#1
·
خاطرات امید خوش تراش, LEGEND
سلام و دورد خدمت تک تک دوستان عزیز
خیلی زیباست. توی خاطرات من که دارم براتون میگم از کودکی شروع میکنم و یک جوریای زندگیم رو بازگو میکنم
دوستانی که میان و نگاه میکنن حق دارن که برسی کنن . سوالی بپرسن ولی به حاشیه نکشن . ممنون
خوب
من تو سال 1373 به دنیا اومدم.
خاطرات 2 3 سالگیم یادم نیست :)) شاید مثل خیلی های دیگه لپمو میکشیدن یا خیلی بوسم میکردن یا مثل خیلی های دیگه اینو به من . نوبت تو دیگه نیست . بدش به من . بدههههههههههههه به من ماله منههههههههههه :))
چون بچه اخر بودم و بعد از خیلی سال ها خداومد منو خلق کرد و پدرم و مادرم موقع به دنیا اومدن من خیلی جوان نبودن مثلا پدر 54 5 و مادر 40 5 . و خواهرانم همه بالای 18 سال و دیگه خواهر یا برادر هم سن نداشتم .
اونجوری که مادرم میگه من باید همون بچگی میمردم . خوب شندیدن دیگه همه بچه خوردو ها [bgcolor=#FFFF00]زردی [font] میگرن [/bgcolor]
من هم گرفته بودم ولی از نوع شدید که در لحضات حساس درمان شدم (دیگه نزدیک بود رو به موت برم)
خوب سنم رسید 7 سالگی که رفتم به مدرسه [font]البته مهدکودک هم میرفتم . خوب پس بزارید اول مهد کودک هم برم من مهد کودکم رو توی همون مدرسه سپری کردم . یادم میاد توی یک جشن ساندویچ ککتل دادن یک نونه من اون موقه 6 سالم بود هنوز که عکسش رو میبینم خندم میگیره . :) 2تا ساندویچ رو کرده بودم توی دهنم و لباس فرمم ککتلی شده بود :))
یاد میاد که به فردا میگفتم امروز و به امروز میکفتم فردا :))
یادم میاد که به بستنی میگفته بدنی :)) با شتدید :))
یادم میاد وقتی مرفتم خونه جورابامو پرت میکردم و داد میزدم مامان من گشنمههههههههههههههههههههههههههههههه . :))
یادم میاد توی مهدکودک از دوستانم چیزی میدزدیم :)) مثل دفتر . لیوان اب . مداد :)) و ....
خوب بگزریم رفته رفته که روز ها میگذشت در همین هین خاهرانم دانشجو بودن و کسی هم منو درک نمیکرد میدونی چرا ؟ چون پدر و مادرم کارمند بودن . خواهرام همه دانجو بودن )3تا) فقط یکی بود که از من نگهداری میکرد و یک جورای اون منو بزرگ کرد. و من هم نمیتونستم درک کنم به بهانه های مختلف گریه میکردم . اینو بخر . اونو بخر . این کارو کن او کارو کن و .....چون کسی توی خونه هم سنو سالم نبود مجبور بودم برم توی کوچه وبا دوستان کوچه بازار اشنا شم . رفتیم (دوران 3ماه تابستون)
یادم میاد برای اولین برا میخواستم دوست بشم با همسایه هام که منم بازی بدن فقط میومدم و روی صندلی سنگی مثل گربه های مظلوم منشستم و بازی اونارو تماشا میکردم (فوتبال شاولین :)) ) اولین بار یکی توپ رو محکم شوت کرد و خورد توی صورتم از اون توپ پلاستیکی ها که صورتم قرمز قرمز شد :) . گریه کردم چه گریه هم و سر به زیر به خونه رفتم :(( . فرداش باز رفتم ولی بازیم ندادن ولی خدارو شکر توپ بهم خورد :) روز ها گذشت تا بلاخره یکی بهم گفت تو هم میای بازی ؟؟؟؟؟
منو میگی
ها با منی ؟ ولی من یاد ندارم فوتبال میترسم بازی خراب بشه ! گفت اشگال نداره بیا . و دوستی ما چند نفر تازه شروع شد . در همین هین دوستی اتفاق وحشت ناکی افتاد !!!!!!.......................... میتونی حدس بزنی ؟
اولین خواهرم رفت خونه بخت ! و من گفتم این کجا میره ؟؟؟؟؟؟ منم میخوام برم باهاش * خوللاصه بابام هم به دلیل سن بالا و کم حصلگی 2تا سیلی محکم نصار ما کرد و بدترین لحظه عمرم در اون موقه بود !! مراسم عروسی توی درگز بود . خولاصه رفتیم اونجا یک شامی هم زدیم او برگشتیم که فعلا از خاطراتش هیچی یادم نیست . عروسی تمام شد و رفتیم خونه . به مامان گفتم ابجی کی میاد کی میاد کییییییییییییی میاد ؟ هی میگفت به زودی که دیدم بعد از 1 ما اومد و توی اون یک ماه من خیلی اذاب کشیدم . یکی از عزیزانم رفتن بدون این که به من چیزی یاد بده یا بیرون ببره به خندونه و دیگه مدرسه ها شروع شد
خاطرات اول ابتدایی رو بعدا میگم فعلا بای
خیلی زیباست. توی خاطرات من که دارم براتون میگم از کودکی شروع میکنم و یک جوریای زندگیم رو بازگو میکنم
دوستانی که میان و نگاه میکنن حق دارن که برسی کنن . سوالی بپرسن ولی به حاشیه نکشن . ممنون
خوب
من تو سال 1373 به دنیا اومدم.
خاطرات 2 3 سالگیم یادم نیست :)) شاید مثل خیلی های دیگه لپمو میکشیدن یا خیلی بوسم میکردن یا مثل خیلی های دیگه اینو به من . نوبت تو دیگه نیست . بدش به من . بدههههههههههههه به من ماله منههههههههههه :))
چون بچه اخر بودم و بعد از خیلی سال ها خداومد منو خلق کرد و پدرم و مادرم موقع به دنیا اومدن من خیلی جوان نبودن مثلا پدر 54 5 و مادر 40 5 . و خواهرانم همه بالای 18 سال و دیگه خواهر یا برادر هم سن نداشتم .
اونجوری که مادرم میگه من باید همون بچگی میمردم . خوب شندیدن دیگه همه بچه خوردو ها [bgcolor=#FFFF00]زردی [font] میگرن [/bgcolor]
من هم گرفته بودم ولی از نوع شدید که در لحضات حساس درمان شدم (دیگه نزدیک بود رو به موت برم)
خوب سنم رسید 7 سالگی که رفتم به مدرسه [font]البته مهدکودک هم میرفتم . خوب پس بزارید اول مهد کودک هم برم من مهد کودکم رو توی همون مدرسه سپری کردم . یادم میاد توی یک جشن ساندویچ ککتل دادن یک نونه من اون موقه 6 سالم بود هنوز که عکسش رو میبینم خندم میگیره . :) 2تا ساندویچ رو کرده بودم توی دهنم و لباس فرمم ککتلی شده بود :))
یاد میاد که به فردا میگفتم امروز و به امروز میکفتم فردا :))
یادم میاد که به بستنی میگفته بدنی :)) با شتدید :))
یادم میاد وقتی مرفتم خونه جورابامو پرت میکردم و داد میزدم مامان من گشنمههههههههههههههههههههههههههههههه . :))
یادم میاد توی مهدکودک از دوستانم چیزی میدزدیم :)) مثل دفتر . لیوان اب . مداد :)) و ....
خوب بگزریم رفته رفته که روز ها میگذشت در همین هین خاهرانم دانشجو بودن و کسی هم منو درک نمیکرد میدونی چرا ؟ چون پدر و مادرم کارمند بودن . خواهرام همه دانجو بودن )3تا) فقط یکی بود که از من نگهداری میکرد و یک جورای اون منو بزرگ کرد. و من هم نمیتونستم درک کنم به بهانه های مختلف گریه میکردم . اینو بخر . اونو بخر . این کارو کن او کارو کن و .....چون کسی توی خونه هم سنو سالم نبود مجبور بودم برم توی کوچه وبا دوستان کوچه بازار اشنا شم . رفتیم (دوران 3ماه تابستون)
یادم میاد برای اولین برا میخواستم دوست بشم با همسایه هام که منم بازی بدن فقط میومدم و روی صندلی سنگی مثل گربه های مظلوم منشستم و بازی اونارو تماشا میکردم (فوتبال شاولین :)) ) اولین بار یکی توپ رو محکم شوت کرد و خورد توی صورتم از اون توپ پلاستیکی ها که صورتم قرمز قرمز شد :) . گریه کردم چه گریه هم و سر به زیر به خونه رفتم :(( . فرداش باز رفتم ولی بازیم ندادن ولی خدارو شکر توپ بهم خورد :) روز ها گذشت تا بلاخره یکی بهم گفت تو هم میای بازی ؟؟؟؟؟
منو میگی
ها با منی ؟ ولی من یاد ندارم فوتبال میترسم بازی خراب بشه ! گفت اشگال نداره بیا . و دوستی ما چند نفر تازه شروع شد . در همین هین دوستی اتفاق وحشت ناکی افتاد !!!!!!.......................... میتونی حدس بزنی ؟اولین خواهرم رفت خونه بخت ! و من گفتم این کجا میره ؟؟؟؟؟؟ منم میخوام برم باهاش * خوللاصه بابام هم به دلیل سن بالا و کم حصلگی 2تا سیلی محکم نصار ما کرد و بدترین لحظه عمرم در اون موقه بود !! مراسم عروسی توی درگز بود . خولاصه رفتیم اونجا یک شامی هم زدیم او برگشتیم که فعلا از خاطراتش هیچی یادم نیست . عروسی تمام شد و رفتیم خونه . به مامان گفتم ابجی کی میاد کی میاد کییییییییییییی میاد ؟ هی میگفت به زودی که دیدم بعد از 1 ما اومد و توی اون یک ماه من خیلی اذاب کشیدم . یکی از عزیزانم رفتن بدون این که به من چیزی یاد بده یا بیرون ببره به خندونه و دیگه مدرسه ها شروع شد
خاطرات اول ابتدایی رو بعدا میگم فعلا بای

. این تا اینجا . ی چنتا خاطره تک بگم . یادم میاد که یک رفیقی داشتیم به اسم وحید شیرده . هم با این رفیق بودم هم دوشمن ! یک روز با این وحیده دعوام شد یادم نمیاد سال 2 بود یا 3 که توی کلاس به من گیر داد موضوع هم یادم نیست . منم از ترس حلش دادم ! بنده خدا خورد به سنگ و لسش پاره شد ! یکم خون ریزی داشت ! کل مدرسه رو گذاشت روی سرش . میگفت : خون . خون خون خون . داد میزد و میدوید منم از ترس که یا خدا چی شده الان منو میکشن منم حل شدم برار کردم توی دست شوی ها :)