایش آن درلانه سبب تنگی نفس و حتی مرگ پرنده می شود. سوخت ناقص بخاری و دستگاه مادر سبب افزایش این گاز در لانه می شود هنگامی که غلظت آن در لانه بیش از ۲۵۰۰ قسمت درمیلیون شود عوارضی مانند بالا رفتن تعداد تنفس ، چرت زدن و بی حالی و آسیب ریه در طیور می گردد. چنانچه غلظت آن ۴۰۰۰ قسمت در میلیون برسد تبادل گازها در ریه مختل می شود در طی ۳۰ دقیقه سبب مرگ پرنده می گردد. برای پیشگیری از عوارض این گاز به وسیله استفاده از دستگاه های تولید حرارت مطمئن در لانه و همچنین تهویه مناسب غلظت گاز را می توان به حداقل رساند. در کالبد گشایی مرغ های تلف شده معمولا" رنگ ریه آلبالویی قرمز می باشد. <br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">● مسمومیت با گاز متان </span><br />
این گاز به فرمول شیمیایی ch۴ است . گازی است بی رنگ و بی بو ، به علت نشت گاز از دستگاه های مادر مصنوعی و یا خاموش شدن آنها به علت کوران و یا علل دیگر گاز در لانه متراکم می شود و سبب تنگی نفس و حتی خفگی و مرگ طیور می گردد. به علت اینکه این گاز به شدت قابل اشتعال است تجمع آن در لانه ممکن است تولید انفجار و آتش سوزی نماید. <br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">● مسمومیت با گاز هیدروژن سولفوره </span><br />
این گاز به فرمول sh۲ می باشد ، بی رنگ بوده و بوی مشخص تخم مرغ گندیده می دهد و چون سنگین می باشد اغلب مستقیما" در روی مرغ و جوجه که در بستر پرورش می یابند اثر می گذارد. این گاز بسیار سمی است و اگر ۰۰۲/۰ – ۰۰۵/۰ درصد با هوای لانه مخلوط گردد تولید ناراحتی چشم می نماید. اگر غلظت آن بالا باشد تولید سردرد و سرگیجه و هیجان می نماید. غلظت ۰۸/۰ تا ۱۰/۰ درصد بعد از مسمومیت نیم ساعت موجب مرگ پرنده می شود. در شرایط بهداشتی معمولا" تراکم این گاز به مقداری نیست که سبب عوارض مشهود و یا مرگ و میر شود ولی چنانچه به عللی غلظت آنها در لانه افزایش یابد ، مرغان را ضعیف نموده و مستعد ابتلا به بیماری های تنفسی می نماید و در شرایط استثنایی حتی سبب مرگ می گردد. <br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">● مسمومیت با گاز فرمل</span> <br />
از گاز فرمل سال هاست که در تشکیلات جوجه کشی و همچنین در مرغداری ها بطور وسیع برای ضد عفونی استفاده می شود. این گاز با وجود مضراتی که دارد یکی از بهترین مواد ضد عفونی کننده در لانه های طیور به شمار می رود زیرا علاوه بر ارزانی دارای اثر شدید ضد میکروبی و ضد ویروسی است. گاز فرمل از ترکیب فرمالین با پرمنگنات پتاسیم و یا به صورت بخار شدن مایع یا پودر تولید می شود برای ضد عفونی لانه ها معمولا" از ترکیب cc ۳۵ فرمالین و ۵/۱۷ گرم پرمنگنات پتاسیم برای هرمتر مکعب لانه استفاده می شود. <br />
در برخی موارد آلودگی نسبت بیشتری را توصیه می کنند. بعد از ضد عفونی لانه که به مدت ۲۴ ساعت طول می کشد باید به وسیله تهویه ، تمام گاز را از لانه خارج نمود ولی ممکن است در اثر عدم مدیریت در حالی که هنوز گاز کم وبیش در لانه وجود دارد جوجه ریزی انجام گیرد. در این صورت جوجه ها دچار ناراحتی تنفسی و ورم ملتحمه چشم و حتی مرگ گردند. در قسمت هچر ماشین جوجه کشی چنانچه در هنگام درآمدن جوجه ها از این گاز استفاده شود خطرناک بوده و سبب تورم حنجره و بیماری تنفسی می گردد. در کالبد گشایی گاهی ادم زیر جلدی التهاب دهان و حلق و حنجره دیده می شود ولی جراحات در کیسه هوایی دیده نمی شود. برای جلوگیری ازمسمومیت باید حداقل ۲۴ ساعت بعد از ضد عفونی لانه با گاز فرمل جوجه ریزی نمود برای از بین بردن گاز فرمل از لانه می توان از مایع آمونیاک درلانه استفاده نمود.]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[مسمومیت طیور با مواد معدنی و ویتامینی<br />
هاله یحیی زاده<br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">● مسمویت ویتامین a :</span> <br />
jensen و همکاران (۱۹۸۳) ملاحظه کردند که زمانی که به پرندگان ۶ هفته جیره ای که حاوی iu ۱۲۰۰۰ ویتامین a به ازای هر کیلوگرم جیره بودخورانده شد کاهش شدیدی در میزان رشد مشاهده گردید و این کاهش رشد همراه با کاهش میزان رنگدانه های بدن و نقص تکامل اسکلتی بود . این مؤلفین نتیجه گرفتند که سطوح بالای ویتامین a برای پرندگان سمی می باشد . <br />
مطالعات بعدی veltmann و همکاران (۱۹۸۶) دریافتند که زمانی که پرندگان با iu ۳۰۰ ویتامین a به ازای هر گرم وزن بدن تغذیه شوند کاهش شدیدی در میزان رشد آنها مشاهده می شود به ویژه این کاهش رشد در سن ۱۶ روزگی بسیار فاحش است . هم در جوجه های گوشتی و هم در مرغان تخمگذار زیادی ویتامین a باعث استخوانسازی غیر طبیعیدر استخوانهای بلندمیگردد . <br />
اگرچه در جوجه های گوشتی مسمومیت همراه با ضایعات راشیتیسمی بود .veltmann و همکاران در مطالعات بعدی عنوان کردند که اثرات مسمومیت با ویتامین a می تواند با برداشت یا متابولیسم ویتامین ویتامین d۳ ارتباط داشته باشد جوجه ها و پولت هایی که iu ۸۳۰ ویتامین a به ازای هر گرم وزن بدن دریافت کردند کاهش شدید رشد از خود نشان دادند که این کاهش رشد با دادن ویتامین d۳ اضافی تصحیح شد . <br />
به نظر می رسد مصرف بیش از حد ویتامین a مانع از انتقال ویتامینهای محلول در چربی میشود بویژه اگر از پروتئینی متصل شونده به اسید چرب در جیره انتقال داده شده باشد . دراین مطالعات تعداد زیادی از پرندگان علائم ریکتز را نشان دادند اگرچه مؤلفین نتیجه گرفتند که td ممکن است به دلیل اثر آنتاگونیسمی ویتامین a و d۳ بوجود آید .در مطالعه ای که توسط metz و همکاران (۱۹۸۵) انجام گرفت ارتباط بین ویتامین a و d۳ را تأیید می کند . <br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">● اثرات مسمومیت ویتامین a و d۳ </span><br />
▪ مشاهدات عمومی درصد خاکستر استخوان وزن بدن در ۲۵ روزگی (گرم) جیرهٔ غذایی <br />
▪ هیچگونه ناهنجاری دیده نشد ۴۴ ۶۴۱ کنترل <br />
▪ لنگش شدید ـ ریکتز ۲۹ ۳۱۳ جیره حاوی ویتامین a بالا <br />
▪ سنگهای مجاری ادرار ۴۳ ۵۲۷ جیره حاوی ویتامین d۳ بالا <br />
▪ هیچگونه ناهنجاری دیده نشد ۴۸ ۵۹۵ جیره حاوی ویتامین a+d۳ بالا <br />
از داده های بالا مشخص است که سطوح بالای ویتامین a باعث افزایش نیاز بدن به ویتامین d۳ می شود. <br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">● مسمویت با ویتامین e :</span> <br />
هنگامی که پرندگان جوان جیره حاوی iu ۱۰۰۰ ویتامین e به ازای هر کیلوگرم جیره دریافت داشتند هیچگونه تأثیر منفی بر عملکرد پرنده نداشت و زمانی که پرندگان iu ۲۲۰۰ ویتامین e به ازای هر کیلوگرم جیره دریافت کردند تأثیر منفی بر عملکرد پرنده داشت . ( march و همکاران ۱۹۷۳ ) سطوح سمی ویتامین e همچنین باعث کاهش فعالیت تیروئید و همچنین کلسیفیکاسیون استخوانی می شود و این به دلیل افزایش پروترومبین است که باعث تخریب متابولیسم ویتامین k می شود . <br />
murphy و همکاران (۱۹۸۱) نشان دادند که مصرف iu ۱۰۰۰۰ ویتامین e به ازای هر کیلوگرم جیره برای پرندگان جوان بسیار مضر بوده که این همراه با تغییر متابولیسم که باعث کاهش سطوح کلسیم و فسفر همراه با کاهش میزان خاکستر استخوان می باشد .murphy و همکاران (۱۹۸۱) عنوان کردند که زیادی ویتامین e باعث افزایش نیاز به ویتامین d۳ می شود . <br />
nockles و همکاران مشاهده کردند که با خوراندن طیف وسیعی از ویتامین e یک کاهش فصلی در میزان رشد پرندگان در ۵ هفتگی بوجود آمد . با افزایش مصرف بیش از iu ۴۰۰۰ ویتامین e به ازای هر کیلوگرم جیره کاهش رنگدانه های پوست مشاهده شد درحالیکه خوراندن iu ۸۰۰۰ ویتامین e به ازای هر کیلوگرم جیره مشخص ترین علامت مشاهده پرندگانی با پرهای چرب بود . <br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">● مسمومیت با ویتامین d۳ :</span> <br />
مقادیر بالای ویتامین d۳ منجر به رسوب کلسیم در کلیه ها می شود و این علائم بویژه در پولت های بوقلمون که برای درمان ریکتز مقدار ویتامین d۳ در غذای آنها افزایش یافت دیده شد . ameenuddin و همکاران دریافتند که مصرف ۵۰۰۰ میکروگرم ویتامین d۳ به ازای هر کیلوگرم جیره مرغان تخمگذار هیچگونه تأثیری بر عملکرد آنها نداشت و سطوح بالای ویتامین d۳ هیچگونه تأثیری بر تولید تخم مرغ و یا قابلیت جوجه در آوری نداشت اگرچه کاهش در وزن تخم مرغ ها و ضخامت پوسته و باروری مشاهده شد ولی مشخص نیست که آیا این تأثیرات به دلیل کاهش مصرف غذا بوده یا نه . <br />
در سالهای اخیر علاقه زیادی در مورد استفاده از متابولیت های مختلف ویتامین d۳ و چگونگی تأثیر آن بر متابولیسم کلسیم بویژه در پرندگان جوان صورت گرفته است . این متابولیت ها در غلظت های خیلی پایین در رژیم غذایی مصرف می شوند چون احتمال مسمومیت وجود دارد .<br />
مسمومیت طیور با گاز کربنیک و متان و هیدروژن سولفوره و گاز فرمل: <br />
این گاز به فرمول شیمیایی co۲ بوده و در برخی از لانه ها به علت تهویه بد ممکن است افزایش یافته و سبب عوارضی درطیور گردد. گازی است بی رنگ و بی بو و سبک تر از هوای معمولی و افزایش آن درلانه سبب تنگی نفس و حتی مرگ پرنده می شود. سوخت ناقص بخاری و دستگاه مادر سبب افزایش این گاز در لانه می شود هنگامی که غلظت آن در لانه بیش از ۲۵۰۰ قسمت درمیلیون شود عوارضی مانند بالا رفتن تعداد تنفس ، چرت زدن و بی حالی و آسیب ریه در طیور می گردد. چنانچه غلظت آن ۴۰۰۰ قسمت در میلیون برسد تبادل گازها در ریه مختل می شود در طی ۳۰ دقیقه سبب مرگ پرنده می گردد. برای پیشگیری از عوارض این گاز به وسیله استفاده از دستگاه های تولید حرارت مطمئن در لانه و همچنین تهویه مناسب غلظت گاز را می توان به حداقل رساند. در کالبد گشایی مرغ های تلف شده معمولا" رنگ ریه آلبالویی قرمز می باشد. <br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">● مسمومیت با گاز متان </span><br />
این گاز به فرمول شیمیایی ch۴ است . گازی است بی رنگ و بی بو ، به علت نشت گاز از دستگاه های مادر مصنوعی و یا خاموش شدن آنها به علت کوران و یا علل دیگر گاز در لانه متراکم می شود و سبب تنگی نفس و حتی خفگی و مرگ طیور می گردد. به علت اینکه این گاز به شدت قابل اشتعال است تجمع آن در لانه ممکن است تولید انفجار و آتش سوزی نماید. <br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">● مسمومیت با گاز هیدروژن سولفوره </span><br />
این گاز به فرمول sh۲ می باشد ، بی رنگ بوده و بوی مشخص تخم مرغ گندیده می دهد و چون سنگین می باشد اغلب مستقیما" در روی مرغ و جوجه که در بستر پرورش می یابند اثر می گذارد. این گاز بسیار سمی است و اگر ۰۰۲/۰ – ۰۰۵/۰ درصد با هوای لانه مخلوط گردد تولید ناراحتی چشم می نماید. اگر غلظت آن بالا باشد تولید سردرد و سرگیجه و هیجان می نماید. غلظت ۰۸/۰ تا ۱۰/۰ درصد بعد از مسمومیت نیم ساعت موجب مرگ پرنده می شود. در شرایط بهداشتی معمولا" تراکم این گاز به مقداری نیست که سبب عوارض مشهود و یا مرگ و میر شود ولی چنانچه به عللی غلظت آنها در لانه افزایش یابد ، مرغان را ضعیف نموده و مستعد ابتلا به بیماری های تنفسی می نماید و در شرایط استثنایی حتی سبب مرگ می گردد. <br />
<span style="color: #FF0000;" class="mycode_color">● مسمومیت با گاز فرمل</span> <br />
از گاز فرمل سال هاست که در تشکیلات جوجه کشی و همچنین در مرغداری ها بطور وسیع برای ضد عفونی استفاده می شود. این گاز با وجود مضراتی که دارد یکی از بهترین مواد ضد عفونی کننده در لانه های طیور به شمار می رود زیرا علاوه بر ارزانی دارای اثر شدید ضد میکروبی و ضد ویروسی است. گاز فرمل از ترکیب فرمالین با پرمنگنات پتاسیم و یا به صورت بخار شدن مایع یا پودر تولید می شود برای ضد عفونی لانه ها معمولا" از ترکیب cc ۳۵ فرمالین و ۵/۱۷ گرم پرمنگنات پتاسیم برای هرمتر مکعب لانه استفاده می شود. <br />
در برخی موارد آلودگی نسبت بیشتری را توصیه می کنند. بعد از ضد عفونی لانه که به مدت ۲۴ ساعت طول می کشد باید به وسیله تهویه ، تمام گاز را از لانه خارج نمود ولی ممکن است در اثر عدم مدیریت در حالی که هنوز گاز کم وبیش در لانه وجود دارد جوجه ریزی انجام گیرد. در این صورت جوجه ها دچار ناراحتی تنفسی و ورم ملتحمه چشم و حتی مرگ گردند. در قسمت هچر ماشین جوجه کشی چنانچه در هنگام درآمدن جوجه ها از این گاز استفاده شود خطرناک بوده و سبب تورم حنجره و بیماری تنفسی می گردد. در کالبد گشایی گاهی ادم زیر جلدی التهاب دهان و حلق و حنجره دیده می شود ولی جراحات در کیسه هوایی دیده نمی شود. برای جلوگیری ازمسمومیت باید حداقل ۲۴ ساعت بعد از ضد عفونی لانه با گاز فرمل جوجه ریزی نمود برای از بین بردن گاز فرمل از لانه می توان از مایع آمونیاک درلانه استفاده نمود.]]></content:encoded>
		</item>
	</channel>
</rss>