#1
·
دلیجه
طول بدن این پرنده حدود 34 تا 38 سانتی متر و فاصله ی دو سر بالهای آن 70 تا 80 سانتی متر است . وزن پرنده ی نر بالغ حدد 155 گرم و وزن پرنده ی ماده بالغ حدود 190 گرم می باشد . این پرنده در تمام آسیا ، اروپا و آفریقا دیده می شود. و جثه ی آن در مقایسه باسایر پرندگان شکاری کوچک است. دلیجه دارای بالهای نوک تیز و دم باریک بوده و رنگ پرهای آن قهوه ای یا خاکستری است که لکه های تیره ایی بر روی آن دیده می شود. رنگ سر و دم پرنده ی نر آبی متمایل به خاکستری است.
دلیجه ها مکان های ابز و کم درخت را برای زندگی ترجیح می دهند . دلیجه هنگام شکار در ارتفاع 10 الی 20 متری از زمین به صورت درجا بال می زند و به دنبال شکار می گردد . زمانی که شکار خود را یافت بطور ناگهانی به طرف آن شیرجه می رود . دلیجه ها عموما به تنهایی شکار می کنند.
غذای اصلی دلیجه را پستانداران کوچک ، پرندگان کوچک ، ، حشرات، کرم خاکی ، و قورباغه تشکیل می دهد . دلیجه ها می توانند از فاصله ی دور شکار خود را ببینند . آنها قادرند حتی یک زنبور عسل را از فاصله ی 50 متری ببینند. آنها عادت دارند که به طور پیاپی شکار کرده و آنها را برای روزهای بعد ذخیره کنند.
دلیجه ها باری خود لانه نمی سازند بلکه از لانه های سایر پرندگان استفاده می کنند. در ایران به صورت بومی فراوانند.
دلیجه ها مکان های ابز و کم درخت را برای زندگی ترجیح می دهند . دلیجه هنگام شکار در ارتفاع 10 الی 20 متری از زمین به صورت درجا بال می زند و به دنبال شکار می گردد . زمانی که شکار خود را یافت بطور ناگهانی به طرف آن شیرجه می رود . دلیجه ها عموما به تنهایی شکار می کنند.
غذای اصلی دلیجه را پستانداران کوچک ، پرندگان کوچک ، ، حشرات، کرم خاکی ، و قورباغه تشکیل می دهد . دلیجه ها می توانند از فاصله ی دور شکار خود را ببینند . آنها قادرند حتی یک زنبور عسل را از فاصله ی 50 متری ببینند. آنها عادت دارند که به طور پیاپی شکار کرده و آنها را برای روزهای بعد ذخیره کنند.
دلیجه ها باری خود لانه نمی سازند بلکه از لانه های سایر پرندگان استفاده می کنند. در ایران به صورت بومی فراوانند.

